¶ Appellatū eſt orō ſuppoſiti ⁊ appoſiti ꝙ vel vt pręcedente¶ Exemplum.Quod filij parentibꝰ obediant eſt laudabile¶ Item dictum ē infinitiuꝰ cum accō an̄ ſe vt filios obedireparentibꝰ ē laudabile ¶ Simplex grāmaticus dicitScio ꝙ iam deꝰ punit dānatos. Audiui ꝙ tu ſcripſiſti lrāsAccępi ꝙ dux debellabit regem¶ Orator elegantius dicitScio deum iam punire dānatosAudiuite litteras ſcripſiſſeAccepi ducē debellatū ire regē vel debellaturū eē regem¶ Et debet hic ſeruari vt in hac mutatione non varietur tē-pus ſed pn̄s indicatiui vel optatiui mutetur in pn̄s infinitiui. pręteritum in pręteritum. futurū in futurū Item actiuūin actiuum. ⁊ paſſiuum in paſſiuum ¶ De actiuoTherentius Meū natū rumor eſt amare. loco huiꝰ Rumoreſt ꝙ meus natus amat Chremes venit clamitans indignūfacinus cōperiſſe ſe pāphilum pro vxore habere hanc. In qͣoratione ſunt duo dicta Et valet iſtam Chremes venit cla-mitans ꝙ ip̄e cōperit indignum facinus ꝙ Pamphilus provxore haberet hāc Item exemplum de futuro Timeo petrūlingua ſua praua famā meam labefactū ire id ē ꝙ labefaciet.¶ De paſſiuoTherentius Qui poſtqͣꝫ audierat filio ſuo non datū iri vxo-rem. loco huiꝰ ꝙ vxor non dabitur filio ſuo.¶ Nota ꝙ eadem ſententia exprimitur tam in actiuo qͣꝫ inpaſſiuo per futurum indicatiui ⁊ per futurū participij¶ ExemplumAudiui ꝙ rex francię inuadet flandriam.Audiui regem francię inuaſum ire flandriamAudiui regem francię inuaſurum flādriam¶ Ita quoqꝫ eadem ſententia exprimitur per pn̄s indicati-ui per pn̄s infinitiui ⁊ pn̄s participij Et ita ꝑ pręteritū licethoc variatur in participioEt ſic ut poſitum ē exempluꝫ in actiuo ita in paſſiuo diligēspręceptor per varia practicabit exemplaUintum pręceptum ē de poſitione mōdi ꝓ modo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten