Capitulū .IX.Fo. XLVII.

exſyria ⁊ cilicia: ⁊ ponto agmē occurrit: vt putarēt plurimi ex cōdicto adueniſſe. Sepultuſqꝫ eſthonorifice cum martijre baſiliſco.Quare autem ſo­ §. V.lus quaſi comedebat: nec inuitare alios ad comedendū volebat nec inuitari: qͣꝫuis in hiſtoria trijtita aſſignata ſit aliqua rō: vt ſupra ptꝫ. Tn̄ palladius ip̄e aſſignat multiplicē cām. Tū quia ob calorem capitis obſcenꝰ erat: niſi ꝙ ineſtu eo qd̓ diaradon appellat̉ vtebat̉. Tum qm̄ infirmitatis cuiuſdā gr̄a ſtomachꝰ eiꝰ ordinē deſiderabat: adeovt ſepius q̄ p̄parata erāt ingrata viderent̉: ⁊ quenō aderāt inquiri oporteret. Tum qꝛ plerūqꝫ cibioblitꝰ ad veſperā vſqꝫ ieiunabat ꝑtim occupat̉eccl̓iaſticis curis: ꝑtim ſpiritalibꝰ intelligētijs alſtractꝰ. Tū ad vitandū riſus ⁊ cachinos ⁊ vaniloquia ⁊ detractionē que in cōuiuijs accidūt: ⁊ intemꝑantiā deliciaꝝ aduerſariꝰ oīno ſacrilegiū extimas. Tū vt diſpenſatoribꝰ furti occaſiōes amputaret ne ob xenioꝝ precia in breuibꝰ ſuis multiplicātes q̄ erāt ī vſus paupeꝝ deputata: ſibipſisvendicarent. Pretera ciuitatis ingenia cogitanscōſiderabat ſe oportere eſſe vt xp̄i diſpenſatoremaut dignitates oēs ex equo honorare: aut ſe ſubicere nemini. Et propter hec valedicens maledictis ꝓpter hmōi; ſolus edebat.Et quia theophi­ S. VIlus ille alexandrinus ep̄s ad ſui temeritatē excuſandā: in ꝓceſſu ⁊ ꝑſecutione ꝯͣ Io. ſcripto ſuo aſIerebat iohānē dominādi libidine cōcitatū: ſexdecim ep̄os depoſuiſſe vna die ſuoſqꝫ illoꝝ vice ordinauiſſe. Declarat paladius hoc falſum eē. Qnō ſexdecim ſed ſex tm̄ ep̄os aſie: nō vna die ſedpoſt diſcuſſionē ꝑ bienniū factā: ⁊ in ꝯcilio plurimoꝝ ep̄oꝝ ⁊ metropolitaꝝ: ꝓpter exceſſum eoruꝫfuiſſe amotos: ⁊ alios virtute p̄claros ⁊ doctrinafacundos ſubrogatos. Cōuenientibꝰ em̄ cōſtantinopolim ep̄is aſie. neceſſitatū eccl̓iaſticarū gr̄a.Euſebius ep̄s valentinopolitanꝰ vna ſabbati tradidit ſynodo libellū accuſatiōis cōtra Antoniuꝫep̄m vel archiep̄m epheſinū cōtinentē. vij. c. exceſſuum eius. Quoꝝ vltimū erat ꝙ ꝓ decreto ⁊ lege habebat ordinatiōes ep̄oꝝ vendere pro modoreddituū. Aſſuntqꝫ ⁊ qui dederunt. ⁊ qui accepitAntonius. Et ꝓbationes nō deerūt. Recepto libello hortat̉ Ioh̓. euſebiū deſiſtere: ne forte ex indignatione moueret̉ cōtra Antoniū: ſed recōciliari fratri: ⁊ idē per aliū ep̄m familiarē ei ꝓcurauit:Euſebius aūt inſtat iterū porrigens libellū eadēcōtinentē: adiurās Ioh̓. vt ꝓcederet in cā paratꝓbare crimina obiecta. Per lectis ergo capitulisillis ceperūt patres illi epiſcopi in cōcilio adunati examinare circa vltimū ſcꝫ de ſimonia: vt maioris ponderis ⁊ deteſtabilius crimē. Interrogatꝰergo Antonius qui preſens erat: negat crime obiectum. Interrogati ⁊ illi qui noīati erant dediſſiilli pecuniā pro ordinatione: ſimiliter negant. Ofert ſe Euſebius ad probationem per teſtes: ſꝫ qꝛpreſentes non erant differtur cauſa. Et quia timebat Ioh̓. ſubornationem teſtium ad inuenienduꝫ

rei veritatem diſponebat ſe Ioh̓. perſonaliter inaſiam ad examinandum teſtes. Qd̓ cum percepiſſet Antonius ſceleris conſcius: tractauit occulte cum vno ex principalioribus curie ſibi amico:ne permitteretur a prīcipe Iohānes exire vt magis neceſſarius negocijs ciuitatis. Qd̓ cū factumfuiſſet: cōmiſſa eſt exminatio huius vni ex metropolitis ⁊ duobus epiſcopis: vt pergerent ī aſiamin ciuitatem pepis: ⁊ infra duos menſes deberētſub pena excōmunicatiōis teſtes inducti accedere. Diuerſis de cauſis illi nō cōparuerūt. nec Euſebius accuſator tempore debito: propter quod ⁊ipſe excōmunicatꝰ fuit: ſiue vt deſertor ſiue vt detractor. ¶ Interea morit̉ antonius accuſatꝰ. Etepheſini ad Ioh̓. mittūt vt detur eis antiſtes quieccl̓iam bene regat diutinus afflictam: tū arrianiſinfeſtantibus: tu ab auaricijs ⁊ pecunijs ſtudentibus: rogātes eū ꝑſonaliter accedere: ⁊ eccleſie illiformā bene viuendi p̄bere. Pergit ioh̓. ⁊ ſi corporis mala valitudine teneret̉: ⁊ in clementia aerisobſtaret: ⁊ nauim intrans poſt tempeſtatē epheſum tandē applicant. Congregatiſqꝫ lidie: aſie: etcharie ep̄is. ad. lxx. viros ꝑtingētibus ep̄m ibi ordinant. ¶ Adeſt Euſebius rogās recōciliari ⁊ cūſibi hoc denegaret̉: qꝛ calūniā fecerat: adiecit illep̄ces dicens. Quoniā cauſa iſta ⁊ ſi ꝑ bienniū vētilata ē: ſolaqꝫ dilatio teſtiū obſtitit: obſecro pietatem veſtram vt teſtes: nam p̄ſto nunc ſunt examinare dignemini. Nā ⁊ ſi antonius qui auro accepto ordinationē fecit deceſferitꝭ: viuunt tamē qͥdato precio ſunt ordinati. Placuit ſynodo rē diligentius diſcuti. Recitant̉ que geſta erāt. Ingreſſi ſunt teſtes: ingreſſi ſūt ⁊ qui ordinati ſunt auredato. Negare primuꝫ: ꝑſiſtentibꝰ tn̄ teſtibꝰ: ꝑtimlaycis ꝑtim preſbyteris: quibꝰ ante cōfidere videbant̉: mulieribuſqꝫ quibuſdā: ⁊ muneꝝ ſpēs ⁊ loca ⁊ tēpora quātitatēqꝫ recenſentibꝰ: cū eos quoqꝫ cōſcientia criminis vrgeret: ſua ſponte: nō vſqꝫ adeo coacti cōfitent̉: dedimꝰ aiebant: hāc eſſecōſuetudinē exiſtimātes vt videremur a curia liberari. At nūc ſi quidem honeſtum eſt: oramus vtin miniſterio eccleſie ſimus. Sin autem: vl̓ aurūquod dedimus recipiamus. Quidam enī ex nobis: vxorū noſtraꝝ aurū ⁊ variā ſuppellectilē dedimus. Ad hec Ioh̓. ſynodo pollicitus ē. Ego inquiens inſtabo apud regem vt abſoluātur. Uosautem mandate illis ab antonij redditibus recipere quod dederunt. Precepitqꝫ ſynodus ab heredibus antonij aurum reſtitui: eoſqꝫ a ſacerdotibus remotos in cōmnnione fieri ne ſi iſta paſſimpermitterentur conſuetudo egijptiaca fieret vedēdi ſacerdotium ⁊ emendi. Horum omnium extātcōmentaria ⁊ ſuperſunt iudices. Neqꝫ enim vnadie diſcuſſio facta eſt vt theophilus mentit̉ ſed biennio integro: nec ſexdecim: ſed ſex vicio ſymonie depoſiti ſunt. In quorum locum ſubſtituti ſūtalij virtute clari: ⁊ gratia diuini ſermonis ornati.Uerū illi peſſimi Ioh̓. emuli poſt eiꝰ exiliū an̄ qͣdriennium hos in eccleſiam reuocant: pulſis illisqui legittime ſubrogati fuerant: in ſūmā ouiuꝫ xp̄iꝑniciem ⁊ ſingulare detrimentum. Et ordinātestribuni victoris eunuchū in ſede ep̄i collocauer̄t.