Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
XXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .VI.Fo.

Uxx. I.

habent̉ dei euālides ⁊ cetere hereticoꝝ peſtegelium. quia nō habent ſpiritūſanctum: ſine quohumanū euangelium nō docetur. Nec putemꝰ inverbis ſcripturarum eſſe euangelium .ſ. tm̄ ſed inſenſu. nō in ſuꝑficie: ſed in medulla. Non in ꝟborum folijs ſed in radice rationis. Idem in aggeoSic populus iſte hereticoꝝ eſt in conſpectu meodicit dominꝰ. Om̄e quod fecerint. qd̓ mihi obtulerint. vl̓ vota vl̓ ꝓ ſalute. vl̓ pacifica. vel ꝓ peccato vel holocauſta ſiue ꝑ elemoſynas: ſiue ꝑ ieiunia ſiue corꝑis caſtitatem: cōtaminata erunt in cōſpectu meo. Quāuis ſancta videantur ſpecie ſuitamen quia offerūtur ab eo qui pollutus eſt ī anma: polluuntur omnia. j. q. jqͣꝫtum .ſ. ad ſalutem. Duo ſunt genera xp̄ianoruꝫ inquit Hieron̄. adquendā leuitam. Eſt vnum genus quod mācipatum diuino officio ⁊ deditum contemplationi etorationi ab omni ſtrepitu temporalium ceſſare cōuenit. vt ſunt clerici ⁊ deo deuoti. vicꝫ conuerſi.Cleros enī grece latine ſors. quia tales dominusin ſortem .i. partem ſuā elegit. Et infra. Aliud genus eſt chriſtianoꝝ. vt ſunt laici. Laos enī grecelatie ppl̓s. His licet temporalia poſſidere: ſed nonniſi ad vſum .i. non ad fruendum. Nihil enim miſerius qͣꝫ ꝓpter minimum deum ꝯtemere. his cōceſſum eſt vxorem ducere. terrā colere. inter viruꝫ⁊ viꝝ iudicare. cauſas agere. oblationes ſuꝑ altare imponere. decimas reddere. ⁊ ita ſaluari potuerunt ſi vicia benefaciēdo euitauerint. xij. q. j. duo Ꝙ clerici debent precellere laicos in bonitateHiero. viij. q. j. Qualis eſt edificatio diſcipuli: ſiintelligat ſe magiſtro eē maiorem. Unde nō ſolūepiſcopi p̄ſbyteri ⁊ dyacones debent magnoꝑe ꝓuidere vt cunctū populum cui p̄ſident: conuerſatione et ſermone p̄cellāt: verūetiam inferioris gradus: vt lectores: edicij: exorciſte: acholiti: ⁊ omneſomnino qui domui dei deſeruiunt quia vehementer eccleſiam chriſti deſtruit meliores laicos eē qͣꝫclericosꝘ debent ad pre/ §. Xlaturam meliores aſſumi. Hieron̄. ſuꝑ Leuiticumviij. q. j. Licet dominꝰ de cōſtituēdo principe precepiſſet ⁊ elegiſſet: tamē cōuocatur etiā ſynagogaReqͥritur enī in ordinando ſacerdote etiā populip̄ſentia: vt ſciant om̄es ⁊ certi ſint ꝙ qui p̄ſtantioreſt ex om̄i populo. qui doctior. qui ſanctior. qui inom̄i ꝟtute eminētior ille eligat̉ ad ſacerdotiū. Etinfra. Amplius etiam ꝙ moyſes cōuocauit omnēſynagogam ſignat: qꝛ om̄es animi ꝟtutes debentin eligendo ſacerdote eſſe in vnū collecte. vt inuigilent in eo om̄es animi ꝟtutes: ⁊ intente ſint. Nihil in eis ſapientie. nihil ſcientie. nihil deſit induſtrie: ſed adſit omnis multitudo ſenſuū: adſit omnis cōgregatio ſanctaꝝ cogitationū. Idē Hieron̄. in li. numeri. viij. q. j. Si ergo tātꝰ. ſic ait. dicit dn̄s ad moyſen. Aſſume ad temetip̄m Ih̓m filium marie. ⁊ impones manū ſuꝑ eum. ⁊cͣ. Audiſeuidenter ordinatōnē principis populi tammanieſte deſcriptā. Nulla hic populi acclamatio. nulla conſanguinitatis ratio. nulla habita eſt ꝯtemylatio ꝓpinquitatis. Propinquis agroꝝ ⁊ p̄dio

rum relinquatur hereditas: gubernatio ꝟo populi illi tradatur quē deus elegit. homini .ſ. tali qͥ habeat in ſe ſpiritum dei. ⁊ p̄cepta dei in cōſpectu eꝰſint. qui ſit moyſi valde familiaris .i. in quo ſit claritas eius legis ⁊ ſcientia: vt poſſint eū audire filij iſrael. Contra appetentes vel ſuꝑbientes deprelatura. Idem Hieroni. viij. q. j. ſic ait. Illudinferendum eſt aduerſus eos: qui de epiſcopatuintumeſcūt. ⁊ putant ſe non diſpenſationem chriſti ſed imperium ꝯſecutos. qꝛ nō ſtatim his omnibus meliores ſūt quicūqꝫ nō fuerint epiſcopi ordinati. ⁊ ex eo ꝙ ip̄i electi ſunt ſe exiſtiment magiscōprobatos. Si peccata filioꝝ ab epiſcopatu iuſtum ꝓhibent: qͣꝫtomagis vnuſquiſqͣꝫ ſe ꝯſiderāſ⁊ ſciens: qꝛ potentes potenter tormēta patientur.retrahit ſe ab hoc: nō tam honore qͣꝫ onere: ⁊ aliorū locū qui magis digni ſūt nō ambigit occupare Contra malos p̄ſidentes dicit Hieron̄. viij. q. jAudacter fortaſſe aliquid dicimus. tamē qd̓ ſcriptum eſt dicimus. Non ſemꝑ princeps populo ⁊iudex eccl̓ie ꝑ dei arbitriuꝫ dat̉: ſed ꝓut merita noſtra depoſcunt. Si mali ſunt actus noſtri: ⁊ oꝑamur maligna: dant̉ nobis pͥncipes ẜm cor noſtrūAudi namqͣꝫ qͥd dominus dicat Fecerūt ſibi regē⁊ non ꝑ me. pͥncipem ⁊ nō per cōſilium meum. Ethoc dictum videt̉ de ſaule: quē dominꝰ elegerat.⁊ eū regem fieri iuſſerat Sed quoniā nō ẜm d̓i voluntate .ſ. beneplaciti: ſꝫ ẜm peccatoris populi meritum fuerat electus.: negat eum cum ſua voluntate vel cōſilio conſtitutum. Et infra. Tale aliqͥdintelligamus etiam in eccleſijs fieri. ſi malignumfaciat populus in conſpectu dei: talis eccleſie iudex datur ſub quo famem et ſitim populus patiatur .ſ. audiendi verbum deiꝘ filiinon ſuntʰ. §. XI.vel mali ex qualitate parentum vel ex ꝯiugio autfornicationē geniti. Hiero. in epl̓a cōtra rufinumdiſ. lvj. ſic ait. Naſci de adulterio non eſt eiꝰ culipa qui naſcitur: ſed illiꝰ qui generat. Quomodoin ſeīmbꝰ non peccat terra que ꝯfouet. nec ſemenquod in ſulcis iacit̉. non humor ⁊ calor quibꝰ temꝑata frumenta in germen pullulant. ſed ꝟbi gratia: fur ⁊ latro qui fraude ⁊ vi eripit ſemina: ſic genus humanaꝝ recipit in terra .i. vulua quod ſuuꝫeſt. receptum cōfouet. ꝯfotum corꝑat. corꝑatū inmembra diſtinguit. ⁊ inter illas ſecreti ventris anguſtia. dei manus ſemꝑ oꝑatur. idem corꝑis creator ⁊ anime. Noli deſpicere bonitatem figuli qͥte plaſmauit ex fecit vt voluit. Ipſe eſt dei virtus⁊ dei ſapientia. qui in vtero virginis edificauit ſibi domum. Iepte inter viros ſanctos apoſtoli voce numeratus meretricis eſt filius. Eſau de rebecca ⁊ yſaac. hyſpidus tam mente qͣꝫ corpore quaſibonū triticum in lolium auenaſqꝫ degenerat quianon in ſeminibus. ſed in voluntate naſcentis cauſa vitioꝝ eſt atqꝫ virtutum Ideꝫ ſuper Matheum. di. ea. Dominus noſter ieſus chriſtus voluit non ſolum de alienigenis: ſed etiam de adulterinis commixtionibus naſci. nobis magnam fiduciam preſtās: vt qualicumqꝫ domo naſcamurtantū vt eius veſtigia imitemur: ab eius corpore