Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

tē nr̄aꝫ r̄colimꝰ mortuā: nr̄mqꝫīteritū īteriſſe: ac lignū viuificū ligͦ crucis affixuꝫ fructū nob̓attuliſſe ſalutis. Hec ē ꝯmēoratio gl̓ioſaꝫ q̄ fideliuꝫ aīos repletgaudio ſalutari: et cū īfuſiōe leticie d̓uotōis lacrīas ſb̓mīſtratExultāꝰ nimiꝝ nr̄am mēorādolib̓atōeꝫ: ⁊ r̄colēdo paſſiōeꝫ dn̄icā: ꝑ quā lib̓ati ſumꝰ: vix lacrimas ꝯtinēꝰ. In hac itaqꝫ ſacͣtiſſima cōmēoratōe adſūt nob̓ ſuauitatis gaudiū ſil̓ ⁊ lacrīe: qꝛ ⁊ī ea ꝯgaudēꝰ lac̄mātes ⁊ lac̄mamur deuote gaudētes: letas habēdo lacrīas ⁊ leticiā lacrimātē: nā et cor igēti ꝑfuſū gaudio:dulces ꝑ ocl̓os ſtillat guttas. Od̓ini amoris īmēſitas: d̓ine pietatis ſuꝑabūdātia: d̓ine affluētia largitatis: dedit eī nob̓ dn̄soīa qꝛ ſb̓iecit ſub pedibꝰ nr̄is: ⁊ſuꝑ vniuerſas t̓re creat̉as ꝯtulit nob̓ dn̄ij pͥncipatū. Ex miniſtris et̄ ſpūuꝫ ſuꝑiorū nobilitat⁊ ſb̓līat hoīs dignitatē. Admīſtratorij nāqꝫ ſūt oēs ī mīſteriūꝓpt̓ eos qͥ hereditatē ſalutis capiāt deſtīati: ⁊ cū tā copioſa fuerit erga nos eiꝰ mūificētia: volēſadhuc ip̄e in nob̓ ſuā exuberātēcaritatē p̄cipua liberalitate mōſtrare: ſemetip̄ꝫ nob̓ exhibuit: ⁊trāſcēdēs oēꝫ plēitudīeꝫ largitatis: oēm modū dilctōis excedēsattribuit ſe ī cibū. O ſingl̓aris⁊ admirāda lib̓alitas: vbi dōator veīt ī donū ⁊ datū ē idē penitꝰ cū datore: ꝙͣ larga ⁊ ꝓdiga largitas: cū t̓buit qͥs ſeip̄m. Deditigr̄ nob̓ ſe ī pabulū: vt qꝛ ꝑ mortē hō corruerat: ⁊ ꝑ cibū ip̄e r̄leuaret̉ ad vitā. cecidit hō ꝑ cibūligni mortifeꝝ: releuatꝰ ē hō ꝑ cibū ligni vital̓ ī illo pepēdit eſcamortis: ī iſto pepēdit vite alimētū Illiꝰ eſꝰ meruit leſiōeꝫ: iſtiꝰ guſtꝰ ītulit ſaītatē. guſtꝰ ſauciauit:⁊ guſtꝰ ſāauit: Vide qꝛ vn̄ vulnꝰ ēortu. ꝓdijt ⁊ medela: ⁊ vn̄ morsſb̓ijt: exīde vita eueīt. De illo ſiqͥdē guſtū dr̄ꝫ qͦcūqꝫ die comederis morte morieris. De iſto v̓olegr̄ꝫ ſi qͥs comederit ex hͦ pāe viuet īet̓nū: h̓ ē cibꝰ qͥ plene r̄ficit:ve nutrit: ſūmeqꝫ īpiguat: n̄ corpꝰ ſꝫ cortn̄ carnē ſꝫ aīaꝫ: n̄ vētrē

ſꝫ mētē.; hoī gͦ qͥ ſpūalia alimōiaīdigebat: ſaluator ip̄e miẜicorsd̓ nobiliori ⁊ potētiori hꝰ mūdialim̄to ꝓ aīe refectōe pīa diſpōeꝓuidit: decēs qͦꝫ lib̓alitas extitit: ⁊ ꝯuēiēs oꝑatio pietatis: vtv̓bū dei et̓nū qd̓ rōnabil̓ creatūre cibꝰ ē et refectio factū caro ſerōnabili creature carni ⁊ corꝑi.hoī videlꝫ ī eduliū largiret̉. Panē eī āgeloꝝ māducauit hō. ⁊ iōſaluator ait: caro mea v̓e ē cibꝰ.I panis ſumit̉: ſꝫ v̓e nō ꝯſumit̉māducat̉ ſꝫ n̄ tͣnſmutat̉: qꝛ ī edētē mīme trāſformat̉: ſꝫ ſi dignerecipit̉ ſibi r̄cipiēs ꝯformat̉. Oexcellētiſſimū ſacr̄m. O adorādū venerādū colēdū gl̓ificāduꝫp̄cipuis magͥficādū laudibꝰ: dignis p̄cōijs exaltādū: cūctis honorādū ſtudijs: d̓uotis ꝓſeq̄ndūobſeqͥis: ⁊ ſinceris mētibꝰ r̄tinēdū. O mēoriale nobiliſſimū ītimis ꝯmēdādū p̄cordijs: firmit̉aīo alligādū: diligent̓ reẜuādū īcordis vt̓o ⁊ meditatōe ac celebratōe ſedula recēſēdū. Hꝰ mēorialis ꝯtīuaꝫ debēꝰ celebrare mēoriā. vt illiꝰ cꝰ ip̄m fore mēorialecogͦſcīꝰ: ſꝑ mēores exiſtāꝰ: qꝛ cdonū l̓ munꝰ freq̄ntiꝰ aſpicit̉: hꝰmēoriā ſtrīctiꝰ retinet̉. Lꝫ igī̄hͦ mēoriale ſacr̄m ī qͦtidiāis miſſarū ſolēnijs freq̄ntet̉: ꝯueīes tn̄arbitͣmur ⁊ dignū: vt de ip̄o ſel̓ſaltē ī āno ad ꝯfūdēdā ſpāl̓r hereticoꝝ ꝑfidiā ⁊ īſaniā mēoria ſolēnior ⁊ celeb̓or hēat̉. In die naͣqꝫ cene dn̄i: qͦ die ip̄e xp̄s hͦ inſtituit ſacr̄ꝫ: vniuerſal̓ eccl̓a ꝓ pēitētiū recōciliatōe ſacri ꝯfectiōecriſmatis. ad īpletōꝫ mādati c̓calotōꝫ pedū ⁊ alijs pl̓imū occupata plene vacare n̄ pt̄ celebratiōihꝰ maximi ſacr̄i. hͦ eī cca ſcōs qͦsꝑ āni ccl̓m venerāur ip̄a obẜuateccl̓ia: vt ꝙͣuis ī letāijs ⁊ miſſisac alijs et̄ ip̄oꝝ mēoriā ſepiꝰ r̄nouemꝰ: nihiloꝰ tn̄ ip̄oꝝ nataliciac̓tis diebꝰ ꝑ ānū ſolēnijs r̄colat:feſta ꝓpt̓ hͦ eiſdē diebꝰ ſpālia celebrādo. ⁊ qꝛ ī his feſtis cca ſolēnitatis debitū aliqͥd ꝑ negligētiā:aut rei fāiliaris occupatōeꝫ: autal̓s ex hūana fragilitate omittit̉ſtatuit ip̄a mr̄ eccl̓ia ctā diē ī qͣgnaͣl̓r oīm ſcōꝝ ꝯmēoratō fieret

identes.m Nr̄aꝫ. eternam.n Et viuiſicum .ſ.chriſtum.o Tacrimamur. ſi..ij. ad chorī. vj. d̓ exceſ. p̄la. nimiſ. jͣ. ī pͥn.p Sub pedibꝰ noſtris. pſal. viij. dn̄e deminus nr̄. Et ad hebre. ij. vbi dicit apl̓usꝙ oīa ſb̓mittendo nildimiſit non ſb̓iectuꝫ:⁊ ꝯcor. d̓ ma. ⁊ obe .ſ.lite. circa fi. io. an.q Adminiſtratori.ſumptū ad hebre. vj.pitulo.r Semetipſum. acephe. v. io. an.ſ Cum datore. concor. de conſe. di. ij. necmoyſes. d̓ ſum. tri..j. §. vna. in prin.t¶ Seipſum. noforma ſalutationisqͥs offert ſeip̄m. qubreuitatis eſſet cauſmultum vtor. Itennoͣ. pro theologistenent ꝙ idem opumeritorium laudablius eſt in vouēte viꝓfeſſo ꝙ alio. ꝓbanquia vouere opus latrie eſt: que p̄cipua v̓tus eſt inter moral̓opus autem noris virtutis ē. melit⁊ magis meritoriuꝫ⁊ de latria que eſt cultus ⁊ ſeruitus que ſeli deo debetur: de cejͣ. venerabiſę. diSecūda quia vouēnon ſoluꝫ quo ad actum: ſed etiaꝫ quo adpoteſtatem ſubijcit ſdeo vt decetero alijagere non poſſit. erplus dat ſcd̓m anſhemum libro de ſimilitudinibus: cū det fructum ⁊ arborem: ꝙdat ſolum fructumTercio quia proptervotū immobiliter vilutas firmatur in bonum. Ad perfectionautem virtutis pertinet aliqͥd agere ex voluntate firmata in beno: vt patet per phileſophum ſecundo ethcorum. Et auguſtinꝰFelix neceſſitas q̄ admeliora compellit: ergo magis meritoriuꝫ10. an.u Mortem. clariusad propoſitum dixiſſet: quia per cibuꝫ inmortem ho-

x Ipſe. homo.Medela. ⁊ ſic de cibo dicere poſſumus: cibus damnauit qui ſaluauit: vt de muliere dicitur. ⁊ noͣ. de ſac. vnc.c. vno. v̓. per frontis. ſꝫnon eſt idem ſpecie: vthic patet. io. an̄.z Euenit. concor. prefacio crucis: vt dixi sͣ.e. com. d̓ ſum. tri. ca. j.ſuper verbo cruci.a Dicitur. gen̄. ij. circa medium.b Legitur. io. vj. circa finē. de pe. diſ. ij. caritas ē a qua. io. an̄.c Animam. de of. or.inter cetera. Io. an.d Uentrem. de conſe.diſt. ij. vt quid paras.Factum caro. Io. j.biga. debitum.f Homo. pſal. lvij. attendite popule meꝰ.g Ait. Io. vj. de ꝯſe.diſ. ij. duplicit̓.b Cōformatur. videquod noͣ. de conſe. di. ij.non iſte. ⁊ quod noͣ. etdixi de iudeis; et ſi iudeos.i Licet igitur. ſecūdaparsk Frequēter. quod exmultis cauſis ſapīa deivtile fore ꝓuidit: qd̓ dicvt de conſe. di. ij. iterat̉.l Inſaniaꝫ. de quibuſdam illoꝝ erroribꝰ: d̓ cōſe. di. ij. cum om̄e.m Cōfectōne. q̄ fieridꝫ ſingulis ānis. ⁊ vetꝰcremari. d̓ ꝯͣ. di. iij. lr̄iſ.Et pt̄ fieri tꝑe intdicte:de ſen. ex. qm̄. li. vj.n Lotōnē. Io. iij.o Tertā diē .ſ. kalen.nouēbris ſic dicti: qꝛ nonus mēſis inchoādo amarcio: vt inchoabantantiqͥ: qͥ ſolū decē mēſeshabuer̄t vſqꝫ ad tp̄s iulij ceſaris ⁊ nume pōpilij: ⁊ tūc diſtinctio ⁊ correcto anno ẜm curſū ſolis redeūtis ī fi. āni adeudē punctū additi fuerūt duo mēſes ī pͥn. āniſ. ianuariꝰ ⁊ februariꝰ:⁊ ꝓpt̓ horas. vj. q̄ ſuꝑerat: oportuit ſingul̓ qͣtuor āniſ addi diē biſextilē. qd̓ dic. vt d̓ v̓. ſig.q̄ſiuit. ⁊ tūc tꝑis iuliusvocabat̉ qͥntit̓. ⁊ auguſtꝰ ſextil̓: qͥ poſtea a inlio et auguſto denoīatifuere: vel ꝓpt̓ ip̄oꝝ ortū: vel ꝓpt̓ rem ꝓſperegeſtam. Oīm ſcōꝝ: qͦ italicinſeres deuorāt: qd̓ romani facere nō deberēt.vt eī dicit ābro. in examerō. v. merito debesanſeribꝰ rōa ꝙ regnas.