Ticulus.XII.

chomū. ⁊ nouaria. ⁊ alie illaꝝ ꝑtium vrbes exēplum mediolani ſecute ſunt: recipientes ſpontemundilā cum ſuis. ¶ Uitigis aūt cū ea que accidiſſent mediolani cognouiſſet. vr̄aiam fratris filium magno cum exercitu ad loca illa tranſmiſitQui ⁊ cōtineret fide ciuitates que nōdum a gothis defecerant: ⁊ illas que iam receſſerāt a ſe recuperare conaret̉. Ip̄e aūt vitigis ad theubertūfrancorū regem qui fedus nuꝑ cuꝫ eo inierat miſit: vt auxilia ſua vraie ꝯiungeret. ¶ Belliſariꝰaūt cum iā matureſcerēt ſegētes roma egreſſus:tudertum pactione recepit. Interim vitigis anchon vrbem que belliſarij p̄ſidio tenebat̉. experiri cum oībus cōpijs conſtituit: Ea ciuitas ꝑ id tēpus in monte ſolū menia habebat: planiora ſubeo nullis menibꝰ claudebant̉: etſi edificijs frequētata. Cum igit̉ illuc gothi aduētaſſent. chono p̄fectus belliſarij qͥ anchone p̄erat. cū mille militibus aduerſus gothorū quatuor milia occurrensin bello. confeſtim penas luit ſue p̄ſumptionis ꝓfligatus: ⁊ in fugam verſus. magnā ſuorū partēamiſit: ⁊ vix tandē in vrbem receptus fuit. Cumgothi ſcalis vrbem capere niterent̉. alij igne coniecto edificia oīa que ſub vrbe erant cremauerūtNarſes inter .§. IIII.hec cum exercitu nouo veniſſe in ytaliam nunciatus eſt. Erat āt narſes eunuchꝰ multūqꝫ gratia⁊ potentia apud iuſtinianū valebat. Deniqꝫ vnꝰhic imꝑatoris aulā in oībus guberna bat. pecuniarum imꝑaliū receptor ac diſpenſator. ꝯſiliorumoīm ꝑticeps ⁊ interdū victor. auxit aūt exercituꝫmiſſum in ytaliā militū quinqꝫ milia. Belliſariinterim anchonitarū ꝑiculo venerat in picentes.Idem fecerat ⁊ narſes. Circaqꝫ vrbē firmiū duces ip̄i ſimul ⁊ exercitus in vnū ꝯuenerunt. vt decōmuni bello ꝯſultaret̉. Narſetis ſentētia p̄ualuit vt iohanni arrimini obſeſſo auxiliū ꝯfeſtim p̄beretur: Qui cuꝫ ſuis militibꝰ fame ꝯfectus. vij.dierū mora lr̄is ſuis pepigiſſe ſignificauit. Licetiohānis temeritatē multi accuſarent. ꝙ cōtra belliſarij iuſſum ſeſe intra arriminū ꝯcluſiſſet. ſuperbia ⁊ auacicia ductus cuncta pro arbitrio feceritnullo reſpectu ducis aut mandatorū: vnde mari⁊ terra caſtra mouētes: tādē arriminū ꝑuenerūt.Itaqꝫ gothi duos exercitus aſpicientes. arbitrātes ſe circūueniri: obſidioneꝫ illico diſſoluerunt.nullo ordine fauentiā ex fuga repetētes. Igiturcum claſſe pͥmus applicuit. egreſſuſqꝫ in terrā gothorum caſtra diripuit. nec multo poſt martinus⁊ belliſarius cū exercitibꝰ ſuꝑuenerūt. Cū ꝟo iohannē ⁊ milites qui cum eo obſeſſi fuerant pallore ⁊ inedia ꝯfectos conſpicerent. ad Ioh̓. quaſieius temeritati illudens ait belliſariꝰ. Per magͣsinquit gratias ildigeri debes. Ad hec Iohānesſuperbe nimiū reſpondit. Se quidē ildigeri debere gratias ſed narſeti oēs. oſtendere volēs nullaꝫ belliſario curā fuiſſe ſalutis ſue niſi narſes cōpuliſſꝫ. Uerba hec belliſariū turbarunt: ⁊ fuerūtdiſſentionis initium. Iohānes enī poſt hec belliſarium formidans narſeti adheſit dicēs. Nō belliſario ſed narſeti ytalie gloriā debere vendicari

Hec narſetē ita extulerunt. vt ſeorſum caſtra ſufaceret: ac ex his nihil ſequi vellet que belliſariovidebant̉. ac ſua per ſe cepta conſiliaqꝫ de belloiniret. Simul tamē ad obſidionem vrbini ꝓfectiſunt. nō tamē eiſdē caſtris. ſed belliſarius cōtraeam ꝑteꝫ vrbis que ad orientē ſpectat: narſes adoccidentē conſedit. Cum vero expugnare vrbeꝫbelliſarius ſtatuiſſet machinaſqꝫ pararet. narſesquaſi rem vanā deridens poſt dies paucos qͣꝫ eovenerant. deſerta obſidione cū exercitu ſuo arriminum redijt. belliſariūqꝫ ⁊ ſuos dereliquit deteriori ꝯditiōe qͣꝫ ſi ip̄e ab initio nō veniſſꝫ. Hoſtesenī cernētes ꝑtem exercitus abire: fiduciā ſupramodū aſſumpſerunt. Belliſariꝰ tamē in obſidione ꝑmanens. experi expugnationē conſtituerat.Demū deterriti qui obſidebant̉ pactiōe inita vrbem dedere. vt gothi vrbinateſqꝫ imꝑatori iuſtiniano ſubeſſent: equo iure cum alijs ytalicis quiimꝑatori parebant̉. Urbino recepto belliſariusin vrbeuentanos exercitū duxit. Eius aūt vrbisdifficillima expugnatio erat. qm̄ in ſaxo vndiqꝫp̄cioſo conſtituta. nullum vere aditū repugnationis dabat̉. Sed in defectu frumenti ſpes erat.Longo enī bello ytalia multis exercitibꝰ calcataſingule ciuitates frumenti penuria laborabant.Quare penuria ad extremū domita. in belliſarijpoteſtate deuenit. Narſes ꝟo cū arrimini eſſet. iohannē cum exercitu miſit ad ceſenā expugnādā.Ibi duꝫ menia ſcalis aggredit̉. repulſus multisvulneribꝰ multos ſuoꝝ amiſit: ⁊ phanates herculorum dux ibi interijt. Ꝙͣobreꝫ a ceſena deſiſtēsiohānes. ad foꝝ cornelij (qͥ nunc ymola dicit̉) exercitum duxit: eāqꝫ ſeſe dantibꝰ incolis ſuſcepit.IMundilas ꝑ idem tp̄s ⁊ qui cū eo mediolanierant maximis difficultatibꝰ inuolui ceperūt obfrancoꝝ aduentū. Theudebertꝰ enī francoꝝ rexa vitige vocatus vt dictū eſt. decē milia burgurdionum ad ararā miſerat. Qua ille multitudinefretus. nō ꝓcul a mediolano caſtra poſuerat. ⁊ īportationē frumenti ceteriqꝫ ꝯmeatus omnē inpediebat. Mūdilas copias ſuas chomi ⁊ bergamo ⁊ nouarie diſꝑtitus neceſſario erat. Ip̄e verenō magnū numerū equitum ſecuꝫ habebat. quoniam in vrbis defenſiōe nō erat difficultas. Mediolanēſes enī ciues vnanimiter ad defenſioneꝫꝯcurrebant. Sed defectꝰ annone in vrbe populatiſſima timebat̉: ſi barbari diutiꝰ in his locis ſinerent̉. Belliſariꝰ igit̉ hec intelligens. martinuvlianū cū magnis copijs mittit. vt mundile exercitui ꝯiuncti barbaros ſubmouerēt. Hi cū ad nūmen padi ꝑueniſſent: nō auſi tranſire timore hoſtium diu in his locis deſederunt. ſpem mūdilia⁊ obſeſſorū dietim fruſtrantes. tandē ad belliſarium ſcripſerunt. contra tantas hoſtium copiastranſire nō poſſe. Belliſarius his auditis. ſtatimad narſetem de imminenti ꝑiculo ſcripſit. Quiqͣꝫqͣꝫ concederet exercitū illuc ꝓficiſci. tamē quiabelliſarij fuerat ceptum lente admodū ⁊ incurioſe quaſi ad alienū negociū agebat̉. Per hūc mēduꝫ dilata res fruſtrationē accepit. Mediolanūvero acrius p̄mebat̉: ⁊ fame iā intolerabiliter laborabat. Ex quo ad extremā neceſſitatē deducū