Capitulū .XVII.Fo. .LXXXI

.LL.XI.

Cum vero de .S. IIII.britania remearet per auguſtudunū tranfiens adtumuluꝫ ſancti Caſſiani pontificis ꝑuenit. Quēcū quō ſe haberet inquireret. ille ſtatim e tumuloaudientibus cunctis dixit. Dulci quiete perfruoraduentū redemptoris expecto. Cui beatus Germanus reſpondit. Quieſce ꝑ longū tēpus. ⁊ pronobis attentius intercede: vt obtinere ſacre reſurrectionis gaudia mereamur. ¶ Hic autē caſſianex nobili genere in alexandria natus. a ſancto Lenone vrbis eiuſdem ep̄o diuinis litteris eruditusdeū ab infantia coluit. ⁊ omnia ꝓ xp̄o deſerens inortenſi vrbe eccleſiā in honorē ſancti Laurentij ſicut ab eo in viſu doctus fuerat cōſtruxit. Tunc iouinianus imꝑator qui ſucceſſit Iuliano apoſtatedeū timens elegit eū conclamante populo in ortenſi vrbe ep̄m. Sed cū eam aliqͣꝫdiu in omni ſanctitate rexiſſet. valedicens omnibꝰ omnia dereliquit ⁊ cū paucis clericis ꝑegrinationē aſſumpſit.Intranſqꝫ mare ad maſſiliā nauigauit. ⁊ inde ſeuiente ꝑſecutione hereticoꝝ ⁊ paganoꝝ auguſtuctunum ꝑuenit: a ſancto ſimplicio ep̄o gratant̓ exceptus. Qui cuꝫ eo per trienniū manens. poſteamigrante ſimplicio ad dominum: omnis clerus ⁊populus caſſianū ipſum ep̄m ibi elegerūt. Cui dominus tantā gratiā conferre dignatus eſt. vt aſſidue per eum dominus miraculo oſtenderet. cecisviſum. ſurdis auditū. debilibus ſoſpitatē conferendo. Cōſummatiſqꝫ annis viginti in dicto epiſcopatu migrauit ad dn̄m hieſum xp̄m in gloriareſurrecturus cū ceteris ſanctis.66Idem ſanctus .§. V.Germanus cū rediſſet in galliam. quadā die imminente iam veſpera comitatui ſuo nudus pede.cuculla vacuus viator acceſſit. cuius etiā nuditati cōdoluit. Qui doloſe inherens cōtubernio iungitur māſioni. ⁊ inter occupatos cuſtodes qͥ deonō animalibus vigilabant iumentum quo ſeniorvehebatur predo nocturnus arripuit. Die reddito amiſſio euectionis agnoſcit̉. ⁊ vt ſacerdoti animal nō deeſſet vnus ex clericis impeditē ex equite mutatur. Et dū iter agitur. circūuecti comitesbeatū virū intuent̉. contra morā conceptā leticiāvultus obumbratione velantē. Tunc vnus auctoritate concepta cauſam leticie ꝑcunctatur. At illePaululū inquit immoremus quia infelicis illiuslabor ⁊ irridendus eſt ⁊ dolendus. quē mox videbitis eſtuantē. Cunqꝫ ſubſtitiſſent reſpiciūt poſtſe captū animal peditem deducentē: Cunqꝫ expectaſſent accelerantē. ille ſtatim veſtigijs ſancti ꝓuolutus. crimen qd̓ cōmiſerat confitet̉. ⁊ ita totinoctis ſpacio irretitum fuiſſe ſe retulit. vt longiusꝓdire nō poſſet. nec euadendi viā aliā inueniſſet.niſi vt ablatū animal reſtitueret. Ad hec ſanctusSi heſterna inquit die nudo tibi tegimen dediſſemus furandi neceſſitas non fuiſſet. Accipe quoddeeſt. Redde quod noſtrū eſt. Et ita confeſſor criminis nō ſolum veniā pro pena cōmiſſi: verūetiāpremiū ꝓ benedictione ſuſcepit. ¶ Altera vice cūter carperet occurrunt pauperes elemoſynam pe

tentes. Conſulit dyaconē qͣntū eſſet in ſumptibꝰ.Cui tres tm̄ aureos eſſe reſpondit. Quos ille totos ſtatim dari p̄cepit. Ad hec dyaconus. Undehodie victuri ſumꝰ? Cui ille. Panperes ſuos paſcet deus: tu qd̓ habes preſta pauperibus. Dyaconus quaſi ꝓuidus duos erogat vnum reſeruatPoſt paululū equites quidā poſt eū venientes.obtulerunt ei munus ducentoꝝ aureoꝝ ſolidorū.Deinde cōuerſus ad dyaconē ait. Accipe que tradunt̉: ⁊ intellige te fraudē feciſſe pauperibꝰ. Naꝫſi totū quod dixi indigentibꝰ contuliſſes: remunerator noſter hodie. ccc. reddidiſſet. Contremnitdyaconus ſecretū reatus ſui innotuiſſe pontifici.Hoſpitatus autē in quodā loco cū poſt cenammenſa iterū pararet̉. admiratus interrogauit: cuidenuo pararet̉. Cui cū dicerent ꝙ bonis illis mulieribus que de nocte incedūt. Illa nocte ſanctusGermanus ſtatuit vigilare. Et ecce videt multitudinē demonū ad menſam in forma hominū venientem. Qui eis p̄cepit ne abirent. ⁊ cunctos defamilia domus excitans: queſiuit ſi illas ꝑſonascognoſcerent. Qui rn̄derunt oēs vicinos ⁊ vicinas ſuas eſſe. Tunc ſanctus ad domos ſinguloꝝde vicinia illa miſit. Demonibꝰ mandās interimne diſcederent. Euntes aūt miſſi a ſancto viro addomos vicinoꝝ. reperierūt eos in lectis ſuis dormientes. Adiurati ergo demones a ſancto. dixerunt omnibꝰ audientibus ſe demones eſſe: qui ſichominibus illudebant. ¶ Cum aūt hō dei alpesytalie cōſcenderet qͥbuſdā mercatoribus aſſociatus. vidit inter alios quendā claudum ⁊ ſenē. quitorrentē tranſire non poterat de montibus decurrentem. Huius faſcē vir ſanctus arripiens ꝓprijshumeris aſportauit: ip̄m qͦꝫ ſenem iterato trāſituſubiecta ceruice trāſpoſuit. Ecce mira virtus charitatis que ſancto viro tantā vim contulit vt quētanta ieiunioꝝ inedia fatigauerat. quē cōtinui itineris fatigatio diſtrahebat. qui deniqꝫ ſemetip̄mferre vix poterat. cū etiā eſſet ꝑſona tā nobilis: ruſticū etate ⁊ debilitate grauiſſimū faſce pͥus tranſpoſito ſanctis humeris vectitaret.Cum autem.§. VI.rauennā ꝑueniſſet. vbi tunc petrus pontifex eccleſiam xp̄i apoſtolica inſtitutione gubernabat. diucū deſiderio expectatus excipit̉. Occurrunt ꝓceres. ambiunt pͥncipes eccleſia eū cum exultationeam plectit̉. Sed ⁊ regina venerabilis placidia. q̄cū filio ſuo Ualentiniano huius nomīs tercio imperabat in occidēte. Nā in oriente theodoſius iunior tenebat imperiū. ad ſacerdotis diuerſoriumvas argenteū ampliſſimū cibis delicatioribus refertū: ſine vlla carnis admixtione trāſmiſit. Qd̓ſuſceptū ita diſtribuit. vt cibos miniſtris ſuis traderet: ip̄e vero argentum ꝓ pauperibus vendicaret. remittens loco muneris patenulā ligneā panem ordeaceū continentē. At illa cū ingenti gratulatione vtrūqꝫ cōplexa eſt. ⁊ ꝙ argentuꝫ ſuumtranſmiſiſſet ad pauperes ⁊ illā eſcam beati viricum miniſterio abiecti vaſculi ſuſcepiſſet. Nam ⁊lignū auro poſtea ambijt: ⁊ panē ml̓tis remedijs⁊ virtutibus reſeruauit. Cum autē rauenne morā