Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

nihilominꝰ iniūgētes: vt ipſosa p̄dictaꝝ curiarum acceſſu ⁊alijs quibuſlibꝫ vagatōibus ⁊diſcurſu diligēter ꝯpeſcereꝫ acſuꝑ hͦ nō parentes eiſdē ſeuerecorrigere n̄ omittāt. Prefate qͦꝫ ſentētie mōachos īfra ſepta monaſterioꝝ ſine licentiaabbatū ſuoꝝ arma tenētes decernimꝰ ſb̓iacere. Ad hec p̄deceſſoꝝ nr̄oꝝ veſtigijs īherētesꝑpetuo ꝓhibēꝰ edicto: ne monachi ſinguli ī ſingl̓is ſibi cōmiſſis admīſtratōibꝰ l̓ prioratibꝰ habitare p̄ſumāt: ſꝫ ſi ꝓuetꝰ pͥoratuū ſeu admīſtrationūhmōi duobꝰ forte n̄ ſuppetāt:ijdem prioratꝰ ſeu admīſtrationes: niſi ꝑ abbates ad ſuſtentatōneꝫ duoꝝ ſufficientes reddētur: locis alijs vic inioribus aceoꝝ monaſteria ꝑtinentibꝰ velip̄oꝝ monaſterioꝝ officijs: autīter ſeīuiceꝫ ꝓut erit ꝯmodiꝰ:cū ꝯſilio ⁊ aſſenſu abbatū ꝑ locoꝝ ipſoꝝ ordinarios vniant̉MMonachis locoꝝ que alijsvnient̉ prioribꝰ ad clauſtrū pͥmitus reuocādis ⁊ clericis ẜuituris ibideꝫ de locoꝝ ip̄oꝝ pro

uentibꝰ ꝓuiſione debita facienda. Teterū prioratꝰ ꝯuētuales alicui. niſi. xxv. ānū attigerit: alij v̓o curā aīaꝝ habētes:etſi cura ip̄a ꝑ ſcl̓ares habeatp̄ſbr̄os exerceri: cuiꝙͣ niſi. xx.ānū ꝑegerit ꝯferri nequeāt autcōmitti. Qui at̄ pͥoratꝰ iſtosvl̓ illos habuerīt: īfra ānū computādū a tꝑe collatōnis ſeu cōmiſſionis ſibi facte d̓ eis ⁊ poſſeſſiōis eoꝝ adepte vl̓ īfra. xxvetatis ſue ānū ſi ante ānū ip̄mnō cōuentuales prioratꝰ eis cōmiſſi fuerīt aut collati ſe faciant ad ſacerdotiū promoueri. Qd̓ ſi ceſſante rōnabili cāno fecerīt: eo ip̄o nulla etiā monitōe p̄miſſa: p̄dictis prioratibꝰ ſint pͥuati: qͥ ip̄is iteꝝ ea vice nullatenꝰ ꝯferant̉. Saneprioratꝰ aliqͥs ſiue admīſtratōcōmitti alicui l̓ ꝯferri n̄ poſſit:niſi exp̄ſſe ꝓfeſſus fuerit ordinē monachaleꝫ: neqꝫ prioratꝰaūt admīſtratōes extͣ monaſteria obtinentes ꝑmittāt̉ ī mōaſterijſ: ſꝫ teneāt̉ ī ip̄is pͥoratibꝰſeu admīſtratōnibus quacunqꝫ non obſtante conſuetudine

vl̓ mo. c. iij. ⁊ vl. Itē exqͦ ītͣuit ob hāc cauiā lꝫ dānū n̄ ītulerit: ſiue qꝛpenituit ligatꝰ ē: ſi. d̓ homi. ꝓ hūani. li. vj. ⁊ qd̓ ibi no. n̄ ob. ff. d̓ futis. vulgaris. §. qͥ furti. qͥ lꝫ is qͥ domū īt̓uit aīo furēdi. adhuc n̄ teneat̄ ſurti: tenet̉ tn̄ īiuriaꝝ: l̓ d̓ vi. ſi vī ītulit vt ibi: ſic ⁊ iſte lꝫ d̓ dānon̄ teneat̉ qd̓ nōdū ītulit: tn̄ ītrādo ꝯſūmauit delictū qͦ ad hāc penā.e Monychos. n̄ r̄petit regl̓ares canōicos.f Infra. ꝓ intͣ. ⁊ ptꝫꝑ hoc ꝙ exͣ tenenteꝫ pena non includit. Arma. in cōmuniſignificatōne ꝯp̄hendūtur tela. ſꝫ dicunt̉ armaſtricte qͥbꝰ deſendimurtela qͥbus impugnamꝰinſti. d̓ pu. iu. §. itē lexcornelia: d̓ homi. ſi ꝑfodiēs: ſꝫ vt ibi no. armoꝝ appellatio etiā fuſtes ⁊ lapides cōphēdit⁊ om̄e qd̓ arcu ⁊ manumittit̉. vt pre. §. iteꝫ lexcornelia. ⁊. ff. d̓ v̓. ſigarmoꝝ appellatio. nonputo tn̄ auctoreꝫ ſic latiſſime ītellexiſſe. io. āh Tenētes. veniensd̓ foris ad clauſtrū cuꝫarmis nō aīo tenendinec tenet ex delatōne ligari nō videt̉: vt v̓buꝫcū effectu ⁊cͣ. d̓ cleri. n̄reſi. relaiū. cum ꝯcor.i Ad hec. vij. pars: etexpone: id ē p̄ter vl̓ vlk¶ Nr̄oꝝ. ſcilicꝫ alexātra hoc.dri ⁊ honorij. e. ti. c. ijde cap. mo. c. penl̓t. etvltimo.l¶ Inherētes. ꝯcor. deiuramē. calū. c. j. de reiu. cum olim. de torne.ta. j. 10. an.m Monachi. ſimpliciter loquit̉: vn̄ d̓ oībꝰintelligit̉. 10. an.n Duobꝰ .ſ. pͥori ⁊ ſocio. ⁊ ꝑ hoc ptꝫ n̄ eſſe neceſſe ꝙ pͥor hēet duosſocios: licet quidam ꝯͣ per decre. vt. de cap. mo. ad quam rn̄de vt ibiſcripſi ſuꝑ v̓bo monachos.Officijs. vt ęlemoſinarie ſacriſtie cellerarie vl̓ ſimilibus.īcē. qꝛ .ſ. duo talia loca qͦꝝ neuter ſufficit ad pͥorē. ⁊ ſociumvricq Aſſenſu. ſi hoc n̄ addidiſſet ſufficie bat ꝯſiliū querē: d̓ arbi. cumolim. ⁊ lꝫ h̓ reqͥrat̉ ꝯſenſus abbatis: nihil ominꝰ neceſſariū puto cōſenſū capituli eccl̓ie cathedral̓: sͣ. e. cō. d̓ re. ec. n̄ alie. ſi vna.r Ordinarios. approbat qd̓ no. inno. ⁊ ab. d̓ exceſ. p̄la. ſic̄. vbi tanet ꝙ abbates eccīas etiā pleno iure ſibi ſb̓iectas vnire n̄ poſſunt:⁊ facie qd̓ dixi sͣ. e. cōpi. d̓ re. ec. n̄ alie. ſi vna. d̓ rerū ꝑmū. ca. vno.Querit archi. d̓ p̄ben. cū ſingula. li. vj. an abbates poſſint hoc prſcriberex alle. ꝙ ſic: d̓ exceſ. pla. accedētibꝰ. allegat ad ꝯtrariū. c. di.ꝯtra morē. xciij. di. illud. tenet ꝙ poſſint ſaltē circa pͥoratꝰ ſimplicesmanuales n̄ hn̄tes curā: ſic̄ poſſent vnire grangias l̓ maneria. ff.d̓ le. j. ꝙ ī rerū. §. vlt. d̓ le. ij. Caius. §. j. ff. d̓ v̓. ſig. l. locꝰ: ad hancal le. fa. qd̓ no. d̓ p̄ben. tuę. ſatis videt̉ ꝑ ea q̄ no. d̓ p̄ſcrip. auditis.⁊ q̄ ſcripſi ī pdi. decre. accedētibꝰ. ꝙ cū iſtd̓ ſit dignitatis ⁊ iuriſdictiquis n̄ ordinis qd̓ p̄ſcribi poſſit. tn̄ cū titulo: niſi p̄ſcriptio ſit taliscuius inicij non ſit memoria. d̓ p̄ſcrip. c. j. li. vj.ſ Ad clauſtrū. ſepiꝰ dixi ⁊ ſcripſi de cap. mo. c. fi. q̄ ꝯcor. huic ꝙ iura q̄ tractāt d̓ monachis ne ſoli maneāt ī capell̓: d̓ clauſtralibꝰ intelligūt̉: qd̓ patet h̓ ⁊ ibi. Si gͦ monachꝰ ē ꝑpetuus inſtitutꝰ ad curamppl̓i ⁊ ſic nil habet cōmune cum monaſterio. xvj. q. j. ne ꝓ cuiuſlibꝫſociū nō tenet. ⁊ ſic ſeruat̉ d̓ facto: nec occurrit ratio quare abbastalem monachū de ſuo clauſtrali monatho ſociaret: ſꝫ obediētiariqui clauſtralis ē: quia ſolo nutu abbatis reuocat̉ ad clauſtrū: iſte n̄debet eſſe ſolus: vt cum ſocio aliqualē ſtabilitatē clauſtri ſeruet: et

idem in regulari canonico: vt ſcripſi eodem ti. ꝙ dei timoreꝫ ſuꝑmagna glo.i¶ Seruituris. cū titulo l̓ ſine: d̓ cap. mo. c. fi. jͣ. d̓ exceſ. p̄la. frequēs. v̓. quidā. Sed dices ꝙ etiā clericus ſecl̓aris debꝫ hr̄e ſociūcū qͦ celebret: d̓ fi. p̄ſ. veniēs. cū ꝯcor. fateor ꝙ eget ẜuitore ſꝫ n̄ ſocio. ⁊ iō ſuffice̓ pot̓ittalis locꝰ p̄ſb̓ro ⁊ ſeruiēti: qͥ duobꝰ monachis n̄ ſufficeret.u Ceteruꝫ. octauapars.x Cōuentuales. inquibꝰ .ſ. ſunt plurescollegialiter d̓ qͦ ſatiſſcripſi de iurepa. nobis: n̄ vt ſingl̓i: facitde exceſ. p̄la. dilecta.talis aūt pt̄ dari delegatus ꝑ papaꝫ: sͣ. e.cōp. d̓ reſcrip. c. ij.y Etſi. pro ꝙͣuisvbi v̓o curaꝫ deberetexercere ꝑ ſeip̄m: puto ꝙ debeat attigiſſe.xxv. ānū: d̓ elec. cumī cūctis. §. inferiora:n̄ ob. ꝙ ſit manual̓.facit d̓ elec. nemo deinceps. li. vj. ⁊ ꝑ iſtd̓ꝙͣuis videt̉ cōpararead minorē etatem. videt̉ em̄ aliqͥbꝰ ſuffice̓talē eſſe maiorē. xiiij.ānis: exqͦ aliꝰ curā exercet ⁊ hoc tollit. tn̄d̓ mēte iuris non eſtꝙ clauſtral̓ gerat curā ppl̓i: d̓ cap. mo. c..j. ⁊ vide qd̓ ibi dixi.z Peregerit. cōcor.de regula. ad noſtrā.de offi. dele. cū viceſimū. vbi de hoc pleniꝰde elec. cum in cūctisad idem. e. ti. indēnitatibus. li. vj. de eta.⁊ qua. ca. vno. li. vj.ꝙ autem hic requiratur annus perfectus⁊ ſupra ſufficit inchoatus: eſt de arbitrarijs q̄ pendent ex principis voluntate.a Iſtos vel illos. ſcilicet conuentuales vel non conuentualescuratos. ⁊ no. ꝙ licet decre. licet canon de elec. li. vj. locum nō habeat in eccleſijs collegiatis ⁊ aſſumptis ad ipſarum regimen. vteo. ti. ſtatutum: in prioratibus tamen conuentualibus ⁊ religioſis ⁊ ip̄oꝝ prioribus locum habet vt hic.b Habuerint. non dicit receperint. ꝑ quod vult comp:ehendēetiam iam promotos: ⁊ eſt ſi. de elec. cum in cunctis. §. hoc ſaneſed contra dicit littera ſequens: ibi a tempore collationis ⁊cͣ. ſedſupplendum videtur in prius commiſſis a tempore quo ligat conc Adepte. vel exquo ꝑ eos ſtaret. de elec. cōmiſſa. li. vjſtitutio.d Si ante annum. ⁊ ſic non ſunt apti ad ſacerdotium. sͣ. e. cō.de eta. ⁊ qua. generalem.e Rationabili. vt infirmitatis irregularitatis ſuperuenientisſine culpa ſua vel precedentis in qua ſufficienter diſpenſatū eſſꝫ:de eta. ⁊ qua. tuam. vel his ſimilibus.f Conferantur concor. de elec. commiſſa. §. porro. li. vj.g Expreſſe. reprobat quod no. egi. de elec. cum in magiſtrum:vbi dicebat temporalibus admīſtrationibus monaſterioruꝫ poſſeprefici non profeſſos: cum illi ſint quaſi caſtaldi. h̓ autem videsꝙ non ſufficit tacita profeſſio: vt ſic decre. nullus. de elec. li. vj.etiam in his hodie locum habeat.h Cōſuetudine. no. caſū nouū qͦ dānat̉ ꝯſuetudo: ſic. jͣ. c. ꝓxi.in fi. ⁊ .jͣ. ti. j. ca. ij. §. vt autem. ⁊ sͣ. e. com. de eta. et quia. vt hiqͥ cum ſuis ꝯcor: ⁊ no. ꝙ licꝫ dānet ꝯſuetudineꝫ de non reſidendoin prioratibus: non ꝑ hoc damnat illam q̄ habet ꝙ tales pͥores