Titulus

.XI.

pturis doctus. et paupertatis amator: et erga ꝓuiſiōem pauperū nō ſolum pietate mentis: ſed ⁊corporis ſui labore ſollicitus. Naꝫ pro reficiēdispauꝑibus etiā ruſticationē contra vires ſuas vthomo genere clarus et longe aliter educatus exercuit. Sed nec ī ſpiritualibus laborare neglexitNā et in docendo gratiā habuit: et abſqꝫ ꝑſonarum acceptione in omnibus caſtigatum opus p̄dicatiōis ingeſſit. Ingenio vero morali etiā quedam parua edidit. que erudito animo ⁊ fidel̓ lingue iuditio ſūt. In quibus precipuo et ad multorum vtilitatē neceſſario opere vitā ſancti honorati deceſſoris ſui cōpoſuit. Qui eucherius ⁊ hylarius claruerūt imperantibus Ualentiniano etmarciano. ¶ Dicit ergo hylarius ꝙ h̓ honoratꝰin adoleſcentia baptiſmū arbitratu proprio cōcupiuit: et maturo conſilio ſanus mortem expauit.Itaqꝫ cathecuminus laſciuiā reſpuebat: clericosvt patres honorans: et puerili interdū ſenſu pauperes iuuans. Hūc iam baptizatū pater eiꝰ terrene pietatis ſuſpitione ſollicitus: timēs ſibi a xp̄opreripi: conatur eū a ſtudijs iuuētutis illicere. venatibus et ludis varijſqꝫ mūdi voluptatibꝰ irreptire. Faſtidiebat adoleſcēs quo grādeuus oblectabatur pater: tali ſe ſꝑ ad hortationē cōpellēs.Delectat hec vita ſed decipit. Itaqꝫ cōuerſus iugo ſe dn̄ice ſeruitutis ſb̓didit: intelligēs ſūmū eēcaptiuitatꝭ iugū licētiā iuuētutꝭ. Aōſis igit̉ capillis ⁊ veſte mutatā: ſic repēte ex alio alter on̄ditur.vt nō aliter qͣꝫ ſe orbatū filio pater lamentareturOccurrit renititur: cōminatur: nec tamē vllo horum puericia freta cōcutit̉. Tyroni ſuo dn̄s cōſolator aſtitit: eiqꝫ vnū ex germanis ſuis in collegium ſuſcitauit: qui eius exēplo cōuerſus: ſenior iuniorem ſecutus eſt. Cūqꝫ ſimul multis virtutibemicarēt et omnē ſimul patriā adornarent: cepitalter alterū laudi obicere: et glorie exponere. Sꝫdū vnuſqͥſqꝫ ſub vmbra alterius obſcurari volebat: tanqͣꝫ repercuſſa claritas ſuper vtrūqꝫ radiabat. Gloriam itaqꝫ ſuam pauentes: in hac vita ꝑmercedem ſe recepiſſe putabant. et humanā conuerſationem et gratiaꝫ faſtidientes: heremi amore flagrabant. Omnibus igitur erogatis de terra ſua exeunt: et ne quid iuuenili auſu temere abeis inceptum putaretur: ſenem perfecte grauitatis ſanctū capraſiū etatis ſue cuſtodē aſſumunt.Queritur ergo latebra ꝑegrinatōis. Fugitur fama virtutis. At vbicūqꝫ itur: ibi alia vellent nollent fama pariebatur. ¶ Deniqꝫ germano ſuo inxp̄o viro venatio defūcto ſanctus honoratus adheremū vrbi arelatenſi propinquū ꝑuenit: vacātemqꝫ inſulam ob nimietatem ſqualoris et inacceſſam venenatorum animaliū petijt: propter ſecreti opportunitatem. Ingrediente eo fugit horror ſolitudinis: cedit turba ſerpētum. Ibiqꝫ multis ad eum confluentibus: factus eſt pater multorum monachoꝝ: multiſqꝫ admirandis virtutibꝰfulgens: de aduenis et peregrinis recipiēdis magnopere ſollicitus erat: et pauꝑibus largiter erogari. nichil ſibi ſuiſqꝫ preter victū preſentiū dieꝝac veſtitū reſeruabat: vnde cum vnū quadaꝫ vice iam ex multis aureuꝫ milibus arca proflua ac

munifica retineret: hunc etiā ipſū in multarū rexdefectu conſtantiſſime pauperi dedit: et mihi acalijs aſtantibus ait. Certū eſt iam appropinquare qui deferat. Uix triū aūt quatuor horarū ſpaciū tranſierat: et mox qui verbis ſuis fidem faceret occurrit. Mei quoqꝫ gratia patriam quaꝫ faſtidierat acceſſit: meqꝫ durum et indomitum vixtandem ſuis pijſſimis exortationibus ſimulqꝫ lachrymis ac precibus ad deum cōuertit. ſecumqꝫad heremū perduxit. Et primū quideꝫ lacte poſtea vero cibo ſapientie enutriuit. Tamen in haceccleſia dū regimen accepiſſet ſub illo floruit xp̄ieccleſia ſicut monaſteriū ante floruerat. Somnotandem vltimo excipitur multorū interea varijsviſionibus ſōnꝰ cōcutitur: quoꝝ facies erat ꝙ illiſctō occurrerēt officia ſctōꝝ Et vere ille in eodeꝫmedie noctis puncto eccleſiā in occurſu ſācti corporis cōuentus impleuit: vt nō niſi angelicis nūcijs ſuſcitatus putaretur. Sicqꝫ cum honore traditur ſepultureCapitulum. XVII.Ꝙ gallus quoqꝫIImirabilis oſtenſus eſt cūctis in ſapientia: in auſtteritate vite: in miraculis beatus germanus epiſcopus antiſiodorenſisHic vt ait vin. ſpe. hiſto. lib. xxj. ca. iiij. ex geſtiseius: parētibus ſplendidiſſimis procreatus ⁊ abinfantia ſtudijs liberalibus inſtitutus: poſt auditoria qͦꝫ gallicana rome iuris ſcientiā acquifiuit.Deinde tribunalia prefecture profeſſiōe aduocationis ornauit. in quo actu multiplici laude ſplēdens: ſublimen genere moribus ⁊ diuitijs vxorēſortitus eſt: protinus res publica ad honoꝝ preſumpſit inſignia. Cunqꝫ territorium antiſiodorenſe gubernaret mos erat tirunculorum potiusinduſtrijs indulgere: qͣꝫ chriſtiane religioni operam dare. ¶Erat auteꝫ arbor pinus in vrbe media: ad cuius ramuſculos feraruꝫ ab eo deprehēſarum capita: pro admiratione venatōnis nimiedependebant. Queꝫ ſanctus amator epiſcopusciuitatis his frequenter ꝯpellebat eloquijs. Deſine queſo vir bonorum ſplendidiſſime hec iocularia que chriſtianis offenſa. paganis vero imitanda ſunt exercere. Ille autē admonenti ſe nullo modo voluit obedire. Cum autem quadā diein ſui iuris predia ſeceſſiſſet: ſanctus amator illaarboreꝫ cum radicibus excidit: igniqꝫ concremadam illico deputauit. Oſcilla vero dependentialongius a ciuitate proici precepit. Quod cuꝫ audiret germanus ira animum accenſus ita vt ſancte religiōis oblitus cuius iam munere fuerat inſignitus: mortem beatiſſimo viro minitaret. Etne chriſtianorum conuentus ei furenti reſiſteret:turbas ſuorum ſibi coadunans ciuitati improūſus aduenit: hec omnia dum a quibuſdaꝫ cognita ſancto amatori panderentur: ait. Ego me indignum iudico teſtem fieri fuſo ſanguine ſaluatori. ¶ Diuina igitur reuelatione finem ſuum etgermanū ſibi ſucceſſurū preuidēs eduam ꝓfecieſt: vbi iulius reipublicē rector ⁊ gubernator galie p̄ſidebat: quē ſic allocutus eſt. Finē meū dn̄o