TitulusXII

.LI.

Nulli vnqͣꝫ hominuꝫ quolibet modo aut ingeniocogaris ponere rationem vl̓ aliquam debeas moleſtiam ſuſtinere. Sed quia te ita humanis rationibus ſolutum vt deo noſtro de his que commiſmus noueris rationem poſiturum. Hortamur: vtfidei in te ſinceritas vigeat. ſit mens in rebus intentior. cura propenſior. ſtudium vigilantius. deuotio clarior. exhibitio efficacior. ¶ Ceteritia probum religioſum abbatem cum ml̓tis pecunijs hieroſolimam deſtinauit. cuius inſtantia venerabilexenodochium conſtituit. Et tam ibi qͣꝫ in mōte ſyna penes arabiam dei famulis ſub regimine palladij conſtitutis quotidiani victus ⁊ veſtimenticopiam qͣꝫdiu viuere potuit procurauit. Nihilominus per diuerſas prouīcias pro cuſtodia ſacrereligionis rebuſqꝫ prauperum ſtrenue gubernandis eccleſie ſue viros induſtrios rectores patrimoniorum aſciuit. In quibus cyprianum dyaconum patrimonij ſiculi. Pantaleonem notariū ſyracuſani. Fantinum defenſorē panormitani. Segium defenſorem calabritani. Romanū notariumappuli. Benenatum ſanentici. Antemium ſubdyaconum neapolitani. Petrum ſubdyaconum campani. Candidum defenſorem tuſci. Urbicū deferſorem ſabini. Optatum defenſorem nurſini. Benedictum notarium carſeolani. Felicem ſubdyaconum appie. Caſtorium cartularium rauennatisCaſtoriū notarium hyſtriani. Antōnium ſubdyaconū dalmatini. Iohannem notarium illiriciani.Simachū defenſorem ſardinie. Bonifacium ſubdyaconum corſichani. Pantaleonē ligurie. Hieronimum defenſorem alpium cōtiarum. Hylariūnotariū germaniciani. Et candidum preſbyteruꝫgallicani. Per iſtos mirabiliter pauperibus prouidebat. ¶ Tante hoſpitalitatis grego. in ip̄o patriarchio fuit (vt refert Iohannes dyaconus: vtexceptis his quos tam per diuerſas regiones) qͣꝫrome quoqꝫ longobardoꝝ perfidie gladios fugientes eccleſiaſtica ſtipe miſericorditer nutriebat.quotidie ad menſam ſuam peregrinos quoſlibetinuitaret. Inter quos die quadam vnus acceſſit:in cuius manibus dum ipſe ex humilitatis miniſterio aquam fundere vellet: conuerſus vrceū accepit. ſed repente eum in cuius manibus aquamfundere volebat non inuenit. Cunqꝫ hoc factū ſecum ip̄e miraretur: eadem nocte ei dominus ꝑ viſionem dixit. Ceteris diebus me in membris meiſheſterno autem die me in memetip̄o ſuſcepiſti.¶ Alio tempore Gregorius iuxta conſuetudinemſuam precepit ſacellario vt duodecim peregrinoſad prandium inuitaret. Qui pergens iuſſa cōpleuit. eoſqꝫ ad menſam pariter ordinauit. Dū auteꝫſimul diſcūberent: intuens papa tredecim numerauit. Et accerſito ſacellario cur contra iuſſionemſuam terciumdecimum inuitare preſumpſerit: requifiuit. Ille obſtupefactus conuiuātes peregrinos curioſius numerauit. ⁊ duodecim ſolos inueniens veluti ſecurus reſpondit. Crede mihi venerabilis pater: non niſi duodecim ſunt: vt iuſſiſti.Ergo dum conuictus ſepius duodeciꝫ iteꝝ numeraret: ac terciūdecimū quem ſolus gregorius videre poterat non videret: animaduertit pater gre-

gorius virum propius diſcumbentem vultis crebro conuertere: ⁊ nunc adoleſcentem: nunc vetulum quadā canicie ſimulare. Finito conuiuio duodecim quidem abire permiſit: terciumdecimū vero manu ſuſcipiens in cubiculū ſuū induxit. vebementer adiurans vt ei ſe nomenqꝫ ſuum ſimpliciter prodere dignaret̉. Qui reſpondit dicens. Curme interrogas de nomine meo quod eſt mirabileUerum ſcito memoria recognoſcens. qꝛ ego ſumnaufragus ille qui quondā veni ad te quādo ſcribebas in cella monaſterij tui. cui dediſti duodecinūmos ⁊ argenteam ſcūtellā quā tibi miſerat infuſis leguminibus mater tua ſiluia. Et hoc ꝓ certotibi ſit cognitū: quia ex eo die quo mihi hec hylari animo tribuiſti: deſtinauit te dominꝰ preſulemfieri eccleſie ſue ſancte. Et grego. Tu quomodonoſti hoc? Cui ille inquit. Quia ego ſum angeluieius ad tuū propoſitum inquirendū deſtinatus.Tunc Gregorius ꝓrſus expauit. Cui angelꝰ. Netimeas. Ecce miſit me dominus vt ſim tibi cuſtoqͣꝫdiu fueris in ſeculo iſto. Illico grego. in facienſuam corruit deo īmenſas referens gratias. Cūctorum inſuper patrimonioꝝ. prediorūqꝫ redditex gelaſiano politico. cuius nimirum ſtudioſiſſimus videbatur pediſſequus aderauit. Eorūqꝫ pēſionibus in auro ⁊ argento. collatis omnibus monaſterijs. eccleſijs. cymiterijs. ordinibus eccleſiaſtis. ⁊ palatinis ⁊ xenodochijs. quater in anno ſolidi certi diſtribuebantur. paſcha ſcilicet: ⁊ nataliapoſtolorum. ſancti andree ⁊ natalicio ſuo per politicum quo hactenus erogabatur indixit. Omibus omnino kalēdis pauperibus generaliter eadem ſpecies que cōgregabant̉ ex redditibus erogabat. Et ſuo tꝑe frumentū. vinū. caſeū. legumē.lardū. manducabilia animalia. piſces vl̓ oleū. paterfamilias domini diſcretiſſime diuidebat. Pigmēta ꝟo alia que delicatiora erant. pͥmioribus honorabiliter offerebat. ita vt nihil aliud qͣꝫ cōia q̄dāhorrea cōmunis putaret̉ eccl̓ia. Tribꝰ milibus ancillis dei qͥndecim libras auri ꝓ lectiſternijs deditEiſqꝫ ꝓ quotidianis ſtipēdijs octogīta libras annualiter ꝯferebat. De qͥbus ſeu eaꝝ ſcītate ſcribēsgreg. teotiſte pr̄icie ait. Haꝝ talis ē vita atqꝫ intātū lacrimis ⁊ abſtinētia diſtricta. vt credamꝰ qꝛ ſip̄e nō eſſent: nullus nr̄m iā per tot ānos in hoc loco ſubſiſtere inter longobardoꝝ gladios potuiſſꝫ¶ Quotidianis q̄ppe diebus. qͥbuſqꝫ ꝑ omniū regionū vicos vel cōpita infirmi ſeu qͣlibet corporiparte debilibꝰ. certa ſtipēdia ꝑ cōſtitutos veredarios emittebat. Uerecūdioribus ꝟo anteqͣꝫ ip̄e cibū caperet a mēſa ſua bn̄dictionis apl̓ice oſtiatimdirigere ſcutellam curabat. Hoꝝ dum quendampauperē in anguſtijs andronaꝝ receſſibꝰ a quiſqͥlionibꝰ inueniri mortuū contigiſſet. extimans euꝫſtipis inopia perijſſe: ita ꝑ aliquos dies vt dicit̉ amiſſaꝝ celebratōe vacādo triſtatus ē tanqͣꝫ ſi eūprijs manibꝰ (qd̓ dictu nephas ē) peremiſſet Lūaūt greg. quandā eccl̓iam q̄ olim fuerat arrianoꝝpoſitis ibi reliquijs Sebaſtiani ⁊ agathe dedicaret. apparuit porcus quidā inter aſtātes huc illucqꝫ diſcurrēs. tandē de eccīa exiēs nō eſt ampliusviſus. vn̄ ⁊ diabolus tanqͣꝫ de loco illo ꝑ ꝯſecrato