Ticulus.XII.

nam ciuitate eis ꝯceſſa. Cōtradicētibꝰ aūt militibus belliſarij p̄damqꝫ totā caſtri poſtulantibꝰ ſicrem belliſariꝰ cōpoſuit. vt dimidia ꝑs militibꝰ inp̄dam daret̉: aliā dimidiā gothi ſibi retinerēt Etſic oppidū hac pactione traditū eſt.Poſt hec belli­ .S. VI.ſarius Anno dn̄i. cccccxlij. aduerſus vitigiꝫ ⁊ rauennā ducere copias ſuas ſtatuit: eiſqꝫ vndiqꝫ cōtractis eo ꝓfectus ē. Qui ſtatim in pͥmo aduētumaximū vnū ex p̄fectis ſuis cum ꝑte copiarū adobſeruandas cuſtodiēdaſqꝫ padi ripas miſit n.quid inde importari rauēnam valeret. Uenit etiam ex dalmacia. Uitalis cū alijs copijs a belliſario vocatus: ⁊ alterā eius ripā fluminis obſedit.Magna inter hec nauigioꝝ ml̓titudo cū veniretfrumentū ꝯmeatūqꝫ ceteroꝝ rauennā ferentiumflumen ip̄m vſqꝫ adeo excreuit. vt pleraqꝫ nauigia deſtituerent̉. Exquo factū eſt vt oīa nauigiaa militibꝰ belliſarij caperent̉. Fluuio igit̉ pādi facultas īponēdi rauennā neceſſaria ablata ē. Mari vero importari nihil poterat cū vbiqꝫ gothoꝝhoſtes mare poſſederāt. ¶ Cum rauenna in hūcmodū obſideret̉. legati francoꝝ ad vitigim venerunt. quingenta armatoꝝ milia ī ytaliā tranſituꝫnunciant. ac liberationē obſidiōis belliſarijqꝫ deſtructionē ſi ī ſocietatē dn̄ationis ytalie gothi recipere francos vellent. Belliſariꝰ vero ſentiensfrancoꝝ legatos ad vitigim veniſſe. confeſtim etip̄e ſuos legatos rauennā miſit. qͥ ⁊ ꝯcordiaꝫ gothis cū imꝑatore romano offerrent. ac infidelitatem francoꝝ ꝯmemorādo ab illoꝝ ſocietate deijcerēt. Gothi igit̉ frācoꝝ ⁊ belliſarij hincinde auditis legatis qͥd optimū foret ꝯſultātes. poſt longam diſputationē imꝑatoris ꝯcordiā p̄tuleruntEt h̓ reꝝ tractataꝝ exitus fuit. vt ꝯtrouerſie oēsad arbitriū imꝑatoris iuſtiniani delegarent̉. huiuſqꝫ rei gr̄a oratores ad iuſtinianū miſſi: ⁊ inducie quedā inter obſidētes ⁊ obſeſſos fuerūt ꝯſtiſtitute. ¶ Horrea publica (inter hec accidit) queerant rauenne cū om̄i frumēto cremata ſunt. queres ī maximas difficultates gothos adduxit. cū⁊ frumenta incēdio ꝯſumpta eēt ⁊ belliſariꝰ importari nō ſineret. ¶ Gothi ꝑ hoc tp̄s qui alpesincolebāt pleriqꝫ ſe belliſario dedere ſignificarūtAlpes enī gallias ab ytalia diuidūt. mirabili altitudine inſurgentes. difficillimos aditꝰ habent.Sifigis igit̉ vnꝰ ex gothoꝝ ꝓceribꝰ qͥ in alpibuscaſtella q̄daꝫ habebat. pͥmus oīm belliſarij milites ad ea loca miſſos ſponte ſuſcepit: ⁊ alia caſtella idē facere ſuaſit. Et ꝑ idē tp̄s licet vraias exercitū ꝯgregaret. vt rauenā ꝓficiſceret̉: gothi qͥ cūeo erant deſertis caſtris eiꝰ ad belliſariū militestrāſfugerūt. Et ſic vraias deſtitutꝰ a ſuis cū paucis in galliā reuerſus eſt. Legati ab imꝑatoreiuſtiniano inter hec venerūt. ferētes iuſtiniani reſponſuꝫ ad ea q̄ vitigis cū gothis de ꝯcordia poſtulauerāt. Sūma ſentētie iuſtiniani hec fuit. Uitigis oīa tranſpadū loco retineat: circa padū ꝟocuncta dimittat. Mediā vero pecuniaꝝ ꝑtem regaliū imꝑatori tradat. reliquā ꝑteꝫ retineat. Gothi ꝟo oēs qui citra pādū incolūt ſubiecti roma-

nō imꝑio ſint. Locuti gͦ prius cū belliſario legatiDeinde rauennā ingreſſi mādata expoſuerūt.letis animis ab vitigide ceteriſqꝫ gothoꝝ ꝓceribus audita ⁊ ꝯprobata ſunt. Belliſariꝰ aūt dolore audiebat ſecū ip̄e indignās ac grauiter ferenꝙ cū plenā victoriā de gothis poſſet habere ſibauferebat̉. Itaqꝫ redeuntibꝰ paulopoſt legis acſubſcriptionē eiꝰ poſtulantibꝰ ſubſcribere noluiEt tandē belliſariꝰ ꝓmiſit oīa ſe facturū qͥ impator iuſtinianꝰ ſcripſerat cū eſſet rauenne corā vitigide ceteriſqꝫ gothoꝝ ꝓceribꝰ. licꝫ longe alia mēte agitabat. Aūc igit̉ rebꝰ ita geſtis belliſariꝰ volentibꝰ gothis in vrbē rauennā vocatꝰ eſt. Ille qͣornato exercitu. claſſeqꝫ parata qͣ ꝯmeatū oīs generis abūde deferret: magna gothoꝝ exercituſqꝫleticia rauennā ingredit̉. Cum ꝟo ingenies gothorum copie eſſent: volens belliſariꝰ eas copiasdiminuere. paucis poſt ingreſſum diebꝰ licentioībus. qui citra pādū exiſterent dedit domuꝫ remeandi. Illi ꝟo longa militia defeſſi libētiſſimad ſuos redierūt. ita multitudine gothoꝝ q̄ erarauenne attenuata: belliſarij exercitus longe potentior ac plane dn̄ans intra rauēne menia remāſit. His ita ꝯfectis gothoꝝ ꝓceres qͥ per ytaliamvbicunqꝫ erant. vel ip̄i venerūt ad belliſariuꝫ rauennā: vl̓ oratores ſuos miſerūt. Sꝫ cū ſuſceptioregni a belliſario differret̉. eaqꝫ res admiratiopͥmo. poſtea etiā ſuſpitōeꝫ pareret. auxitqꝫ ſuſptionē reuocatio belliſarij ab imꝑatore iuſtiniafacta. Nam fama increbuerat ⁊ detulerāt qͥdambelliſariū affectare ytalie regnū. ac iam plene ſuſcepiſſe. Quo mētū iuſtinianꝰ illū ad ſe cōfeſtimex ytalia reuocauit. Gothi aūt hͦ ſentiētes ſibip̄itab initio nullo mō ꝑſuadere poterāt illū ad imꝑatorē iuſtinianū eſſe rediturū. Sed poſtqͣꝫ apparatꝰ fieri viderūt ac oīa diſponi q̄ ad ꝓfectiōeꝫeius fieri opportebat: deceptos ſeſe ac plane circūuentos a belliſario cognouerūt. Sed qͥd agerent ignorabant. Ille enī rauennā ⁊ ꝓceres gothos in ptāte ſua habebat: vt nec querele libereforent. ¶ Gothi ꝟo qͥ tranſpādū erant vbi hͦ ſenſerunt papie ꝯuenientes. ac multū inter ſe ꝯqueſti de ꝯmuni gentis calamitate ⁊ belliſarij frauditandē vraiā ſibi ꝯſtituere regem voluerūt. Qdille paſſus nō eſt. maxime illa ſe rōne excuſans.ꝙ cū fratris filiꝰ vitigis eſſet: neqꝫ pie neqꝫ honeſte facere videret̉. ſi illo viuente regnum aſſūmere videretur. Hac ratione probabili ſe excuſansauctor fuit vt Ildouatꝰ rex ꝯſtitueret̉ vir magr̄inter gothos auctoritate. magneqꝫ potētie: ⁊ quilongo temꝑe verone dn̄atus eſſet. Is ergo ex vtbe veronā papiā vocatus. purpuraqꝫ indutꝰ. rexgothoꝝ appellat̉: ac de ſalutē gentis ſue cogitare iubet̉. ¶ Ildouatus ergo rex gothoꝝ factusſtatiꝫ oratores rauennā ad belliſariū miſit. Quiꝯmemorata illius ꝓmiſſiōe dudū facta de regͥniytalie gothorūqꝫ ſuſcipiendo defectū fidei palaꝫarguerent. ac ea fraude deceptos ab eo fuiſſe gothos ꝯquererēt̉. Proinde ſi etiā tunc adimplereꝓmiſſa ac rex fieri velit id facto oſtenderet ildouatū rauennā offerre ſe eſſe vēturū ac purpuramad pedes eius eſſe poſiturū. Sin aūt imꝑatoris