Titulus3

doloris: vnde dicit. Quare igit̉ infirmitateꝫ dominatā. ⁊cͣ. i. qͥa dolor er timor fuerunt in eo. nonſcd̓m paſſionē ꝓut eſt in nobis qꝛ obfuſcant aliquantulū rationē in nobis ſꝫ nō in xp̄o. Secūdūeſt meritū doloris: qd̓ notatur cū dicit. Nō tn̄ vicioſe infirmitatis. ⁊cͣ. Et iteꝝ nō habēs naturamad dolēdū qd̓ dicit: qꝛ nō erat in natura ordo addolorē ex aliquo merito peccati: ſicut eſt in nobisſaltim ex originali peccato. Terciū qd̓ excludit axp̄o eſt neceſſitas doloris: qd̓ notat̉ cū dicit. Uideamus an ille paſſiōis ordo. ⁊cͣ. habebat em̄ ī ratione: vnde timorē et triſticiā a ſenſualitate excluderet ſi voluiſſet: quod non eſt in nobis: diffuſiusibi poteſt videre.De ſacramētoᵐ. §. III.euchariſtie. Idē Hylar. viij. li. de trini. ſic fatur.Nō eſt hūano aūt ſeculi ſenſu de his rebꝰ loquendū: neqꝫ ꝑ violentiā atqꝫ imprudentē p̄dicationēdictoꝝ celeſtiū ſciētie aliene: atqꝫ impie ītellgētiꝑuerſitas extorquēda. De naturali .n. in nob̓ xp̄iveritate q̄ dicimꝰ niſi ab eo didicimus: ſtultē atqꝫimpie dicimꝰ. Ip̄e .n. ait. Caro mea vere ē eſca: ⁊ſāguis meꝰ vere eſt potꝰ. Et qͥ edit carnē meaꝫ etbibit ſāguinē meū. ī me manet et ego in eo. De veritate ergo carnis et ſāguinis non eſt relictꝰ ambigendi locus. Hūc .n. et ip̄ius dn̄i ꝓfeſſione et fidenr̄a vere caro ē et vere ſāguis ē: ⁊ hec accepta atꝫhauſta efficiūt: vt nos ī xp̄o et xp̄s ī nobis ſit. Eſtergo ip̄e in nob̓ ꝑ carnē. Ꝙ aūt nos in eo ꝑ ſacramentū cōicate carnis ſimꝰ ipſe teſtat̉ dicēs. Uosme videbitis. quia ego viuo et vos viuetis. qm̄ego in pr̄e maneo: et vos ī me et ego ī vobis. Sivolūtate tm̄ ītelligi vnitatē vellet: cur gͣdū quendam atqꝫ ordinē cōſumande vnitatis expoſuit.niſi vt ille ī patre ꝑ naturā diuinitatis nos ecōtraī eo ꝑ corꝑalem eiꝰ natiuitatē: et ille rurſus ī nob̓ꝑ ſacramētoꝝ īeſſe myſteriū crederet̉: ac ſic perfecta ꝑ mediatorē vnitas doceret̉ cū nob̓ in ſe manentibꝰ: et ipſe maneret in patre: et in pr̄e manēsipſe maneret ī nobis: et ita ad vnitatē ꝓficiſceremur: cū eo qͥ naturaliter ẜm natiuitatē ineſt: nosqͦꝫ in eo naturaliter ineſſemꝰ: ip̄o in nob̓ naturaliter ꝑmanēte. hec hylarius de cō. di. ij. In xp̄o pꝰDe diuinis ꝑſonis et ꝓprietatibꝰ earū et hmōiſic ait in eodē libro. de trini. Immēſū ē qd̓ egiturſ. querēdo de myſterio trinitatis: et incōprehenſbile: extra ſignificātiā ſermōis: extra ſēſus intētionē. Nō annūciat̉: nō attingit̉: nō tenet̉: verboꝝſigificātiā ip̄ius rei uatura ꝯſumit. Sēſus cōtemplationē imꝑſpicabile lumē obcecat ītelligētie capacitatē. qd̓ fine nullo cōtinet̉: excedit. Mihi ergo in ſenſu labes eſt. In ītelligētia ſtupor eſt. Inſermone ꝟo nouā infirmitatē .ſ. ſilenciū cōfiteorPericuloſū nimis eſt de rebus tātis ac tā reconditis aliquid vltra p̄ſcriptū celeſte ꝓferre vt vltrap̄finitionē dei ſermo de deo ſit forma fidei certa ēNō ergo aliqͥd addēdū ē: ſꝫ modus ꝯſtituendusaudatīe: qͥcqͥd vltra querit̉ nō ītelligit̉. Idem inprimo de trini. Optimꝰ ille lector eſt: qͥ dictoꝝ intelligentiā expectat ex predictis potius qͣꝫ imponat: et retulerit magiſqͣꝫ attulerit. neqꝫ cogat id

videri dictis cōtineri: qd̓ ante lectioneꝫ p̄ſūpſeritintelligendū. Cū igit̉ de rebꝰ d̓i ſermo eſt: ꝯcedamus deo ſui cognitionē: dictiſqꝫ eius pia veneratione famulemur. Idē in eodē. Intelligentia dictorū ex cauſis eſt aſſumēda dicēdi: qꝛ nō ſermoni res: ſed ſermo rei debet eſſe ſubiectus: extra deverbo. ſigni. Intelligentia. ¶ Capitulum. iiij.Baſi ignis effulgēs et thus ardens in igne fuit magnꝰbaſilius temꝑe Iuliani apoſtate et valentis et alioꝝ. Ignis per ardentē dilectionē. effulgēs ꝑ doctrine irradiationē thus ardēs ī igneꝑ deuotā cōtēplationē. Pater dicit̉ monachoruꝫin oriente: ſicut benedictus in occidente. Regulāviuendi eis ſcripſit. Monaſteria duplicia inſtituit ſcꝫ virorū et mulierū ī vno monaſterio: ſeꝑatimtamen in maxima honeſtate: que poſtmodū eccleſia ꝓpter pericula abſtulit vt habet̉. viij. q. ij. Diffinimus. Hic in viſiōe oſtenſus eſt ſancto viro effrem. colūna ignis pertingēs vſqꝫ ad celū. vt habet̉ īfra. ¶ Refert aūt ſanctus amphilocius quivitam eius mirabilē ſcripſit. ꝙ cū baſilius eſſet ſeptennis a pareptibus litteris traditus eſt. Poſteamatrē verborū athenas adijt: vbi cum gregorionāzanzeno et iuliano apoſtata ⁊ libanio ſophiſtaſtuduit in doctrina greca in qua inuenire nō valuit deū oīm creatorē: vbi dū eſſet: quadā nocte diuinus quidā ei fidei ſplēdor accendit: ⁊ perluſtrare tocius chriſtiane religiouis ſcripturas p̄cepit.Quo accenſus ſpiritu in egyptū profectus eſt: libroſqꝫ ſacros petijt. Redienſqꝫ diuinarū ſcripturarū ſtudio vacauit: ac in grecia multis mundanis ph̓is viā ſalutis on̄dit. Inter quos eubolumpreceptorē ſuū requirēs: inuenit eū inter diſcipulos iā confectū ſenio diſputantē. Reprehenditqꝫeū. Hi aūt qͥ cuꝫ eo erāt: qͥs reprehēdit te inquiūto philoſophe. Qui rn̄dit. Aut deꝰ: aut baſilius.Cōuerſuſqꝫ ad baſiliū ait. Que ē diffinitio ph̓ie.Qui rn̄dit. Prima diffinitio ph̓ie eſt: meditatiomortis. Et ilie admirās ait. Quis ē mūdus. Etille. qͥ ē ſuꝑ mūdū. Et dulces quidē ſūt mūdi ſermones. Amarus aūt ē mūdus ei qͥ ꝯtinet eū vicioſe. Et alia ē voluptas corꝑis: alia voluptas ſpiritus: et ſimul hec coeſſe nō poſſūt cuidaꝫ. Nemoem̄ pōt duobꝰ dn̄is ẜuire. Tribuſqꝫ diebꝰ incibatimāſerūt cōquirētes de ꝟ̓bo vite. Tūc eubolꝰ cōgnita ab eo viā veritatis hūiliauit ſe ſub eo: offerens ſe et ſua: venditiſqꝫ oībus que habebat ⁊ datis pauperibus: vt irent hieruſaleꝫ: veniūt antiochiā: vbi libanio ſophiſte et diſcipul̓ eiꝰ cū verbūdei p̄dicaſſēt: venerūt hieruſalem: ibiqꝫ ab epiſcopo maximino regenerationē proſtrati petentes:veniūt cuꝫ eo ad iordanē. Et orauit baſiliꝰ ſignūreuelari fidet eiꝰ. Tūc veīt ſuꝑ eos fulgur: et colūba ex eodē fulgure: q̄ turbās aqͣs reuolauit ī celū. Et poſt annū baptizati redierūt antiochiam:vbi ſb̓ miletio ep̄o dyaconus ordinatꝰ eſt baſiliꝰ.Deinde ceſaream adeūtibus nocturna viſionereuelatus eſt euſebio aduētus eorum: et quia ſucceſſor eius fieret baſilius. Quod non multo poſtfactū ē. ¶ Cōſecratus