cū pͥus ad te ſcriptū ſit ⁊ rn̄des Et quia heeſecūde l̓ re iuxͣ pͥmas diu̓ſitatē habent. accipepͥmo quō ad l̓ ras pͥme ſpeciei rn̄dere poſſisCū aliquid ex te in pͥma lrā petehat̉ aut p̄ci-piebat̉ ⁊cͣ Intētio tua reſpōſiua ē expͥmere etnotificare quid in ea re ficeris aut ſis factu-rus Et ſic pūt reduci ad t̓ciā ſpeciē pͥus poſitā Cauſa erit ad eū cui ſcribis aut ex te pe-tiſſe. aut hortatū eſſe. que habere poteſt narrationē facti ſcilicet te accepiſſe lrām Itē ꝓpoſitū ſcꝫ que tibi gͣta aut ingͣta. iocūda a̓ triſtis fuit. Dabis enī ꝓpoſitū ſibi ꝓporciotū tueintētōi. ſiue rē cōcedas ſiue denegēs Aut diuertes te ad rē q̄ petit̉ dicēdo eā tibi impoſſibilē vel īhoneſtā. vel facilē et gͣtā iuxͣ tuū ītētūQue qͣlitas ſi egeat aꝓpbatōe ꝯfirmari debetEſt aūt cū nō egeat vt ſi dicis Petiuiſti frat̓ex me vt ad te meū Therēciū mittā. rogaſti. p̄ciꝑe poteras. facio itaqꝫ libes Et maximā ſemꝑ tuam in me auctoritatē volo Tu bene vale̓ Si rem ergo concedas. debes āpliae̓ipſam cōceſſionem iuam ſiue liberalitatē augere. vt hic factū vides Nō enī ſatis ea̓t dix-iſſe. facio libens niſi idip̄m augeretur cum/addit̉ et maximā ſemꝑ tuā ī me autoritatem