Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
LXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .II.Fo. .L

.LXII.

mill̓o. dc. lxxiij. ẜm cōputatiHic aliqui dicūt vt Ioh̓. de col̓. ꝙ leo primus moriens imperiū dimiſit filio qui ⁊ leo dictꝰ ē: quē invita conſortē imperij fecerat. Alij dicūt ꝙ iſte leoſecundus nō fuit filius primi leonis ſed nepos .ſ.ex filia leonis primi genitus ⁊ zenone. Sꝫ timēsleo ſecundus ſeuiciā zenonis matris vſus cōſiliofactus ē clericus. Exigente aūt zenone vt materfiliū ꝓderet: muliebri aſtutia vſa alium ei formaſimilem obtulit. Et imperauit annis. xvij. ¶Interea in ytalia quidā ex romanis patricijs vir magnus ⁊ potens multo cōflatu exercitu nepotem qͥvrbem ⁊ magnam partemytalie occupauerat abimperiali feſtigio depoſuit: ⁊ imperium ſumpſit ꝓfilio quem auguſtulum nuncupauit ⁊ tamen ipie.horeſtes quia filius quaſt puer erat res gube nabat. Contra horeſtem autem veniens ode certurchi longorū ſiue ſirorū: ⁊ hyrulorū: cum maximo exercitu in ytaliam apud ligurie ꝑtes occurritQui horeſtes aduerſus fortiſſimā multitudinemnil preualere ſe cernens: maxime cū quidā ſuorūeū deſererēt: quibus cum agroꝝ ꝑtem poſcētibusrefragraſſet pͥus trepidus: tandē intra ticiniū munitionis fiducia ſe concluſit. Sed mox illuc adueniens odeacer expugnatā ſtrenue ingredit̉ ciuitatem. Uaſtant̉ vniuerſa rapinis: ſeuit vndiqꝫ gladius: diuina quoqꝫ ac priuata edificia ignis cōſūpſit. Captus aūt horreſtes placentiā ducit̉ ⁊ illicinterficitur. Exinde per vniuerſas vrbes barbari diffuſi ſine aliqua mora ytaliā ſuo proprio iuriſubdiderūt. Odeacer ergo cui mox victori horeſtis exercitus ſe ſubijcerat: ꝓſperos ſucceſſus ſibiaccedere cernens: regiam aſſumit dignitatē. Deinde cū exercitu romā veniens auguſtulū depoſuit: ⁊ militibꝰ agrorū ꝑtem dedit. Et ſic per hūc modū dominationē adeptus ſuo ⁊ exercitus nomīeciuitates ꝓ libidine gubernabat. Et ſic romanoꝝimperiū toti orbi terraꝝ mirabile ⁊ auguſtalis illa dignitas que ab Octauiano cepta ē in auguſtilum perijt. Odeacer iſte inſuꝑ philegeū regemrughorum in germania ſuperatum occidit: et maxima preda ⁊ ingenti captiuorum numero ad ytaliam reuertitur.De theodoricoᵐ. §. IIIIqui poſt odeacrē ab eo occiſum regnauit vt ī ytalia. Pro huius pleniori informatione ſciendū ẜmIoh̓. de col̓. ꝙ valamir oſtrogotoꝝ rex: pͥmus inobſequiū attile regis hunoꝝ militauit in ytalia.Poſtqͣꝫ vero attila mortuus eſt: ab hunoꝝ dominio ſe ſuoſqꝫ priſtine libertati memor abduxit. Etſimiliter ardaricus goppidaꝝ rex cetereqꝫ huiuſmodi gentes ſubiecte fecerunt. At huni dolentesnō ſolum valamirē eiuſqꝫ exercitum a ſue dominationis iugo excuſſiſſe ſed ⁊ ceteris gentibus vtſimilia facerent fuiſſe autores: gothos vt fugitiuamancipia inſequentes: armis cogunt vt ad ſeruitutē denuo ſubigāt. Congregatis igit̉ ſuis valamir ſuꝑ hunos irruit: tantaqꝫ cede ī eos debachatus ē. vt de cetero viri oſtrogotaꝝ arma metuerētLeo autē qui tunc imꝑabat: mox cum gothis ilfiricum vaſtantibꝰ fedus inijt: ac theodoricū tyodi

meris filium ex cōcubina nomine alcuua genituꝫa valamire eius patruo obſidem accepit. Occiſoautem in aſſirijs valamiro. Tyodimer eiꝰ germanus regia iura ſuſcepit. Et ſtatim theodoricū filium ſuū obſidem datū a leone imꝑatore gratanterexcepit. Deinde theodoricus filiꝰ tyodimeris annum decimūoctauum agens: patre inſcio aliquātis aſcitis ſatellitibꝰ: vicinā ſibi ſarmatarum gentem inuadens: optima ex eorum ſpolia patri deportauit. Tyodimer mox cunctoꝝ ſuoꝝ miro fauore ad regni guberracula theodoricū aſſumpſitZeno qui poſt leonē pͥmum: imꝑiuꝫ ſuſceperatcirca annū domini. cccclxxx. audiens theodoricūa patre regē factū ad ſe conſtantinopolim euocatū magno honore ⁊ diuitijs extulit: vt eū etiam faſcibꝰ ſublimaret: que dignitas poſt imꝑiale faſtigium pͥma cenſetur. ereamqꝫ illi ſtatuam ante ſuūpalaciū collocauit. Theodoricus autē dū huiuſmodi delicijs afflueret apud conſtantinopolim:illius milites oſtrogote cum eis ꝓpter fidei ſanctionē predas agere moreſolito nō liceret: nec ab imꝑatore oblata ſtipendia ſufficerent. ceperūt egereExecrant̉ fedus: vituperant inutilē cum zeno nefactam pactionē. Mittunt confeſtim ad theodoricum qui dicerent. Quia dum ip̄e grecoruꝫ epulis ſuperfluit: ip̄i inopie miſerias ſuſtinerent. hortanturqꝫ vt ſi ſibi ſuiſqꝫ conſulere velit: citius redeat: quatenus cuncta gens ſua veſſundetur. nouas ad habitandū terras exquirat. NZeno autēhoc audiens ⁊ valde timēs: vt ſe ac regiōes finitimas gothoꝝ metu liberaret theodorico ſuaſit vtad ytaliā tranfiret. ⁊ ab iniuſtis occupatoribꝰ ſibivendicaret. Eiqꝫ ytaliā tribuens ſacri etiam vel aminis vt moris erat: denuo confirmauit. Senatūqꝫ illi populū romanumqꝫ commendās abire iuſſit. Theodoricus igitur his de cauſis ad ſuos reuertitur: gothoſqꝫ hortat̉ vt qͣꝫ primū parati ſintinde ad ytaliam poſſidendā iter arripiant. At vero priuſqͣꝫ ad ytaliam ꝑueniſſent: tratillam geppidarum regē inſidias ſibi molientē bello ſuperansinterfecit. Briſam quoqꝫ bulgatorum regem magna ſimul cum ſuis agminibus cede proſtrauit.Egreſſus itaqꝫ a trachia ⁊ miſia theodoricꝰ: mouit gothos cū coniugibus ⁊ liberis: ⁊ cum ſuppellectili ⁊ omnibus ſuis ꝑ ſyrimum: ꝑannomīaſqꝫ ⁊illiricum aliaſqꝫ regiones ytaliam intrauit. Quācum ingreſſus eēt: iuxta ſontiū amnē non proculab aquileia caſtra poſuit: atqꝫ dum vberimis quehabentur eodem loco paſcuis fatigata ex longitudine ītineris aliqͣꝫdiu iumenta reficerent: moxei magno cum ſuorum exercitu totiſqꝫ ytalie viribus odeacer occurrit. Quęm theodoricus libenter excipiens: magno ſuperatum prelio: poſtremo in fugaꝫ ꝯuertit. Theodoricus poſt fugatumodęacrem inde veronam properat: vb̓i odeacerminori exercitu illi in pugna occurrit. Sed theodoricus in pugna congreſſus non procul a verona etiam ip̄m odeacrem magna cede protriuit: accum ſuo exercitu dare terga cōpellit. Quidā ꝟoex ſuis militibus metu fuge dū ſe ī atheſim amnēpręcipites mergunt: vndis implicati ſuffocanturTheodoricus demū fugientes inſequens: vero-