ciiꝰ ꝯͣ facti. ſꝫ a ſimplici racione te impellentead loquendum. cuiꝰ ꝓpoſitum ꝑ madū an̄cedenais premitti debꝫ ut prius dixi Vt ſi aſſumas te tantum ſuſcectum beneficium ſilenciopreterire nō poſſe nec velle. vel uti ego dixerim pͥus Nichil ingͣto magis a virtute alienū tibi videri qͥbus ꝓbatis venire debes ad-ri gciatōꝫ Sic igit̉ iſte reſpōſiue p̄t regͣciatoriais. ducūt̉ ī t̓ciā ſpēm. vbi ſi ponit̉ narra-tio facti ſcꝫ id tibi datū eſſe. aut eā eplāmmiſſā. ꝓpoſitum facti et eius decla̓tio ei̓t tu-a ītēcio Ipm̄ auiē factū na̓ratū ei̓t tua cauſaIn quo drn̄t hec epiſtole a pͥmis. Gꝛaciꝰ tn̄et venuſtiꝰ ē a quod̓ cuiꝰ d̓ ꝯſtrmatioīs ꝓpoſ-to īcipere. vt nūc ⁊ pͥus vidiſti Qd̓ eciā ī oībus alijs adiectū volo Ego enī ita cūcta ꝑ-miſceo vt q̄qꝫ ꝑs huius libelli ī alias oēs vtilitatē offea̓t Qd̓ ſi ignorācie ſit n̄ pi vniu̓ſavbi pͥmū oportebat Eſt tn̄ ſtudij ea l̓ tādē adieciſſe Sic enī nouis viatoribus euenit. vtmagis progredientibus noua ſemper ſuc-creſcant et occurrant Cum igitur hre reſ-ponſiue ſimplices ſunt. ita fiunt vt videsEſt autem cum mixte ſunt vt cum ipſi re-rraciationi ſuper addimus preces Vt is cui