Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
XLv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

.X.

TitulusNec omnino liberabis hoīem: niſi cū ꝑſecutꝰ fueris peccatorē. Huic officio noīs inuigilat diſciplinā ſic̄ cuiqꝫ regēti apta ⁊ accomodata ē Nō ſolum ep̄o regenti plebē ſuā: ſed etiā pauperi regēti domū ſuā: diuiti regēti familiā ſuā: marito regentiꝯiugem ſuā: patri regenti prolem ſuā. iudici regēti prouinciā ſuā: regi regēti gentē ſuā. Itanulli hoī claudenda ē miſcd̓ia: nulli peccato impunitas relaxāda. hec ibi. Idē ſuꝑ psͣ. c. p̄cedētiNe amiſſo iuditio ſis pauperi in mala cā miſericors. Cuiꝰ ſi parcis ſaccello ꝑcutis cor et tāto nequiorem reddis quanto ſibi iuſtum fauere videt.Idē in enchiridion. diſt. xlv. ait. Et qui emēdatverbere in quē poteſtas dat̉. vel cohercet aliqͣ diſciplina: et tn̄ peccatū illiꝰ a quo offēſus eſt dimitit ex corde: elemoſynā dat qꝛ miſcd̓iam preſtatMulta .n. bona p̄ſtātur inuitis: qn̄ eoꝝ conſulit̉vtilitati ſibi n̄ volūtati: qꝛ ipſi inueniunt̉ inimici.Idē in ẜmone de ꝟbis euāgelij. xxiij. q. iiij. Amalis ſꝑ corde diſiungimini: ad tēpus caute corpore cōpulamī. Duobus modis te non maculatmalus. ſi nō cōſenties et ſi redarguas. Et hoc eſtnō cōſentire: nō cōicare. Neqꝫ gͦ cōſentiētes ſitisvt approb̓etis: neqꝫ negligentes vt n̄ arguatꝭ neqꝫ ſuꝑbientes vt inſultātes arguatis. Ideꝫ aug.ſuꝑ psͣ. vij. q. j. §. fi. Uox ꝯtribulatoꝝ cū xp̄o .i.martyꝝ inter ꝑcuſſiōes ꝑiclitantiū ſed de capitepreſumentiū: ⁊ dicentiū. Deus in adiutoriū meūintende. Cum illis vox oīs iuſti: cui ex charitateabundās iniqͥtas xp̄ianoꝝ paſſio ē. vt loth qͥ perſecutionem corꝑalem in ſodomis a nullo ſuſtinuit: ſed a malis eoꝝ cū quibꝰ habitabat. Eſt gͦ ꝑſecutio iuſti vel a leone in impetu: vel a dracone ininſipijs: vnde oēs clamēt. Deꝰ in adiutoriū meūintende. Ideꝫ ad Uincē. diſtin. xlvij. ait. Ꝙtūlibet vigilet diſciplina domus mee: hō ſū ⁊ inihoīes viuo. Nec mihi arrogare audeo vt dommea melior ſit archa noe: vbi inter octo homīesvnus reprobꝰ inuētus eſt. Aut melior ſit qͣꝫ domabrahe: vbi dictū eſt: eice ancillam et filiū eiꝰ Autmelior ſit qͣꝫ domꝰ yſaac cui de duobus geminisdictū eſt iacob dilexi: eſau aūt odio habui. Simpliciter aūt fateor charitati vr̄e corā dn̄o deo quiteſtis eſt ſuꝑ aīam meā. exquo deo ſeruire cepi.quō difficile ſū expertus meliores qͣꝫ qui in monaſterijs ꝓfecerūt: ita nō ſū expertus peiores qͣꝫqui a monaſterijs defecerūt.De peccato et. §. XV.primo de originali. Aug. de fide ad petrū. de cōdiſt. iiij. Firmiſſime crede et nullatenus dubitesomnē hominē qui cōcubitu maris et femīe cōcipitur. cū originali peccato naſci: impietati ſubditum: mortiqꝫ ſubiectū: et ob hoc naturaliter ire filiū naſci. A qua ira nullus liberat̉: niſi ꝑ fidē mediatoris hoīs ih̓u xp̄i. Firmiſſime tene nō ſolumhoīes ratiōe vtentes: verū etiā paruulos ſiue natos: ſiue in vtero morientes: ſi ſine ſacramēto baptiſmi d̓ hoc ſeculo trāſeunt: ſempiterno igne puniendos. Quia et̓ſi peccatū proprie actionis nullum habēt: originalis tn̄ peccati damnationē carnali cōceptione ex natiuitate traxerunt. Ideꝫ

de baptiſmo paruuloꝝ. de ꝯſe. diſtin. iiij. Per baptiſmū xp̄i id agit̉ vt caro peccati euacuetur: Nōſic aūt euacuat̉: vt in carne cōcupiſcentia innatanon ſit: ſꝫ ne obſit. Nā ſi poſt baptiſmū ad etateꝫnaturalē peruenerint: ibi habēt cum qͣ pugnent:eāqꝫ adiuuāte deo ſuperent: ſi non in vacuū gratiam ſuſceperint. Naꝫ nec adultis hoc preſtat̉ inbaptiſmo: niſi forte miraculo dei vt lex peccati repugnans legi mētis penitꝰ extinguat̉ et nō ſit: ſꝫvt quicqͥd ab homīe factū. dictū vel cogitatū ſit.cū eidē ꝯcupiſcentie mēte ſb̓iecta ſeruiret: totumaboleat̉: ⁊ qͣſi ſibi factū n̄ ſit habeat̉. Idem adbonifaciū. j. iiij. q. Itaqꝫ hō cū ī ſeipſo ab eo quigenuit alter eſt effectꝰ: peccato alteriꝰ ſine ſua cōſenſione nō tenet̉ obnoxius. Traxit ergo reatumquia vnꝰ erat cuꝫ illo et in illo a quo traxit: qn̄ qd̓cōtraxit admiſſū eſt. Non aūt trahit alter ab altero qn̄ ſuā vnoquoqꝫ propͥria vita viuente iam eſtvnde dicat̉. Anima q̄ peccauerit ipſa morietur. De peccato actuali dicit idē aug. in lib. retractationū. xv. q. j. §. j. Peccatū ē volūtas retinēdvel ꝯſequendi qd̓ iuſticia vetat: vnde liberū ē abſtinere. hoc propterea verū eſt: quia diffinitū eſtqd̓ tm̄ modo peccatū eſt. nō qd̓ etiā pena peccati:ſcꝫ cōmiſſū ex ignorantia. Et idē aug. dicit ibidēeodē modo intelligendū qd̓ ipſe ſcripſit in librode vera religiōe. vicꝫ. Uſqꝫ adeo peccatū voluntariū malum ē: vt ſi nō ſit volūtariū: nullo moddſit peccatū. Et hoc adeo manifeſtum eſt vt nullahinc doctoꝝ paucitas. nulla indoctoꝝ turba diſſentiat: dicit intelligendū de ꝯmiſſo ſcienter: nonignorāter. Ꝙͣuis etiā ꝯmiſſa a neſciētibus vl̓ coactis non poſſint dici oīno inuolūtaria. qꝛ vicꝫ etvult illum actum agere quod neſtit peccatū eſſe:et quia dū neglexit ſcire illud eſſe prohibitum qd̓fecit: aliquo modo voluit illud ignorantiā vndepeccatū proceſſit. Et ſb̓dit auguſt. in. §. ſeq. Oēshomīes qui ſcientes faciunt qd̓ non licet: vellentlicere. Uſqꝫ adeo ip̄m peccare nemo appetit ꝓpt̓hocipſuꝫ: ſed propter hoc quod ex eo conſeqͥtur.Idem de ci. dei libr. v. Non vſqꝫquaqꝫ abſurdedici poteſt ad diſpoſitiōes corpoꝝ afflatus quoſdam valere ſydereos: non aūt animi voluntatesſyderum poſitiōibus ſubdi. Augu. xij. de ciuita.dei. c. vij. Nemo querit cauſā efficientē male voluntatis. Nō em̄ eſt efficiēs ſed deficiens: qͥa necilla effectio ſed defectio. Deficere nāqꝫˡ ab eo qd̓ſūme eſt ad id quod minus eſt: hoc eſt inciꝑe habere malā voluntatē. Cauſas aūt defectionū iſtarum cum efficientes non ſint ſed deficientes velle inuenire: tale eſt ac ſi quiſqͣꝫ velit videre tenebras vel audire ſilenciū. Quod tn̄ vtrūqꝫ nobisnotum eſt: nec illud niſi per oculos nec hoc niſi ꝑaures verſari in ſpecie: ſꝫ in ſpeciei priuatōe. Nemo gͦ a me ſcire q̄rat qd̓ me neſcire ſcio. Sic ſpecies intelligibiles mens quid ē nr̄a intelligēdo conſpicit. ſꝫ vbi deficiūt: neſciēdo ꝯdiſcit. Delicta .n.quis intelligit. Hoc ſcio naturā dei nunqͣꝫ vlla exꝑte poſſe deficere. Que ꝟo ex nihilo facta ſūt vtoīa creata: deficere poſſe .ſ. ex ſe. Que quātomagis ſūt ⁊ bona faciūt cū aliqͥd. faciūt cū cauſas efficientes habēt: inqͣꝫtum deficiūt ex hoc male fa-