Titulus.XIII.
ſed turbatus: tale erit opus tuū: qualis ⁊ intentiotua fuerit. Qui cuꝫ tedio dat mercedē ꝑdit. Nonauferas alteri vnde alteri tribuas. ¶ Corūpi nonpoteſt corpꝰ niſi prius corruptus fuerit animꝰ: qd̓intellige de corruptōe vicioſa. Caſtitas etenī hominem deo ꝯiungit: ⁊ angeloꝝ cōciuem facit. Saturati ſemꝑ libido eſt aſtricta: at cōtra ieiunio libido reſtringit̉. luxuria ſuꝑatur. Uenis vino repletis luxuria in membris pullulat. Pocula enī ſuntluxurie inſtrumenta. Igni adiecto fomite incendium in agris creſcit. Si vis a fornicatōne eſſe tutus: eſto corꝑe et viſione a muliere diſcretꝰ. Circaſerpentē enī nō eris diu illeſus. Ante ignē conſiſtens. ⁊ ꝓximꝰ ꝑiculo diu tutus nō eris. Ferreꝰ ſisaliquando diſſolueris. Ocio deditos cito leticiaſubrepit.¶ Capitulum. III.Eda venerabilisp̄ſbyter ⁊ monachꝰ claruit in anglia.k(Anno dn̄i. dc. xcij. vt dicit ſigiberiEt vinc. ſpec. hyſt. li. xxiiij. c. cxxxij.Hic trigeſimū etatis annū agens p̄ſbyter ordinatus eſt. Hic vt ait Guilhelmꝰ in extremo natus angulo orbis. om̄s terras ꝑſtrinxit. Anno vite ſuexviij. dyaconꝰ factus eſt ⁊ trigeſimo p̄ſbyter: ex qͦvſqꝫ ad etatis ſue vltimū annū aut docere aut ſcribere nō deſtitit. triginta ſex volumina iam ediditque in. lxxviij. libros diuiſit. ¶ Scripſit aūt ea q̄ſubdunt̉ vt notat Uinc. ſpec. hy. vbi ſupra. Suꝑgeneſim. li. j. De tabernaculo moyſi li. iij. Suꝑ ſamuelē li. iiij. De templo ſalomōis li. j. Suꝑ eſdrāet neemiā li. iij. Suꝑ tobiā li. j. Suꝑ pͣs. li. j. Suꝑꝓuerbia ſalomonis li. v. Suꝑ canticacanticoꝝ li.v. Suꝑ marcū li. iiij. Suꝑ lucā lib. j. Suꝑ epl̓ascanonicas li. vij. Suꝑ actꝰ apl̓oꝝ li. j. Suꝑ apoli. j. De queſtionibꝰ libri regū li. j. De locis ſanctiſli. j. Stripſit ⁊ de tꝑibus: ⁊ de luna et multa alia.¶ Legit̉ qͦꝫ de eo vt refert iacobꝰ de voragine: ꝙcum eſſet cecus effectus: nec tn̄ ꝓpter hoc ceſſabatꝗ p̄dicatione verbi dei: ſed faciebat ſe duci a quodam puero vbi cōueniſſet magnꝰ ppl̓s. Quadamaūt die puer leuis ad irriſionē eius. duxit eum acquendam locuꝫ vbi nullus erat: ſed magna multtudo lapidū. Tunc puer inſinuauit viro dei magnum ppl̓m adunatū ad audiendū verbū eiꝰ. Illeaūt hoc credens feruenter p̄dicabat et clamabat.Finita aūt p̄dicatōe cuꝫ nullus adeſſet. Rn̄derūtlapides dicētes. Bn̄ dixiſti venerabilis pr̄. Et iōdicit̉ venerabilis beda in omelijs. Alij dicūt ꝙ angeli ei rn̄derunt illud. Ferunt aliqui vt notat vinvbi ſupͣ bedā iuiſſe romā vt libros ſuos ſi doctrīeeccl̓ie cōuenirent diſſereret: vel apl̓ico nutu corrigeret ſi reſultarēt. Eum tn̄ fuiſſe rome nō affirmoſed ip̄m illuc inuitatū a ſergio papa ſcio. Qui ſegius ſic īter cetera ſcribit ad etelfridū abbatē monaſterij vbi erat beda. Abſqꝫ aliqua remoratōe religioſum famulū dei bedā monaſterij tui p̄ſbyteꝝad limina apl̓oꝝ petri ⁊ pauli amatoꝝ tuoꝝ ⁊ ꝓtctorum ad nr̄e mediocritatis cōſpectū nō moreriſdirigere. Quem fauente dn̄o ſanctis tuis p̄cibusnō diffidas ꝓſpere ad te redire: ꝑacta aliquoꝝ capituloꝝ ⁊ cauſarū eccl̓iaſticarū examinatiōe: in qͣ
opus eſt ad ꝯferendū arte literature imbutis Erteenī vt credimꝰ cūctis fidelibꝰ ꝓfuturū: quicqͥd eccleſie generali claruerit ꝑ eius p̄ſentiā imꝑtitumIta celeberrimꝰ erat fama inquit Guilh̓. vt inqueſtionibꝰ enodandis indigeret eo ſublimitas romana. Incurioſe fuit: ſed dulcis eloquentie.Seda in libro.§. I.regū ⁊. di. xxxvij. ait. Turbat acumen legentiū edeficere cogit qui eos elegēdis ſecularibus librisomnimodis extimat ꝓhibendos. In quibꝰ ſiquainuenta ſunt vtilia: quaſi ſua ſumere licet. Alioqͥnmoyſes ſimul ⁊ daniel ſapīa ⁊ litteris egyptioꝝ cadeorūqꝫ nō paterent̉ erudiri: quorū tn̄ ſuꝑſtitōes⁊ delicias horrebant. Nec etiā ip̄e mgr̄ gentiū aliquot verſus poetarū ſuis vel ſcripturis vel dictisindidiſſet. ¶ Idem. jͣ. q. iij. ait. Non ſolū venditores ſunt columbarū: et domū dei faciūt domū negotiationis: qui ſacros ordines largiendo preciūpecunie vel laudis vel honoris inquirūt: veruꝫ hiqͦꝫ qui gradū vel gr̄am in eccl̓ia ſpūalem dn̄o largiendo ꝑceperūt: nō ſimplici intentōe ſed cuiuſlibet humane retributōis cauſa exercent: cōtra illd̓petri. Qui loquit̉ quaſi ſermones dei: ⁊ qui miniſtrat tanqͣꝫ ex virtute quā adminiſtrat ei deꝰ. vt inomnibꝰ honorificet̉ deus. ¶ Idem ſuꝑ epl̓am petri. ij. ⁊. ij. q. viij. Secuti ſunt viam balaā ex boſorqui mercedē iniquitatis amauit: correctionē verehabuit ſue veſanie ſubiugale mutū. qd̓ hoīs voceloquens ꝓhibuit ꝓphete inſipientiā. Plerūqꝫ aitheretici tam ſtulta tamexecranda dogmata ꝓferunt. vt etiā ebetū ſenſus paganoꝝ. ⁊ qui ratōnediuine cognitiōis omnino carent: illoꝝ deteſtent̓inſaniā ⁊ illoꝝ diſtorta ⁊ ꝯtraria deo itinera ſaniſapiendo redarguāt. Et qd̓ peius eſt nōnūqͣꝫ ml̓ti catholicoꝝ intantū mercedē amant iniquitatisvt etiā docti ab indoctis: clerici a laycis redarguantur. Qui iure comꝑant̉ ꝓph̓e qui ꝟbis aſine cōtra naturā loquētis corripit̉: nec tn̄ a ꝓpoſito pͣuiitineris retardat̉. Quibꝰ etiā cōgruūt interp̄tationes noīm. Nam boſor interp̄tat̉ carneꝰ: ⁊ balaaꝫvanus. Hi in p̄cipitiū ſuos mergūt auditores: qͥbus nō ſalutaria q̄ corrigant: ſed que eos delectēterronea p̄dicant: de quibꝰ ſubdit petrꝰ. Hi ſūt fontes ſine aqua. ⁊cͣ. ¶ Idem ſuꝑ Math̓. ⁊. viij. q. j.ait. Nec ſuffice̓ ad ſalutē nobis arbitremur ſi turpis negligentiū vel quorūlibet indoctoꝝ fide velactibꝰ adequamur: quibꝰ ſacris literis vnica eſt credendi pariter ⁊ viuendi regula p̄ſcripta. ¶ Idemſuꝑ Marc. tractans illud. Abijt iudas ad ſūmosſacerdotes ⁊ cōſtituerūt ei pecuniā ſe daturos aitMulti hodie iude ſcelus qꝛ dn̄m ac mgr̄m deūqꝫſuū pecunia vendiderit. velut īmane ⁊ nephariūexhorrent: nec tn̄ cauent. Nam cū ꝓ muneribꝰ cōtra aliquē falſum teſtimoniū dicūt ꝓfecto qꝛ veritatem ꝓ pecunia negāt: deū pecunia vendūt. Ipeenī dixit. Ego ſum veritas. Cū ſocietatē fraternitatis aliqͣ diſcordie peſte cōmaculant: deū ꝓduntqꝛ deus caritas eſt. Qui gͦ ⁊ ꝟitatis iuſſa ſpernuideū vtiqꝫ qui ⁊ caritas eſt ⁊ veritas ꝓdunt: maxīecū nō ex infirmitate vl̓ ignorantia peccant: ſed inſimilitudinē iude oportunitatē querūt: qͣliter arbi