Titulus.XIII.
p̄fato pallinicus architectus. ab heliopolim ſyriead romanos confugit. Hic pallinicus vt fertur ignē marinū inuenit: quo vſi romani exercitus qͥ cūſaracenis tūc bellum gerebant: ſaracenoꝝ nauescōbuſſerūt. ⁊ ita ml̓tis occiſis captis atqꝫ ſubmerſis victoria potiti ſūt. Nihilominus prudens pͥnceps cū in. xxx. annos pacē firmauit eo pacto: vtſaraceni imꝑatori tria milia librarū auri annuatiſoluant. Inſuꝑ quinqͣginta captiuos nobiles redderēt. ⁊ equos nobiles quinqͣginta ſingulis anniſin tributum darēt. Neceſſitas aūt cōponendi pacem cū illis poſt tantā victoriā hec fuit. Nā gensbulgaroruꝫ eo tꝑe a ſithia egreſſa: duce bachaiastrachias depopulabat̉. Quibus improuiſe conſtantini exercitus occurrēs: turpiter victꝰ atqꝫ fugatus ē. Poſt quā victoriā adeo eoꝝ inualuit incurſus: vt imꝑator coactꝰ ſit illis pace firmata annua pacta ꝑſoluere. Ex illo tꝑe cepit regnū bulgaroꝝ quoꝝ primꝰ fuit bachaias. Huic vt ſcribit vincen. vbi ſupͣ. annotant̉. xx. anni. Poſt hūc regnauit teruellis cui aſcribunt̉ anni. xxvj. Cardamusxxix. Criuinus anni. xiij. In quo finitur huiꝰ regni narratio. Hi fuerūt primo infideles. ſed in ꝓceſſu tꝑis cōuerſi ſunt ad fidem. Et conſtātinꝰ prefatus mortuus eſt. cui ſucceſſit iuſtinianꝰ. xxiij. ī oriente imꝑator.Defuncto ita .§. VIIIqꝫ conſtantino orthodoxe auguſto: filius eiꝰ Iuſtinianꝰ ſecūdus imperiuꝫ ſumpſit Anno dn̄i. vc.lxxxvj. Mūdi ꝟo qͣter mill̓o. dc. xlix. Sed ẜm aliam cōputationē quinqͥes mill̓o octingēteſimoqͥnto. Et imꝑauit iſte annis. x. Erat aūt etatis annorū. xvij. cū imꝑare cepiſſet. Et iuuenili impotētisaudax: pacē quā pater eius conſtantinus feceratcū abimele arabū pͥncipe in detrimentum ⁊ damnum reipublice ſoluit. Inſuꝑ ⁊ pacē cū bulgaristurbans oīa q̄ a patre ſuo viro vtiqꝫ ſtrenuo ordinata fuerant: ad pacem diſſoluit. Quare nō modicum ſuū conturbauit imperiuꝫ. Nā barbare nationes ceperūt vndiqꝫ romanas infeſtare ꝓuincias contra quas imꝑator cōgregatis copijs viriliter ſatis occurrebat oībus: ⁊ illatas iniurias atrociter vīdicabat. ¶ Primo igit̉ gentē ſclauoꝝ magꝭſibi vicinam qui eius imꝑio ſe rebellauerat ml̓tisprelijs victos domuit. Sed cū inde cū victoria reuerteret̉: bulgari in itinere illi inſidias tendūt atqꝫ in loco ad hoc ydoneo exercituꝫ eius ſubito vndiqꝫ aggredientes ꝯcludūt. Cūqꝫ arcubꝰ ⁊ ſpicul̓vndiqꝫ illos ex alto appeterent. nec imꝑatoris exercitus ad illos valeret accedere: multi interficiebantur. Ip̄e aūt cōſilio pͥncipum qui illū in iſta expeditione ſecuti fuerant vſus. Fortiſſimoꝝ ſuorūcircūdatus cuneo: cū aliter euadendi nulla daret̉occaſio. eruptione facta in mediū hoſtiū ſe ꝓijciēſac ferro viam ſibi ⁊ ſuis aperiēs: qͣꝫuis graui vulnere ictus. multiſqꝫ ſuoꝝ amiſſis tamen euaſit.¶ Rediens igitur conſtantinopolim: ſtephanumquendā ꝑſam genere: virū vtiqꝫ peſſimū ⁊ crudelem ſuū ſacellariū cōſtituit. cuius cōſilio pene cūcta gerebat. cuiꝰ prauo vſus conſilio ⁊ inſania crudelitatis accenſus: ſibi ſubditos intolerabiliter aſ
fligebat. Anno aūt nono imꝑij ſui Iuſtinianꝰ iſtemaloꝝ deprauatus cōſilio: ſextam ſanctā ſynodūquam prius ꝑ litteras ſuas pape ꝓmiſerat illibotāſeruare: infringere niſus eſt. Quā obcauſam apd̓regiam vrbē mādauit cōgregari cōciliū in qͦ hereticoꝝ fautores errores ſuos iterū aſſerentes publicauerūt. In quo etiam legati apoſtolice ſedis qͦsſergius papa illuc miſerat decepti decreto illoruꝫſubſcripſerūt. Igitur ſcripta fide ꝑfidie in dictoconcilio a tribus patriarchis .ſ. cōſtantinopolitano. antiocheno ⁊ alexandrino qui illic venerantatqꝫ imꝑiali manu cōfirmata Sergio pape deſtinauerūt. vt ipſe tanqͣꝫ omniū caput fidelium ⁊ paſtor ſua auctoritate cōfirmaret. Sed ip̄e ſolertiſſimus pontifex poſtqͣꝫ vidit ī ſcriptura catholica temeratam fidē nullatenꝰ acquieuit. nec ſcripturaꝫpandere in clero nullo modo paſſus eſt: ſed ip̄amtanqͣꝫ inualidam reſpuit ⁊ abiecit: eligens potiusmori qͣꝫ talibus erroribus aſſentire. Quod cū imperator comperit magno furore ſuccenſus in contumeliam ſummi pontificis ſergiū magiſtrianuꝫromā direxit. mandans vt Ioh̓em portuēſem epiſcopū ⁊ bonifacium apoſtolice ſedis ꝯſiliarios cōſtantinopolim deduceret. Nec multo poſt ſpatarium zachariam cū mandatis ad vrbē romam direxit: vt ſergium ſummū pōtificē deo amabilem invrbē regiam deportaret. Cunqꝫ ſceleris miniſterromam adueniſſet. exercitus. clerꝰ. populuſqꝫ romanus ſubito cōtra eū motus eſt: eligentes priusmori qͣꝫ eoꝝ pontifex in vrbē regiam deportaretuTanta itaqꝫ cōmotio ⁊ ſeditio illa die in vrbe fctāeſt. vt ꝓthoſpatariꝰ zacharias territus ac timēs:ne a turba occideretur. vt in ipſuꝫ beati pōtificiscubiculū aufugeret tremebūdus cum lachrymisdep̄cans: vt pontifex ſui miſeretur. Quem piuꝫpontifex ꝯfortauit dicēs. Ne timeas fili. quia perhoc nihil mali patieris. Itaqꝫ egreſſꝰ foras clamātiū in mortem zacharie potentiū animū ſuaui reſpōſo liniuit. Sed ⁊ dictus Iuſtinianꝰ qui hͨ oīacōmouerat: nō impunitus euaſit. Nam leo ſiue leontius patritius vir potens ⁊ magnus: multis ſibi adherētibus ꝯͣ imꝑatorē cōſpirauit iuſtinianūCuiꝰ etiā ꝯſpiratōi fauebat pr̄iarcha ꝯſtātinopolitanꝰ gallichinꝰ noīe. Eo tꝑe cū ꝑterritꝰ regnaſet ī longobardis ānis. viij. cōſortē regni fecit filium ſuū iuniꝑcū noīe. Regnauitqꝫ cū illo annis. x.Qui fuit. xxiiij. rex. Priꝰ aūt ip̄e iuſtinianꝰ qͣꝫ exlio traderet̉ recepta affrica qua egyptij occupauerāt: cū ill̓ pacē firmauit. Longobardoꝝ rex. xxv.fuit limꝑtus iuniꝑti filiꝰ puer. Cui pr̄. Aſprādumtutorē dederat. ⁊ regnauit mēſibꝰ. viij. Laimꝑiguidoꝑti filiꝰ aſprādū ſuꝑat ⁊ lōgobardoꝝ regniinuadit. ⁊ eodē anno morit̉. qͥ. xxvj. fuit. Longobardoꝝ. xxvij. Raiꝑtꝰ raiꝑti filius ānis. xj. regnauit. ¶ Igit̉ captata oꝑtunitate cum imꝑator qͥbuſdā emergētibꝰ cauſis abſens eēt: leo ſeu leontiꝰ facta ī vrbe ſeditōe armatꝰ cū ſuis ꝑ ciuitatē diſcurrens: vt aīos oīm ſibi cōciliaret: carceres aꝑuit aſqꝫ oībus tā nobilibꝰ qͣꝫ alijs inde eductis oēs ſibicōiunxit. ⁊ maxime nobiles quos iuſtinianꝰ diueſſis ex cauſis illic manciparat. Quo facto magnoiā ſibi exercitu ꝯflato imꝑatorē iuſtinianū aggreſ