ꝯditione ncāria volenti; ad eccleſiam ire ⁊ bonaꝫ miſſa m audire vt .ſ.vadat cum ſilentio ab inutili cōfabulatione ¶ Quinto debet venire cūregalibꝰ muneribus qꝛ vadit adcuriam magni regis qͥ dixit. Nō apparebis in ꝯſpectu meo vacuꝰ Cuꝫenim xp̄ianus in altari inueneriteundem pue̓rum que tres magi inuenerunt in preſepio: dignum eſtvt ipſe ita veniat ad eccam ſicut illi venerūt ad bethleē cū muneibꝰregalibꝰ ſi ſaltem habet. Qui autēnō hꝫ munera regalia dico dignaillis ſatiſfaciet boͣ volūtate .ſ. ꝙ vellet libēter portare munerā regaliaſi hēret ⁊ ſepe acceptiores ſunt deocū veniunt ad eccām ꝙ q̄ mag portant. Greg̓. Nichil deo ditiꝰ offert̉boͣ volūtate Hec ille Qui auteꝫ ſatiſhabet debet recognoſce̓ ⁊ ſuis muneribꝰ on̄dere ꝙ illū credit deū ſuū⁊ dn̄m que ſac̓dos tractata oſtendit ocul̓ hoīma nō ſolū debꝫ hoc recognoſce̓ oblatione recū ſuarū: verūetiam ſuijpſiꝰ. qꝛ dignū eſt vt illi oīa offeramꝰ qd̓ ſumꝰ ⁊ qd̓ hēmꝰ⁊ eo magis dignū ꝙ ipſe deꝰ nob̓oīa obtulit ⁊ ſeipſum. Specialiterāt debēt illi venie̓ cū muneribꝰ dandis miſeris ⁊ pauperibꝰ qui libent̓exaudirentur in ſuis orationibusqꝛ etiaꝫ ipſe admittit. ⁊ multis annis admiſit vt pauꝑes iaceant adfores eccē clamātes ⁊ mendicātesſubſidiuꝫ el̓ie quatenus per hoc intro euntibuſ inſinuēt. Si vultis clamorem veſtre orationis exaudirujtemplo: audile ⁊ vos clamorē pauperū ante templum. Prouerb̓. xxi.Qui obturat aurem ſuā ad clamorem pauꝑis ipſe clamabit ⁊ nō exaudietur. Hec ibi Tm̄. de. v̓ cōdicione ncāria volenti ad eccam ire etbonam miſſam audire .ſ. vt vadatcum regalibꝰ muneribꝰ. ⁊ plenismanibus ſi habet. Sexto debet irecorde puro ⁊ ocioſo nihil cogitando niſi de deo quem querit in tēploVnde legit̉ de quadaꝫ muliere viſlana que remote hitabat ab eccaꝙ ſꝑ iuit qn̄cūqꝫ capana audiuitpulſari ad eccam ꝓ miſſa ⁊ qn̄ r̓dibat ꝓiecit ad ciſta ſuam faba vnāꝑ foramen. Anno vero circuuolutorogauit deuꝫ intime vt ſibi reuelaret quot miſſe de omnibꝰ eēnt ſibigrate. Et dicto verbo aperuit ciſtaꝫ⁊ inuenit tm̄ vna fabam Tūc ingemiſcens cepit flere amariſſime. d.Apīe dn̄e qua de cā pōt eſſe ꝙ tātu laborem ꝑdiderim. qꝛ nullū diem̄ p̄termiſi qn̄ audiui capanammiſſa lē qͥn ꝑrexi ad eccaꝫ ī pluuiain tempeſtate. in mue ⁊ grandine ⁊audiui miſſam. ⁊ iam tantum faba vnā inuenio. q. tantu vna miſſatibi ſit accepta de toto anno. ⁊ pꝰꝙͣdiu fleuiſſet corā deo ⁊ etiam cōq̄ſta fuiſſet caſum ſuuꝫ hoībꝰ vicinis cū quibꝰ ire ſolebat ꝯtigit cuꝫſic irent vt obuiā hērent ſacerdotēquendā Et dixerunt vicine ml̓ie̓sad illū. dn̄e cōſolamini iſtaꝫ ml̓ierem qꝛ ꝯtriſtata ē miniū Queſiuitſacerdos qͥd obeſſet illi ⁊ dixerūt