CapitulūFo. F.X.

XLIX.

et quies. nō ſolum locoꝝ: ſed animi ⁊ ꝓpoſiti. Sienim ꝓpoſitum quietis anima gerat: nec in vrbishabitatione turbabit̉. Impoſſibile eſt autē compunctionē cordis in delitijs vigere. Uera cordiscompunctio eſt magna agere ⁊ humilia loqui: iuſte agere ⁊ ſuꝑ peccatores timere. De peccatis noſtris que multa ſunt et grauia nō dico cogitamusaut ingemiſcimus: ſed nec mentionē quidem facimus. Dum aūt de peccatis p̄teritis nullus doloeſt: facilius ſuꝑuenientibus malis locuꝫ damus.¶ Idem in ti. de reꝑatione lapſi. Sicut ꝓ mortocōmuni philoſophicū eſt a lachrymis temperareita in mortem anime inſipiens et irreligioſum dico conſolationē recipere. Et infra. Nōnulli imꝑtorum ſatis eſſe credunt ⁊ optabile videri. ſi gehēna tm̄ modo careant: ego aūt multo grauiores dico eſſe cruciatus. ab illa gloria remoueri: et arceria ꝯſpectibꝰ xp̄i. Ignis autē ille in extinguibil̓ dicitur. nō ſolū qꝛ nō extinguit̉: ſed qꝛ nec eos quoſſuſcipit extīguit aut purit. Et ſicut naturā nō habet cōſumendi. ita nec illuminādi. Sed ignis obſcurus eſt ⁊ flama tenebroſa.De his que.§. X.habent̉ in decretis ex verbis criſoſ. li. de reꝑatiōelapſi. Talis mihi crede talis eſt erga homīes depietas vt nunqͣꝫ reſpuat hominis penitentiā: ſi eipure et ſimpliciter offeratur. Etiam ſi ad ſūmumquis ꝑuenerit maloꝝ: ⁊ inde reuerti velit. ad virtutis viam ſuſcipit. libenter amplectit̉. et omniafacit: quatenꝰ ad priorē reuocet ſtatum. de pe. di.iij. Talis. Idem in ſermone. Perfecta penitentiacogit pctōrem omnia libenter ſufferre. In cordeenim cōtritio. In ore confeſſio. In oꝑe tota humlitas ſcꝫ factionis. Hec eſt vera ⁊ fructifera penitētia: de pe. diſ. iij. Idem in ſermone. Medicamentum fortiꝰ qd̓ maxime oꝑatur in penitentia eſt elmoſyna .ſ. quo ad ſatiſfactionē. Sicut enim in ꝑceptis medicine medicamentū multas herbas accipit: vnam autē dominatiſſimā: ſic et in penitentia iſta herba dominantior ⁊ potior eſt: ⁊ vniuerſum ip̄a efficit. Audi qͥd dicit ſcriptura. Date elemoſynam et omnia mūda ſunt vobis. de pe. di. jͣ.Medicamentū. Idem de pe. di. j. Nunc frater recorderis peccatoꝝ tuoꝝ: ⁊ frequenter ea in cōſpectu dei ꝓnuncies: ⁊ ꝓ eis clementiā dei depreceriscitius illa delebis. Si autē nunc obliuiſcaris peccatorum tuoꝝ: tūc eoꝝ recordaberis nolens: quādo in toto mūdo publicabunt̉ ī ꝯſpectu oīm amicoꝝ et īimicoꝝ: ⁊ ſctōꝝ angeloꝝ. Idē ſuꝑ epl̓amad hebr. Si habueris pctā tua cōtinue ī mēte tuanūqͣꝫ malū aduerſus ꝓximū tuū in corde tenebisde pe. di. j. Non tibi. Idem. Nulllū peccatoꝝ tale remediū: ſicut eoꝝ cōtinuata memoria .ſ. ad dolendum. Idem de pe. di. j. Quis aliquādo viditclericū cito penitentē. Si dep̄henſus humiliauerit ſe. non dolet ideo quia peccauit: ſed confundit̉quia ꝑdidit gloriam ſuam. Idem cōtra imponentes indiſcretas penitētias penitentibꝰ ſuꝑ math̓.

tes etiam nunc. qui omnem iuſticiā ppl̓o mandāt̉et ipſi nec modica ſeruant: vicꝫ nō vt faciēdo ſintſed vt dicēdo appareāt iuſti. Tales ſunt qui grauepondus ad pnīam venientibꝰ imponunt: qui a dicunt ⁊ nō faciūt. Et ſic dum pena penitentie p̄ſentis fugitur: cōtemnit̉ pena peccati futura. Et daiexemplū de adoleſcente: cui cum imponit̉ nimiaſarcina reijcit eā. vel ſub ea deficit. Et infra. Nōne melius eſt deo reddere rationē ꝓpter miſericordiam: qͣꝫ ꝓpter crudelitatē. Ubi enim pater familias largus eſt: diſpenſator eius nō debꝫ eſſe tenaxSi deus benignus eſt: vt quid ſacerdos eius auſterus vult apparere? hec ibi. ¶ Idem de malis p̄latis ſuꝑ math̓. di. xl. c. Ml̓ti ait. Uidete quomodo ſedeatis ſuꝑ cathedraꝫ. Non locus ſanctificathominē ſed homo locum. Malus ſacerdos de ſacerdotio ſuo crimen nō dignitatē acquirit. In iudicio ſedes. Nam bene viuendo et bene docendoppl̓m inſtruis quomodo viuere debeat. Bene aūtdocendo et male viuendo deum inſtruis quomodo te debeat cōdemnare. Et infra. Qui deſiderauerit primatū in terra: inueniet confuſionē in celonec inter ſeruos xp̄i reputabit̉ qui de primatu tractauerit. ¶ Idem ſuꝑ epiſtolā ad hebre. di. xlij. c.Quieſcamus ait. Non exvita eoꝝ quos accipis.ſcꝫ ꝑegrinos vel elemoſynā das mercedē tibi tributurus eſt deus. ſed ex voluntate: ex honorificētia multa: ex miſericordia ex bonitate. ¶ Idem ſuper math̓. diſ. lvj. ait. Nunqͣꝫ de vicijs erubeſcamus parentū: ſed vnum illud queramus: amplectamur virtutē. Et infra. Non eſt omnino nec devirtute: nec de vicio parentū: aut laudādus quisaut vituperandus. Nemo inde vere aut obſcuruſaut clarus eſt. immo vt cōſideratius aliquid dicamus: neſcio quomodo ille nō magis reſplendeatqui ex parentibus: a virtutibus prorſus alienꝰ qͣꝫipſe qui fuerit dei virtute mirabil̓. hec ibi. ¶ Idēſuper epiſtolā ad hebre. xj. q. iij. Nemo cōtemnatuincula eccleſie Non eſt enim homo qui ligat ſedchriſtus: qui hanc ptātem dedit: et dominos fecithomines tanti honoris. ¶ Idem. xxij. q. v. c. Iuramenti ait. Utrunqꝫ ⁊ periurium ⁊ mendaciumſcꝫ ꝑnicioſum diuini iudicij pena damnat̉: dicente ſcriptura. Os quod mentitur occidit animam.Idem ca. ſequen. Qui ꝑiurare paratus eſt: anteqͣꝫ iuret iam periurus videt̉: quia deus nō ex operibus ſcꝫ tm̄ iudicat: ſed ex cogitationibꝰ ⁊ ex corde? ¶ Idem ſuper math̓. xxiij. q. viij. Occidit aitphinces hominem: ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiamAbraham nō ſoluꝫ homicida ſed etiam paricidaquod eſt grauius deo magis placuit. Petrus geminum fecit homicidium. Fuit tamen opus ſpirituale quod factum eſt. Non ſolum ergo reſpiciamus ad opera: ſed ad tempus ⁊ cauſam: ⁊ voluntatem ꝑſonarum quoqꝫ differentiā: ⁊ quantacūqꝫalia ipſis operibus acciderunt: diligentiſſime requiramus. Non enim poſſumus aliter ad veritatem rerum ꝑuenire. ¶ Idem de conſe. diſ. iiij. aitNunqͣꝫ aque baptiſmi purgare peccata credentium poſſēt: niſi tactu dominici corporis ſanctificate fuiſſent.