De reliquijs ⁊ venerationeſanctoꝝ. Rubrica.Idominū in ſanctis eius laudareiubemur: dignuꝫprofecto iuſtum.ſalutare nobis exiſtit: vt ſibiin ſui quo nos quotidie ſpiritualit̓ reficit memoriā corꝑislaudes feſtiue venerationis etgratias referamꝰ. Hac igiturꝯſideratōne inducti: ꝯſtitutōa bone memorie vrbano papaquarto p̄deceſſore noſtro ſuꝑhoc editam: de fratꝝ noſtroriꝯſilio diſtricte p̄cipimꝰ obſeruari: cuiꝰ tenor ſeqͥt̉ ī hec v̓ba¶ Urbanus ep̄s ſeruꝰ ſeruoꝝdei: venerabilibꝰ fratribꝰ patriarchis archiepiſcopis ep̄is⁊ alijs eccleſiaꝝ p̄latis ⁊ cet̓a.Tranſiturus de mundo adpatrem ſaluator nr̄ dn̄s ih̓uschriſtꝰ: cuꝫ tēpus ſue paſſiōisinſtaret. ſumpta cena ī mēoriāmortis ſue inſtituit ſummū ⁊magnificū ſui corꝑis ⁊ ſanguinis ſacramentū: corpꝰ in cibū⁊ ſanguinē ī poculū tribuēdo.¶ Nam quōtiēs hūc panemmanducamꝰ ⁊ calicē bibimꝰmortem dn̄i annūciamꝰ. Inſtitutione quidē huiꝰ ſacramētidixit ipſe apoſtolis: hoc facitein meam comemoratōnem: vtp̄cipuū ⁊ inſigne mēoriale ſuiamoris eximij quo nos dilexit
eſſet nobis hoc p̄celſum ⁊ venerabile ſacramētū: mēorialeinquaꝫ mirabile ac ſtupendū.delectabile ſuaue tutiſſimumac ſuꝑ omnia p̄cioſum: in quoinnouata ſunt ſigna ⁊ mirabilia īmutata. in quo habet̉ om̄edelectamētū et omnis ſaporisſuauitas: ipſaqꝫ dulcedo dn̄ideguſtatur: in quo. vtiqꝫ viteſuffragiū cōſeqͥmur ⁊ ſalutis.hoc eſt memoriale dulciſſimū:memoriale ſacratiſſimū: mēoriale ſaluificū: in quo gratamredemptionis nr̄e recenſemmemoriā: in quo a malo retrahimus: et in bono ꝯfortamur.⁊ ad virtutū ⁊ gratiaꝝ ꝓficimus incrementaꝫ in qͦ ꝓfectoꝓficimus ipſius corporali p̄ſentia ſaluatoris. Alia nanqꝫquorū memoriā agimꝰ ſpiritumenteqꝫ cōplectimur: ſed nōꝓpter hoc realem eoꝝ p̄ſentiāobtinemus. In hac v̓o ſacramentali chriſti cōmemoratōe.ih̓us chriſtus preſens ſub aliaquidē forma in ꝓpria v̓o ſubſtantia eſt nobiſcū Aſcēſurusem̄ in celum dixit apoſtolis eteoꝝ ſeqͣcibꝰ: ecce ego vobiſcūſum oībꝰ diebus vſqꝫ ad cōſūmationē ſeculi: benigna ipſosꝓmiſſione ꝯfortās. ꝙ remaneret ⁊ eſſet cū eis etiam p̄ſentiacorporali. ¶ O digna et nūqͣintermittēda mēoria: ī qͣ mor-
I dominū. due ſunt principales partes. In prima ꝓhemiūclementis: qui expreſſo motiuo ſeruari p̄cipit ꝯſtōꝫ vrbani.In ſecūda predicta cōſtitutio: ibi vrbanus. que ſubdiuidit̉in titulū ⁊ ꝓſam: ibr tranſiturus. in qua p̄mittit de corꝑe chriſti ſuaueformoſum ⁊ ꝓlixū exordiū pͥncipaliter oſtendens cauſam inſtitutiōisipſius ſacramēti et ipſiꝰeffectū. Secūda ibi: lic:igit̉ ponit̉ narratō: in qͣp̄miſſa multiplici cā celebratōis feſti corꝑis xp̄idiem ſtatuit qͣ d̓beat celebrari. Tercō ibi: ideoqꝫcōcludit: ponēs exhortationē d̓ feſto colēdo cumcertis iudulgētijs. ⁊ hocintendit feſtū corꝑis xp̄celebrari d̓bet feria qͥntapoſt octauā pēth̓. ⁊ certeindulgētie cōcedunt̉ hisqͥ ī feſto vl̓ infra octauāofficio l̓ horis intererūt.lalidate dn̄m in ſanctisIubemur. psͣ. vlti.eius.q ¶ Profecto. ꝓcerte. ⁊eſt ſenſus. ſi laudare iubemur dn̄m in ſanctis:fortiꝰ ī ſeipſo. ⁊ eſt argumentū a minori: de quode elec. cū in cūctis. vl̓ q̄dicimꝰ ꝓpt̓ qd̓ vnūqd̓qtale: ⁊ illud magis.r ¶ In ſui. corꝑis mēoriam qd̓ ſequit̉.ſ ¶ Reficit. de ꝯſe. di. ij.qui māducāt. in pͥn.t ¶ Urbano. qui fuit natione gallicꝰ ⁊ trecenſis.⁊ paꝝ vixit vltͣ trienniūin papatū: ⁊ fuit is qͥ regnū ſicilie ꝯͣ māfredū cōtulit karolo fratri regisfrancie: vt pꝫ ī cronicis.u ¶ Precipimꝰ. licꝫ hocprohemiuꝫ ſit ſimile illiqd̓ habet̉ sͣ. e. compi. deſepul. dudū. tamē ī hocdifferūt: qꝛ illud ī ꝯciliohoc extra ꝯciliū. Itē hicꝯſtitutō vrbani ſolū ſeruari p̄cipit̉: ibi ꝯſtitutiobonifacij iunouat̉. ratiopatet: qꝛ illa fuit ꝑ ꝯſtōꝫbn̄dicti reuocata: iſta v̓onō fuit reuocata: ſed peraliquos n̄ recepta.x ¶ Sumpta cena. ratōhuiꝰ habet̉ de ꝯſe. di. ij.liquido.y¶ Inſtituit. math̓. xxvj. de ꝯſe. di. ij. panis eſt in altari. de cele. miſ.cū marthe.z ¶ Poculum. facit hec littera ꝙ alia ſit trāſſubſtantiatō corꝑis ⁊ aliaſanguīs. de hoc de ꝯſe. di. ij. cū omne. ⁊. c. cōparimꝰ. ⁊. c. qꝛ corpꝰ.a ¶ Annūciamus. j. ad corinth̓. xj. circa fi.¶ Apoſtolis. luce. xxij. d̓ ꝯſe. di. ij. in xp̄o ſel̓. in fi. ⁊ vide qd̓ ibi noͣ.Precioſum. xcv. di. ecce. de ꝯſe. di. ij. nihil.dMirabilia. qd̓ optauit Ecc̄i. xxxvj. c. ibi: innouat ſigna ⁊ mutatmirabilia. de his mirabilibꝰ dixi de cele. miſ. cū marthe. §. reqͥſiuiſti.Et nūc aliter tractādo dicamꝰ cū theologis: ꝙ in hoc ſacramēto notat̉mirabilis ꝓductio: qꝛ de celo nobis ꝓductū eſt. ⁊ ad vocem ſacerdotisaꝑiunt̉ celi ⁊cͣ. de ꝯſe. di. ij. quid eſt ſanguis/ qd̓ figuratuꝫ fuit Exodixvj. in prin. Ego pluam vobis panes de celo. Iteꝫ notatur mirabilismultiplicatō que qͣtidie ꝯficit̉ ⁊ ſumit̉: nec ꝯſumit̉. de ꝯſe. di. ij. in xp̄oſemel. ⁊. c. qui māducat. ij. qd̓ figuratū fuit. ij. Reguꝫ. .vj. circa fi. vbidr̄: ꝙ dauid partitus eſt in vniuerſam iſraelis multitudinem ſinguliscolliridam panis vnam: ⁊ aſſaturā bubale carnis vnaꝫ. ⁊. iiij. Regūiiij. in fi. de viginti panibus ſaturati ſunt centū viri. Item mirabilis
miniſtratio: quia quo ad effectuꝫ ita ꝑ malos vt ꝑ bonos miniſtrat̉j. q. j. intra catholicam. cum. c. ſequentibꝰ vſqꝫ ad. §. ſed obijcitur.de ꝯſe. di. ij. vtrum. quod figuratū eſt. iij. Regum. xvij. in pͥncipiovbi dicit̉ ꝙ helie qui fugerat ad torrentē: corui deferebant panem ⁊carnes mane ⁊ veſꝑe. Item mirabilis ꝯfortatio: qꝛ fulſit aīe noſtreſubſtantiam: ⁊ qͦtidieaccipiendus eſt iſte panis: vt quotidie ꝓſit.de ꝯſe. di. ij. nō iſte panis. ⁊ qui de eo manducat meternū nō deficit. ea. di. xp̄s panisē. et hoc figuratū funiij. Regū. xix. pꝰ pͥn.vbi helie fugienti perdeſertam viam vniusdiei: ⁊ tandē dormiēnangelus ad caput eiꝰpoſuit panē ſubcinericium dicens: ſurge etcomede. quē cū comediſſet ambulauit ī fortitudine cibi illiꝰ. xl.diebus ⁊. xl. noctibꝰ.Et qui ꝯtēnit l̓ negligit hūc panē ſumere:debilitat̉ ⁊ cadit a virtutibus: de ꝯſe. di. ij.ſi quotiens. ⁊.c. ſiqͥsintrat. quod figuratueſt. j. Regum. xxviij.ad finem. ibi. ſtatimqꝫſaul cecidit ſuꝑ terraꝫ⁊ robur nō erat in eoqꝛ panem nō comederat illa die. Item mirabilis mūdicia: quianiſi digne et a dignisſumat̉: ꝓpinat moͣtisiudiciuꝫ. de ꝯſe. di. ij.qͥ ſcelerate. ⁊. c. timorē. qd̓ tangere voluitpſalma dicēs: qͥ manducatis panē doloris.⁊ cū bucella quā xp̄sdedit iude introiuit diabolus in eū: de cōſe.di. ij. eſca. Iteꝫ mirabilis trāſlatio: qꝛ etiāprece iniuſti fit tranſſubſtantiatō v̓tute ſpirituſſancti. nō meritoſacerdotis. .j. q. j. cumſcriptura. qd̓ figuratūfuit in hiſtōia que ibitāgit̉ d̓ gedeon Iudi.vj. circa medium. cuip̄cepit angelus ꝙ panes azimos ⁊ carnestolleret: ⁊ illa poneretſuꝑ petram: ⁊ extendit angelus ſummitatē virge quam habebat inmanu: ⁊ aſcendit ignis de petra ⁊ ꝯſumpſit ſacrificiuꝫ. Item mirabilis tranſmiſſio qꝛ tranſmittit̉ etiam ad defunctos: nō ſumme malos nec ſumme bonos. xiij. q. ij. non eſtimemus. ⁊. c. anime. quodfiguratū fuit Danielis vl. ad fi. vbi precepit angelus abacuc: ꝙ panes ⁊ pulmentū quod ferebat meſſoribꝰ portaret ī babylonē danielipoſito in lacu leonū. ⁊ cū neſciret abacuc locū: apprehendit illū angelus capillo capitis ſui ⁊ poſuit eū in babylonē ſuꝑ lacū: ⁊ accepuedaniel prandiū ⁊cͣ. quedā alia mirāda ex inferioribꝰ collige. Io. an.e ¶ Suauitas. ſapientie. xvj.f ¶ Salutis. de conſecra. di. ij. cum omne. in principio. ⁊. c. ſpeciesin fine. 10. an.¶ Memoriā. de ꝯſe. di. ij. ſemel xp̄s. ⁊. c. in xp̄o ſemel.h ¶ In bono. ſic de ſta. mo. cū ad monaſteriū. v. prior.i¶ Forma. ⁊ quare hoc noͣ. de ꝯſe. di. ij. forte.k ¶ Dixit. math̓. vlti. in fi.l ¶ Sequacibus. per fidem de ſucceſſoribus apoſtolorum. noͣ. xij.