tē nr̄aꝫ r̄colimꝰ mortuā: nr̄mqꝫīteritū īteriſſe: ac lignū viuificū ligͦ crucis affixuꝫ fructū nob̓attuliſſe ſalutis. Hec ē ꝯmēoratio gl̓ioſaꝫ q̄ fideliuꝫ aīos repletgaudio ſalutari: et cū īfuſiōe leticie d̓uotōis lacrīas ſb̓mīſtratExultāꝰ nimiꝝ nr̄am mēorādolib̓atōeꝫ: ⁊ r̄colēdo paſſiōeꝫ dn̄icā: ꝑ quā lib̓ati ſumꝰ: vix lacrimas ꝯtinēꝰ. In hac itaqꝫ ſacͣtiſſima cōmēoratōe adſūt nob̓ ſuauitatis gaudiū ſil̓ ⁊ lacrīe: qꝛ ⁊ī ea ꝯgaudēꝰ lac̄mātes ⁊ lac̄mamur deuote gaudētes: letas habēdo lacrīas ⁊ leticiā lacrimātē: nā et cor igēti ꝑfuſū gaudio:dulces ꝑ ocl̓os ſtillat guttas. Od̓ini amoris īmēſitas: d̓ine pietatis ſuꝑabūdātia: d̓ine affluētia largitatis: dedit eī nob̓ dn̄soīa qꝛ ſb̓iecit ſub pedibꝰ nr̄is: ⁊ſuꝑ vniuerſas t̓re creat̉as ꝯtulit nob̓ dn̄ij pͥncipatū. Ex miniſtris et̄ ſpūuꝫ ſuꝑiorū nobilitat⁊ ſb̓līat hoīs dignitatē. Admīſtratorij nāqꝫ ſūt oēs ī mīſteriūꝓpt̓ eos qͥ hereditatē ſalutis capiāt deſtīati: ⁊ cū tā copioſa fuerit erga nos eiꝰ mūificētia: volēſadhuc ip̄e in nob̓ ſuā exuberātēcaritatē p̄cipua liberalitate mōſtrare: ſemetip̄ꝫ nob̓ exhibuit: ⁊trāſcēdēs oēꝫ plēitudīeꝫ largitatis: oēm modū dilctōis excedēsattribuit ſe ī cibū. O ſingl̓aris⁊ admirāda lib̓alitas: vbi dōator veīt ī donū ⁊ datū ē idē penitꝰ cū datore: ꝙͣ larga ⁊ ꝓdiga largitas: cū t̓buit qͥs ſeip̄m. Deditigr̄ nob̓ ſe ī pabulū: vt qꝛ ꝑ mortē hō corruerat: ⁊ ꝑ cibū ip̄e r̄leuaret̉ ad vitā. cecidit hō ꝑ cibūligni mortifeꝝ: releuatꝰ ē hō ꝑ cibū ligni vital̓ ī illo pepēdit eſcamortis: ī iſto pepēdit vite alimētū Illiꝰ eſꝰ meruit leſiōeꝫ: iſtiꝰ guſtꝰ ītulit ſaītatē. guſtꝰ ſauciauit:⁊ guſtꝰ ſāauit: Vide qꝛ vn̄ vulnꝰ ēortu. ꝓdijt ⁊ medela: ⁊ vn̄ morsſb̓ijt: exīde vita eueīt. De illo ſiqͥdē guſtū dr̄ꝫ qͦcūqꝫ die comederis morte morieris. De iſto v̓olegr̄ꝫ ſi qͥs comederit ex hͦ pāe viuet īet̓nū: h̓ ē cibꝰ qͥ plene r̄ficit:ve nutrit: ſūmeqꝫ īpiguat: n̄ corpꝰ ſꝫ cortn̄ carnē ſꝫ aīaꝫ: n̄ vētrē
ſꝫ mētē.; hoī gͦ qͥ ſpūalia alimōiaīdigebat: ſaluator ip̄e miẜicorsd̓ nobiliori ⁊ potētiori hꝰ mūdialim̄to ꝓ aīe refectōe pīa diſpōeꝓuidit: decēs qͦꝫ lib̓alitas extitit: ⁊ ꝯuēiēs oꝑatio pietatis: vtv̓bū dei et̓nū qd̓ rōnabil̓ creatūre cibꝰ ē et refectio factū caro ſerōnabili creature carni ⁊ corꝑi.hoī videlꝫ ī eduliū largiret̉. Panē eī āgeloꝝ māducauit hō. ⁊ iōſaluator ait: caro mea v̓e ē cibꝰ.I panis ſumit̉: ſꝫ v̓e nō ꝯſumit̉māducat̉ ſꝫ n̄ tͣnſmutat̉: qꝛ ī edētē mīme trāſformat̉: ſꝫ ſi dignerecipit̉ ſibi r̄cipiēs ꝯformat̉. Oexcellētiſſimū ſacr̄m. O adorādū venerādū colēdū gl̓ificāduꝫp̄cipuis magͥficādū laudibꝰ: dignis p̄cōijs exaltādū: cūctis honorādū ſtudijs: d̓uotis ꝓſeq̄ndūobſeqͥis: ⁊ ſinceris mētibꝰ r̄tinēdū. O mēoriale nobiliſſimū ītimis ꝯmēdādū p̄cordijs: firmit̉aīo alligādū: diligent̓ reẜuādū īcordis vt̓o ⁊ meditatōe ac celebratōe ſedula recēſēdū. Hꝰ mēorialis ꝯtīuaꝫ debēꝰ celebrare mēoriā. vt illiꝰ cꝰ ip̄m fore mēorialecogͦſcīꝰ: ſꝑ mēores exiſtāꝰ: qꝛ cdonū l̓ munꝰ freq̄ntiꝰ aſpicit̉: hꝰmēoriā ſtrīctiꝰ retinet̉. Lꝫ igī̄hͦ mēoriale ſacr̄m ī qͦtidiāis miſſarū ſolēnijs freq̄ntet̉: ꝯueīes tn̄arbitͣmur ⁊ dignū: vt de ip̄o ſel̓ſaltē ī āno ad ꝯfūdēdā ſpāl̓r hereticoꝝ ꝑfidiā ⁊ īſaniā mēoria ſolēnior ⁊ celeb̓or hēat̉. In die naͣqꝫ cene dn̄i: qͦ die ip̄e xp̄s hͦ inſtituit ſacr̄ꝫ: vniuerſal̓ eccl̓a ꝓ pēitētiū recōciliatōe ſacri ꝯfectiōecriſmatis. ad īpletōꝫ mādati c̓calotōꝫ pedū ⁊ alijs pl̓imū occupata plene vacare n̄ pt̄ celebratiōihꝰ maximi ſacr̄i. hͦ eī cca ſcōs qͦsꝑ āni ccl̓m venerāur ip̄a obẜuateccl̓ia: vt ꝙͣuis ī letāijs ⁊ miſſisac alijs et̄ ip̄oꝝ mēoriā ſepiꝰ r̄nouemꝰ: nihiloꝰ tn̄ ip̄oꝝ nataliciac̓tis diebꝰ ꝑ ānū ſolēnijs r̄colat:feſta ꝓpt̓ hͦ eiſdē diebꝰ ſpālia celebrādo. ⁊ qꝛ ī his feſtis cca ſolēnitatis debitū aliqͥd ꝑ negligētiā:aut rei fāiliaris occupatōeꝫ: autal̓s ex hūana fragilitate omittit̉ſtatuit ip̄a mr̄ eccl̓ia ctā diē ī qͣgnaͣl̓r oīm ſcōꝝ ꝯmēoratō fieret
identes.m ¶ Nr̄aꝫ. eternam.n ¶ Et viuiſicum .ſ.chriſtum.o ¶ Tacrimamur. ſi..ij. ad chorī. vj. d̓ exceſ. p̄la. nimiſ. jͣ. ī pͥn.p ¶ Sub pedibꝰ noſtris. pſal. viij. dn̄e deminus nr̄. Et ad hebre. ij. vbi dicit apl̓usꝙ oīa ſb̓mittendo nildimiſit non ſb̓iectuꝫ:⁊ ꝯcor. d̓ ma. ⁊ obe .ſ.lite. circa fi. io. an.q ¶ Adminiſtratori.ſumptū ad hebre. vj.pitulo.r ¶ Semetipſum. acephe. v. io. an.ſ ¶ Cum datore. concor. de conſe. di. ij. necmoyſes. d̓ ſum. tri..j. §. vna. in prin.t¶ Seipſum. noforma ſalutationisqͥs offert ſeip̄m. qubreuitatis eſſet cauſmultum vtor. Itennoͣ. pro theologistenent ꝙ idem opumeritorium laudablius eſt in vouēte viꝓfeſſo ꝙ alio. ꝓbanquia vouere opus latrie eſt: que p̄cipua v̓tus eſt inter moral̓opus autem noris virtutis ē. melit⁊ magis meritoriuꝫ⁊ de latria que eſt cultus ⁊ ſeruitus que ſeli deo debetur: de cejͣ. venerabiſę. diSecūda quia vouēnon ſoluꝫ quo ad actum: ſed etiaꝫ quo adpoteſtatem ſubijcit ſdeo vt decetero alijagere non poſſit. erplus dat ſcd̓m anſhemum libro de ſimilitudinibus: cū det fructum ⁊ arborem: ꝙdat ſolum fructumTercio quia proptervotū immobiliter vilutas firmatur in bonum. Ad perfectionautem virtutis pertinet aliqͥd agere ex voluntate firmata in beno: vt patet per phileſophum ſecundo ethcorum. Et auguſtinꝰFelix neceſſitas q̄ admeliora compellit: ergo magis meritoriuꝫ10. an.u ¶ Mortem. clariusad propoſitum dixiſſet: quia per cibuꝫ inmortem ho-
x ¶ Ipſe. homo.Medela. ⁊ ſic de cibo dicere poſſumus: cibus damnauit qui ſaluauit: vt de muliere dicitur. ⁊ noͣ. de ſac. vnc.c. vno. v̓. per frontis. ſꝫnon eſt idem ſpecie: vthic patet. io. an̄.z ¶ Euenit. concor. prefacio crucis: vt dixi sͣ.e. com. d̓ ſum. tri. ca. j.ſuper verbo cruci.a ¶ Dicitur. gen̄. ij. circa medium.b ¶ Legitur. io. vj. circa finē. de pe. diſ. ij. caritas ē a qua. io. an̄.c ¶ Animam. de of. or.inter cetera. Io. an.d ¶ Uentrem. de conſe.diſt. ij. vt quid paras.Factum caro. Io. j.biga. debitum.f ¶ Homo. pſal. lvij. attendite popule meꝰ.g ¶ Ait. Io. vj. de ꝯſe.diſ. ij. duplicit̓.b ¶ Cōformatur. videquod noͣ. de conſe. di. ij.non iſte. ⁊ quod noͣ. etdixi de iudeis; et ſi iudeos.i ¶ Licet igitur. ſecūdaparsk ¶ Frequēter. quod exmultis cauſis ſapīa deivtile fore ꝓuidit: qd̓ dicvt de conſe. di. ij. iterat̉.l ¶ Inſaniaꝫ. de quibuſdam illoꝝ erroribꝰ: d̓ cōſe. di. ij. cum om̄e.m ¶ Cōfectōne. q̄ fieridꝫ ſingulis ānis. ⁊ vetꝰcremari. d̓ ꝯͣ. di. iij. lr̄iſ.Et pt̄ fieri tꝑe intdicte:de ſen. ex. qm̄. li. vj.n ¶ Lotōnē. Io. iij.o ¶ Tertā diē .ſ. kalen.nouēbris ſic dicti: qꝛ nonus mēſis inchoādo amarcio: vt inchoabantantiqͥ: qͥ ſolū decē mēſeshabuer̄t vſqꝫ ad tp̄s iulij ceſaris ⁊ nume pōpilij: ⁊ tūc diſtinctio ⁊ correcto anno ẜm curſū ſolis redeūtis ī fi. āni adeudē punctū additi fuerūt duo mēſes ī pͥn. āniſ. ianuariꝰ ⁊ februariꝰ:⁊ ꝓpt̓ horas. vj. q̄ ſuꝑerat: oportuit ſingul̓ qͣtuor āniſ addi diē biſextilē. qd̓ dic. vt d̓ v̓. ſig.q̄ſiuit. ⁊ tūc tꝑis iuliusvocabat̉ qͥntit̓. ⁊ auguſtꝰ ſextil̓: qͥ poſtea a inlio et auguſto denoīatifuere: vel ꝓpt̓ ip̄oꝝ ortū: vel ꝓpt̓ rem ꝓſperegeſtam.¶ Oīm ſcōꝝ: qͦ italicinſeres deuorāt: qd̓ romani facere nō deberēt.vt eī dicit ābro. in examerō. v. merito debesanſeribꝰ rōa ꝙ regnas.