TitulusR.

Infligunt vicioſum ph̓iam zenodoxiā vocantes: ⁊preclarā ſapientiā ac ſtudia. iactantie appellationibus infamantes: paratior eſt turba imperitorūad derogandū qͣꝫ ad imitādū bona ſtudia. ¶ Erubui quoqꝫ de quibuſdam quos vidi nihil penitusad emendationē vite ſue ꝑtinens habere: ⁊ immūdis pedibus in ſancta certatim irruere ⁊ prius qͣꝫprimo aditu ac ianuis digni haberent̉: ad tribunal continuo tendere ⁊ ad ſacerdotiū feſtinare: acrepulſis ceteris ip̄is ſacris altaribꝰ incubare ita vtẜm antiquū ꝓuerbiū merito dicatur: ꝙ ſaul interꝓph̓as. Ꝙuis autem difficile ſit ſcire regi .i. regēti ſe obtemperare: multodifficilius eſt ſcire aliosregere. Cuius ſcꝫ regiminis quanto ſpes ⁊ gloriamaior: tanto ꝑiculum grauius quippe habentibuſintellectū. Nam et ſi quid eſt in rectoribꝰ vicioruꝫmorbus: facilie in eos qui ad obtemperandū p̄ſtoſunt ei tranſfundit̉. et multo faciliꝰ quod malū eſtab eo tranſit: qͣꝫ ſi qͥd in eo virtutis ⁊ induſtrie fuerit. Nihil enim tam facile eſt qͣꝫ fieri malū: etiam ſinemo doceat vel compellat: ꝑdifficile aūt eſt fieribonū. Parati ſumus ad recipiendū malū qͣꝫ plurimi. ¶ Uerendū eſt aūt ait idem in eodē li. ne inueniamur ⁊ virtutꝭ decore pictores quidā peſſimipre alijs pictoribꝰ .i. plebei que eā debet in ſemetip̄a depingere imaginis eius peſſima p̄bentes exemplaria. Ul̓ certe ne accidat nobis res vſitati ꝓuerbij vt qui ad alios curandos p̄ſumus inueniamur ip̄i ſcatentes vlceribus. Ceterū non ſatis eſtmalū non eſſe eum cui docendi ſūma cōmittit̉ qd̓vtiqꝫ culpabile et dedecoroſum eſt: etiam his quidocentur: ſed oportet eum omnibꝰ bonis eſſe p̄ditum. Nunqͣꝫ etiam putare debemꝰ aliquem nobisfinem factū bonoꝝ aūt ꝓficiendi terminū poſituꝫNec ita ad lucem deducenda ſunt que recte a nobis geſta ſunt: qͣꝫ detrimento cōputanda que nōdum implere voluimus. Et aſcenſus quidaꝫ nobis putandus eſt vita hec. ex quo nihil refert explicuiſſe quod aſcenderis: niſi qd̓ reſtat euaſeris.Nec noſmetip̄os ex ceteroꝝ collatōne metiamurvel magnū aliquid eſſe putemus: ſi forte aliquibpreſtantiores inueniamur: ſed damnū potiꝰ illudarbitremur: ſi nos nō digne loco et gradu noſtrogeramus. Et ſi qua a nobis gerant̉: nō ex negligentiū comꝑatione: ſed ex p̄cepti auctoritate pendantur. ¶ Non oportet autē illos qui preſunt vivel neceſſitate ſubiectos conſtringere ſed ratione⁊ exemplis vite ſnadere: quia omne qd̓ extorquet̉inuitis: cum eo quod tyrannicū videtur: nec ꝑſeuerare quidem poteſt. Solet enim redire quicqͥdviolenter attrahit̉ ſicut nouelle arboris ſi quis cacumen inclinauerit: relaxata rurſus in quod fuerat redijt. Quod autē ex ꝓpoſito et voluntate fittam legitimum eſt qͣꝫ certum: validiſſimus .ſ. vinculis ꝓprie voluntatis aſtrictū. Reuera mihi videtur ars artiū eſſe ⁊ diſciplina diſciplinaꝝ hominem regere vel imbuere qui ſe certe eſt ⁊ inter oēsanimantes maxime ⁊ moribus varius ⁊ voluntate diuerſus. Nobis aūt qui p̄ſumus ſūmū ſtudiūeſt vincere eos qui carnaliter amant: nec vllo modo volūt nobis cedere aduerſos ſemetip̄os dimicantes: ita vt ſint nobis velum quoddā aduerſus

eos ꝓ quibus militamus: dum vnuſquiſqꝫ tantuꝫſtudij gerit in contegendis ⁊ occultandis morbispeccatoꝝ: quātū oportebat habere ſtudij ad egritudinem medico oſtendendā. Alios cōuenit corāomnibus argui: qꝛ monita ſecretiora cōtemnuntAlios ſecretius cōmoneri: qꝛ publice correcti impudentiores fiunt. Alioꝝ cōuenit omnia diligentius obſeruari ⁊ vſqꝫ ad nimiū diſcuti: eoꝝ precipue qui duꝫ mala quadā arte ſua celari ſe putantaduerſos ceteros erigunt̉: ⁊ inflant̉. Alioꝝ oportet nōnulla preterrire ⁊ videntes tanqͣꝫ nō vidiſſe.et audientes tanqͣꝫ nō audiſſe. ne ad contemptuꝫvltimū veniant ꝑ increpationē: qui fortaſſe erubeſcunt culpas extedere ⁊ multiplicare. Qd̓ greg.iſte breuiſſime tangit de vario modo admonendiet corrigendi ſubditos delinquentes ẜm varietatem cōditionis eoꝝ. Grego. magnus .i. papa diffuſe ꝑtractat deſcendēdo ad ꝑticularia ī libro paſtorali allegans iſtum grego. nanzanzenū. ¶ Deniqꝫ ait nanzanzenꝰ ip̄e ph̓ari ẜm deum ⁊ ſcire animarum gubernacula cōtinere et rege alios: cū ip̄erecte regentibꝰ obedire nōdum didiceri. ſuprame eſſe negociū duxi: precipue hoc tꝑe quo videmus homines huc illucqꝫ ꝯuerti: ac ꝑturbare omnia: vt nihil eſſe melius videat̉ qͣꝫ fugere e medio⁊ latere. Externa quideꝫ bella nō metuo: nec iſtābeſtiam que nunc inſurrexit eccleſijs i. Iulianuꝫapoſtataꝫ ꝑtimeſco: in quo eſt dyaboli plenitudolicet ignes minetur: gladios ⁊ beſtias: licet om̄esqui ante ſe ꝑſecutores fuerint crudelitate excedatlicet noua ſupplicioꝝ genera exquirat vnum mihieſt ad omnia ſtare mediū vna victoria libenter ꝓxp̄o mortem ſuſcpiſſe. Ad inteſtinū vero bellū vicioꝝ quid agam neſcio: que mihi auxilia comꝑeꝫqd̓ donū ſpūſſancti inuocem: quibus armis ſpiritualibꝰ aduerſus inſidias dyaboli me circūdem.Ego quidē inualidiſſimū me eſſe ad huius preliafateor: ⁊ ꝓpter ea me terga dediſſe cōfiteor. Et velans confuſione faciem meam ſingularis ſedi: qꝛamaritudine repletus ſum: tacere queſiui intelligens ꝙ tempus malum ſit.De modo decenᵐ. §. II.ti vite monaſtice: et predicatoꝝ modeſtia. Idemgreg. Poſui ego ori meo cuſtodiā ⁊ labijs meis ſilentium dedi: quoniāquidem videbā cōſequenseſſe prius opere ph̓ie purgari mentē debere: ⁊ itademum aperire os ⁊ attrahere ſpiritū: ⁊ eructareꝟbuꝫ bonū: ⁊ loqͥ dei ſapientiā ꝑfecte int̓ ꝑfectosDeſiderabā videre ſcꝫ iliū ſpallentē chorum gloriam deo in eccleſia offerentiū: qui in lege dn̄i meditātur die ac nocte: qui ad exemplū ⁊ cōmonitionem melioris vite ceteris omnibꝰ viuunt. Legisquoqꝫ dei et euangelij chriſti taciti p̄dicatores: inquibus ip̄e quoqꝫ habitus p̄fert virtutis inſigniaHirſutum caput incomptis ⁊ horrentibꝰ comīs ⁊quantum ſufficit attonſis: pedes nudi ⁊ apoſtolicis ſimiles: indumenti vilitas: arrogantiuꝫ ſeculiſuperbiāqꝫ condemnans. zona ip̄o ſui neglectu p̄cioſior ⁊ parum quid cohibens veſtimenti quantum euagari nō ſinat. Inceſſus ordinatus oculuſnō oberrans nuſqͣꝫ ridentes: ſed placide ſubridē-