Titulus.L.

inſeperabiles ſūt ita inſeꝑabiliter oꝑent̉: hec ibi.Unde tota trinitas operata eſt et creauit xp̄i humanitatem ſeu formauit: et illam columbam ⁊ nubem et ignem: et illam vocem: tamen vnio humanitatis illius fuit ad perſonam verbi non patrisvel ſpūſſancti: et colūba illa vel ignis nō ad vnionem ſed ſignificationeꝫ ſpirituſſancti tm̄. et illavox ad repreſentandū patrē tm̄.De proprieta/ .S. VI.tibus diuinarū ꝑſonarū ſic ait augu. in. vj. de trinitate. Quidā cum vellet breuiſſime ſingulariterin trinitate preſonarum inſinuare propria: eternitas inquit in patre eſt. in imagine ſpecies: in munere vſus. Et quia nō mediocris auctoritatis intractatōne ſcripturarum et aſſertione fidei extitithylarius: hic in libris ſuis poſuit verboꝝ horumid eſt patris imaginis et muneris: eternitatis: ſpeciei et vſus. Abditā ſcrutātes iutelligentiā quantum valeo nō eum ſecutum me arbitror ineternitatis vocabulo: niſi ꝙ pater nō habet patreꝫ de qͦipſe ſit. Filius aūt de patre eſt vt ſit: atqꝫ vt illi coeternus ſit: imago em̄ ſi ꝑfecte implet illud cuiuseſt imago: ipſa coequatur ei: nō illud imagini ſueIn qua imagine ſpecieꝫ nominauit: credo ꝓpterpulcritudinem: quia tanta eſt congruentia et prima equalitas: et prima ſimilitudo in nulla re diſſidens: ⁊ nullo modo inequalis: et nulla ex partediſſimilis: ſed ad idēptitateꝫ reſpondēs ei cuiusimago eſt. Ubi eſt prima et ſūma vita: cui non eſtaliud viuere: aliud intelligere eſſe ſed idem. Primus et ſūmus intellectus cui nō eſt aliud viuere:aliud intelligere: ſed idem eſt. Et hoc eſt vnuꝫ ettanqͣꝫ perfectū verbū cui nō deſit aliquid. Et arsquedam om̄ipotentis et ſapientis dei plena oīmrationum viuentium incōmutabilium. Et om̄esſunt vnum in ea ſicut ipſe vnum de vno cum quovnum ibi nouit omnia deus que fecit per ipſum.Eſt aūt ineffabilis quidem vel cōplexus patris ⁊imaginis qui nō ē ſine perfruitiōe id eſt ſine gaudio ⁊ ſine caritate Illa ergo dilectio delectatio: felicitas vel beatitudo: ſi tamē humana voce aliqͣdigne dicitur: vſus ab illo appellata habetur. Eteſt in trinitate ſpirituſſanctus nō genitus: ſed geniti genitoriſqꝫ ſuauitas īgēti largitate atqꝫ vbertate perfūdens omnes creaturas pro captu earūItaqꝫ illa tria ad ſeinuicem determinari vidēturet in ſe infinita ſūt. Qui videt hoc experte vl̓ perſpeculum in enigmate gaudeat cognoſcens deuꝫet gratias agat. Qui vero nō videt: tendat ꝑ pietatem fidei ad videndū non per cecitatem ad calumniandum: quoniā vnus eſt deus ſed tamē trinitas. hec aug. Que verba hylarij ſunt tante ꝓfunditatis vt dicit magiſter in primo ſententiaꝝ.di. xxxj. vt etiam exhibita dicta expoſitōne augvix aliquatenus humanus ſenſus valeat intelligere. ¶ Augu. in enchiridion. A ſumma equaliter et immutabiliter bona trinitate creata ſūt oīanec tamen ſumme. nec equaliter: nec immutabiliter bona. Et tamen bona ſingula: et vniuerſa ſimul valde bona: quia ex omnibus conſiſtit vniuerſitatis admirabilis pulcritudo. In qua etiam

illud quod malum fit: cum ex eo bonuꝫ elicitur ordinatum ⁊ loco ſuo poſitum eminentium commēdat bona: vt magis placeant ⁊ laudabiliora ſint.dum comparantur malis. hec idem. ¶ Augu. inenchiridion. Nihil fit niſi omnipotens fieri velitvel permittendo fieri quo ſcilicet ad mala: vl̓ ip̄efaciendo quo ſcilicet ad bona. Idē. Deus omnipotens adeo eſt potens ⁊ bonus: vt nullo modoſineret eſſe aliquid mali in operibus ſuis: niſi eſſꝫita potens vt de omni malo eliceret maius bonūſicut de impietate iudeorum in paſſione chriſti redemptionem hominum: et de crudelitate tyrannorum infidelium patientiam et coronam martirum. ¶ Ipſe augu. de pe. di. ij. §. vltimo. Solusdeus omnipotens dicitur: qui cum omnia poſſit:hoc ſoluꝫ non poteſt: cuius poſſe non eſt aliquidpoſſe ſcilicet peccare: hoc enim non eſt poſſe ſeddeficere.De preſciētia .§. VII.dei et predeſtinatione ꝙ non tollunt liberum arbitrium ad bonum vel malum. Aug. xxiij. q. iiij.ſic ait. Nabuchodonoſor penitentiaꝫ meruit fructuoſam. Nonne poſt innumeras impietates flagellatus penituit: et regnū quod perdiderat rurſus accepit. Pharao ipſis eſt flagellis durior effectus et perijt. Hic mihi rationem reddat: qui diuinum conſilium nimis alto ſapienti corde diiudicat. Cur vnum medicamentum vnius medici cōfectum: alij ad interitum: alij valuerit ad ſalutemniſi quia chriſti bonus odor ſumus: deo in omniloco. alij odor vite in vitā: alij odor mortis ⁊ mortem. Ꝙͣtum ad naturam ambo homines erant:qͣꝫtum ad dignitatem ambo reges: qͣꝫtum ad cauſam: ambo populū dei captiuū poſſidebant: qͣꝫtūad penam. ambo flagellis clementer admoniti.Quid ergo fines eorum fecit eſſe diuerſos: niſi ꝙvnus dei manum ſentiens in recordatione proprie iniquitatis ingemuit: alter contra dei miſericordiſſimam veritatem libero pugnauit arbitrio.¶ Idem in eodem. Uaſis ire nunqͣꝫ deus redderet interitum: ſi non ſpontaneum inueniretur homo habere peccatum: quia nec deus peccanti homini iuſte inferret iram: ſi ex predeſtinatione deihomo cecidiſſet in culpam. Idem. Predeſtinationem dei ſiue ad bonum ſiue ad maium in om̄ibus operari ineptiſſime dicitur vt ad vtrunqꝫ homines quedam neceſſitas videatur impellere: cūin bonis voluntas ſit intelligenda ẜꝫ non ſine gratia: in malis voluntas intelligenda ſine gratia.Cum vero aliquos a deo aut traditos deſiderijsſuis aut obduratos legimus: aut relictos peccatꝭſuis: hoc ipſos meruiſſe ꝓfitemur: quia talia eoꝝcrimina preceſſerūt vt ipſis ſibi penā debuerint.qua eis et ſuppliciū verteretur in reatū. Atqꝫ itanec de iuditio dei querimur quo deſerit meritosdeſeri ⁊ miſericordie eius gratias agimus qua liberat nō meritos liberari. ¶ Predeſtinatio quoqꝫ dei ſemper in bono eſt que peccatum ſola hominis voluntate commiſſum: aut remittendumnouit cum laude miſericordie: aut plectendū cuꝫlaude iuſticie. Iu malis aūt operibꝰ noſtris ſola