Titulus

.X.

De vita clerici ad occeanū. librū. j. De virginitate ſeruanda ad euſtochiū. librum. j. Ad demetriadem virginem: librum .j. Ad allecham de inſtitutione filie ſue. librū. j. Ad matrem ⁊ filiam in gallia cōmorantes: libruꝫ .j. Obiurgationes ſuſannevirginis conſecrate. De lapſu ſuo. librum. j. Adgeruchiam de monogamia. librum vnum. Ad ſuriam deſeruanda viduitate. librum. j. Ad ſalumiam de morte nebridij. librū. j. Ad paulam conſolatoriū ſuꝑ dormitione bleſille. librū j. Ad pammachiū de dormitione pauline. librū. j. Ad occeanum de morte fabiole. librū. j. Ad tiraſiū conſolatorium ſuper dormitione filie ſue. Epitaphiuꝫ etde morte paule. librū. j. Ad numeniū ⁊ Alexandꝝde reſurrectione carnis. librū. j. Apologeticuꝫ adpamachiū. libruꝫ .j. Ad helyodoꝝ de contemptuſeculi. librū. j. Ad teſipontem. librū. j. Ad dominionem. librū. j. De tribus virtutibus tractatum .j.De morte ozie ⁊ ſeraphin: ⁊ calculo. librū. j. Expoſitiones p̄s. xliiij. Ad principiā virginē. librū. j.Epiſtolas breues ad diuerſos. lxx. Sermones. xEt precipue de aſſumptione beate marie virginismultum ꝓlixus ⁊ notabilis. Et ex his breuiter aliqua excerpta hic ſubduntur: quoꝝ plura habent̉etiam in decretis.Nihil chriſtianoᵐ. §. II.felicius cui ꝓmittunt̉ regna celoꝝ. Nihil laborioſius eo qui de vita quotidie periclitat̉. Nihil fortius eo qui vincit dyaboluꝫ. Nihil imbecillius eoqui a carne ſuꝑatur. Iudas de apl̓atus faſtigio īꝑ ditionis tartaꝝ labitur: ⁊ nec familiaritate cōuiuij: nec intinctione bucelle nec oſculi gratia frāgitur: ne quaſi hoīem tradat quem filium dei nouerat. quid Salomone ſapientius attamen infatuatur amoribus mulieꝝ. Hec dicimus vt prima te fili ruſtice fronte doceamꝰ magna cepiſſe excelſa ſectari: ⁊ adoleſcentie immo ⁊ pubertatis incentiuacalcantem: ꝑfecte quidem etatis gradū ſcandere:ſed lubricū iter eſſe ꝑ qd̓ gradieris: nec tantū glorie ſequi poſt victoriā quantū ignominie poſt ruinam. Scio me offenſuruꝫ plurimos qui generalēde vicijs diſputationē in ſuam referunt ꝯtumeliā⁊ dum mihi iraſcunt̉: ſuam indicant cōſcientiammultoqꝫ peius de ſe qͣꝫ de me iudicant. Ego enimneminē nominabo ne veteris comedie licentia certas ꝑſonas eligam atqꝫ ꝑſtringam Prudentis viri eſt diſſimulare immo emendare quod in ſe intelligat et indignari ſibi: nec in admonitorē maledicta congerere. ¶ Et infra. Et habetur. xvj. q. j.Si clericatus te titillat deſideriuꝫ. Diſcas quodpoſſis docere ⁊ rationabilē hoſtiā offeras xp̄o: nemiles anteqͣꝫ tiro. ne magiſter ſis prius qͣꝫ diſcipulus. Nunc monachi cunabula moreſqꝫ diſcutimPrimūqꝫ tractandū eſt vtrum ſolus: an cū alijsin monaſterio viuere debeas. Mihi placet vt habeas ſanctoꝝ ꝯtuberniū nec ip̄e te doceas ⁊ abſqꝫdoctore ingrediaris qͣꝫ nunqͣꝫ ingreſſus es ſtatimqꝫ in partem alterā declinandū ſit ⁊ errori pateaspluſqꝫ aut minus ambules qͣꝫ neceſſe ē: ne currēslaxeris moramqꝫ faciens obdormias. In ſolitudine cito ſubrepit ſuꝑbia. Et ſi parūper ieiunaue

rit hoīemqꝫ nō viderit: putat ſe alicuiꝰ eſſe momēti. Oblituſqꝫ ſui ſeruos iudicat alienos: quod gula popoſcerit porrigit manus. Dormit quantumvult. Facit quod voluerit: nullū veretur omneſqꝫextimat inferiores. Quid ergo ſolitariā vitam reprehendimus? minime quippe qͣꝫſepe illam laudauimus. ¶ Et infra. vt habet̉ de cōſe. d. v. Nunqͣꝫde manu ⁊ oculis tuis liber pſalterij recedat. Eorpus pariter ⁊ animus tendat ad dn̄m. Iram vince patientia. Ama ſcientiā ſcripturarū ⁊ carnis vicia nō amabis: nec vacet mens tua varijs ꝑturbationibus: que fi pectori tuo inſederint: dominabūtur tui ⁊ deducent te ad delictū maximuꝫ. Fac etaliquid operis vt dyabolus ſemꝑ te inueniat occupatum. Uel fiſcellam texe iunco vel caniſtrumlentis flecte viminibꝰ. Serat̉ humꝰ. Areole equolimite diuidant̉. In quibus cum olerum iactataſint ſemina vel plante ꝑ ordinem poſite aque ducantur irrigue. Inſerantur fructuoſe arbores velgemmis vel ſurculis: vt paruo temꝑe laboris tuidulcia poma decerpas. Apum fabricare alueariaad quas te mittunt ſalomonis ꝓuerbia: ⁊ monaſteriorum ordinē et regularē diſciplinā in paruisdiſce corporibꝰ. Texantur ⁊ lina capiendis piſcibus. Scribant̉ ⁊ libri vt manꝰ oꝑetur cibos ⁊ anima ⁊ lectione ſatietur. In deſiderijs enim eſt omnis ocioſus. Egyptiorū monaſteria hunc teneremorem vt nullū abſqꝫ opere ⁊ labore ſuſcipiāt: nōtam ꝓpter victus neceſſitatē: qͣꝫ ꝓpter anime ſalutem ne vaget̉ ꝑnicioſis cogitationibꝰ. Addit exempla de ſe quidem: quia in iuuentute ſua cū etiācum ieiunijs mens eius eſtuaret cogitationibꝰ dedit ſe in diſcipulum cuidam ex hebreis conuerſoad fidem ad diſcendū ydioma hebraycuꝫ: in quomultum laborauit: ſubdit ⁊ aliud exemplū de quodam adoleſcēti greco in monaſterio egypti quodoculis vidit: qui temptatus grauiter vicio carniscum nulla corporis abſtinentia flamam carnis extinguere poſſet: hac arte eum curauit. Precepitvni ex monachis vt iurgijs ⁊ conuicijs eum inſectaretur: ⁊ poſt hec veniret ad accuſandū eum adabbatem tanqͣꝫ ei cōuiciatus iniuriam irrogaſſet.Super qua re adoleſcēs adeo afflictus eſt ex illatis huiuſmodi contumelijs ⁊ falſis accuſationibꝰvt infra annum a temptationibꝰ illis fieret liber.Unde abbati interroganti quomodo ſe in huiuſmodi temptatione haberet: reſpondit. Pater mihi viuere nō licet ⁊ fornicari libet. ¶ Et infra. Nulla ars abſqꝫ magiſtro diſcitur. Et muta animaliaet ferarum greges ductores ſequuntur ſuos. Inapibus princeps vnus. Grues vnam ſequunt̉ ordine litterato. Imperator vnus. Iudex ꝓuincievnus. Epiſcopus vnus. Roma vt cōdita eſt duos fratres ſimul habere non potuit reges: ⁊ paricidio dedicat̉. Innaui vnus gubernator. De domo vnus dn̄s. In quouis grandi exercitu vniusſignum expectatur. Per hec omnia ad illud tendit oratio vt docerem te non tuo arbitrio dimittendum: ſed viuere debere in monaſterio ſub vnius diſciplina patris ꝯſortioqꝫ multoꝝ: vt ab vnodiſcas humilitatē: ab alio patientiam hic te ſilentium: ille doceat māſuetud inē. Non facias quod