ſcribimꝰ ſepe ſcribat. vel vt prius ſibi cōmēdati mane̓amꝰ Cui p̄ci ſuꝑaddi dꝫ ratio ſiuebreuis locus coīs Qui quo breuior. graciorei̓t Cū enī id adiectū ſit qͣſi ꝓpago intētoīsPrimo nō eſt afferēda lōgā nouitas que rerū pͥorū autoritatē minue̓t Fit ergo potiſſiāidi argumētū ꝑ locū cōmuēꝫ Vt ſi ita ſcribisMiſiſti frater tuū. The̓ntiū cum et maximeegerē et maxīe peterē Dies eiū ꝓpe aderat.cū mͥ legēdū erat Tu igit̉ vel maxīe mͥ qͥdēet p̄cibꝰ meis ſuccurriſti Itaqꝫ tibi ꝓ re tātagrās ago Tu ſi ex me aliꝙͣ vis ago plane etpete. nō ſatis cōfidis ſi putes me negaturumVides adiectā breuē precē. adiectūqꝫ breuēlocū cōmunē quo ſine diſcurſu res prior qͣſiſtatuet̉ Potui eciam ſic dicere Tu ex me ſi aliquid velis age plane et pete. Locus cōmunisBonus amor ſibi cūcta ꝑata pritat. De hijslocis cōmunibꝰ quo pacto eoꝝ cōparabis.quāqꝫ ſedē in epl̓a ſibi vendicēt. nolo egoſcribere tu ſi magis ītellige̓ voles mandabisadero ego et planꝰ loquar Tm̄ tn̄ dixerimid quod et Tulliꝰ dixit Hijs vti maxīe ꝓpi̓ūeſt bono oratori in hijs qͦꝫ eſſe grauitatem etdignitatē ꝙͣ purimā Dicit enī Cicero ī ſua