ei caſum qui cōtigit. Tunc ſac̓dosintulit. Non videtur mͥ extraneumꝙ ꝑditis oēm laborē vr̄m. qͥa confertis in via de vaccis ⁊ pecudibusvr̄is Cuꝫ gͦ deo non intenditis. necipſe intendit vobis. Si boͣs miſſasvelitis/ audire deberetis corda vr̄aeuacuare de omnibus que in mundo habetiſ agere. ⁊ nihil cogitae̓ nͥde deo quē adoratis in templo Seddicatis m̄ inquit quot fabe ſunt reꝑte in ciſta. Reſponderūt. Vna tātum. At ille. Tūc āplius cōtriſtanduꝫ non eſt quia vna miſſa de omnibus eſt deo grata. Dico ꝙ remiſſa ſunt ei om̄a pctā. quia ideo miſſa quotidie ſit in qua d̓ patri filius ſuus immolatur vt peccatummundi tollatur.¶ Sermo. alius. lxviij.Ntrans eccleliamad audiendū bonā miſſam ibi ſil̓rſex ꝯdicōes dēſ hr̄e. Prīo cum ītraueriſ ſigͦ crucis te bn̄dicas cruce aſpicias ⁊ primas orōnes coraꝫ cruce facias dicenſ ſicut docuit beatuſfranciſcꝰ Adoramꝰ te xp̄e ⁊cͣ. Legit̉de quodam viro fideli qͥ cū eſſꝫ mortuꝰ apparuit ſuo ſacerdoti fidelit̓ ꝓipſo oranti. gras agens ⁊ ſaluatūſe dicēſ Cuꝫ ſacerdos eū inferrogaret quid in vita ſua egiſſet ꝙ deoꝑ lacuiſſꝫ Rn̄t. qͥncunqꝫ volui ad eccleſiā ire: ſignū crucis feci ante meāte ꝙͣ exirem domū. ⁊ eūdo dixi orōnē dnīicaꝫ rogādo deū vt faceret medignū intrare domū ſuaꝫ ⁊ poſtꝙͣvenerā ad eccāꝫꝑ ceſſi ad crucemdicens. v. pr̄ nꝛ ad hōrē. v. vulneꝝxp̄i. ⁊ pꝰ qd̓libet prur adieci peticione illam. Primo dixi. dn̄e h̓ ſtoan te tāꝙͣ mēdicus āte diuitē petēſvt diuitias tue gr̄e in ꝓ modulo velis ꝑticipare. Secundo dixi dn̄e h̓ſto ante te vt ſeruus āte dominumpētes cibū ⁊ potū corꝑis ⁊ ſāgnistui ⁊ veſtē caritatiſ. q̄ oꝑit multitudine pctōrū Tertio dixi. Ecce h̓ ſtoāte te vt reus ante iudicē terribileꝫpetens vt in eſſe velis iudex piꝰ qn̄ſeꝑabit̉ amīa a corꝑe meo Quartodixi domīe hic ſtoate te ſicut aīcꝰate amicū petens vt caritas tua eximia trahat me ad te. vt liget mein te ⁊ nō permittat me vn̄ꝙͣ ſeꝑarari a te Quinto dixidomīe h̓ ſtoāte te ſicut filiꝰ ante patrem petēste vt pat̓nā hereditatē finaliter nōvel̓ mihi denegae̓. Ecce ait ille. Itaveni ⁊ intraui ad eccāꝫ. itadixi orōnem meā. ⁊ ita veni ad graꝫ. Hocquoqꝫ dicenˢ ruanuit. Et tm̄ de prima ꝯdicōne vtili ad eccāꝫ intratis.ſ. vt ſigno crucis ſe muniat. Secundo cū introierit: collocet ſe ad locūſecretū ⁊ recolligat oēs ſenſuſ ſuoꝫdiſperſos vt ſoli deo vacet in ſuisorationibus ⁊ meditationibꝰ. Bernardus Cum ad orandum eccleſiāintraueris fluctuantium cogitationum relinque tumultum. cure exteriorum omnium obliuiſcere vtpoſſis ſoli deo vacare Fieri enimnon poteſt vt cum deo aliquādo loquat̉ qui cū toto mūdo fabulatur