orōes ꝯſiliatiue ſūt et vocāt̉ a phō in ſua re-thorica orōes morales In qͥbꝰ pl̓ima vis o-rādi et ſuadēdi poſita ē. ꝓpt̓ qd̓ dicit Anthoniꝰ ī orōe Cicerōis. ꝙ ꝑſuaſionis ſb̓ſtācia ītbus eſt. ſcilicet in doctiōe paſſiōe et ꝯſilia-tōe Poteſt eciā ipā ꝯſiliatio ī ōibꝰ ītētōibusadmiſceri. maxime cū quippiam petas Vt ſidicas te id nolle. niſi ei oiō id gͣtum ſit. vtcū dicas Id mͥ frater facito ſi tn̄ ita cōmode facere potis. neqꝫ id tibi moleſtū ē alit̓ nolimneqꝫ velle decet. Tu bene vale Aut ſi dicasScio frater neqꝫ tm̄ ex te meruiſſe me. neqꝫtātū michi deberi. ſed rem meqꝫ ī tuam liberalitatem et graciam confero et trado Fac bene valeas Hee ergo cōciliatiue magnos ſtimulos habent De hijs tātū dixi q̄ ī benivolēciam ſunt. alie ſunt plurime ſed non inſtitui cuncta dicere Ita tamen dico videre te o-portere. vt non nūꝙͣ hijs ꝯſiliatōibꝰ vtarisVidebis igit̉ de ꝑtibꝰ haꝝ epl̓aꝝ vt aūt deceteris dixi In hijs nō nūqꝫ īcipis ab ītētōi-bꝰ qn̄ꝫ a cauſis Forͣ eciā ꝑfcā ⁊ iꝑfcā eſſe p̄tIdes iam cum lrām ad quēpiam mittis quo ꝑacto id fieri poſſit ⁊ ꝯuenietEciam accipe quo ꝑacto littera conficienda ē