rales ꝙ ſtella ſit maior tota terraEt dicit eccleẜ. de huīli hoīe Quaſiſtella matutina in medio nebule⁊ quaſi ſol ī meridie ⁊ quaſi lunaplena ita refulget huīlitas in eccadei. Item huīlitas in naturis rerūꝯꝑat̉ lapidibꝰ p̄cōẜ. primo ametiſto qͥ talis eſt nature ꝙ reprimitebrietatē: ⁊ inducit ſobrietatem:ſic huīlitas reprimit ſuperbiaꝫ q̄ſe humiliat ambicōſe. Vnde ſuꝑbus ē qͣſi ebrius ignorans ſeipſūVnde yſa. Exꝑgiſcimini ebrij a vino ſuꝑbie. Scd̓o huīlitas cōꝑaturiaſpidi qͥ fugat fantaſmata. ſic humilitas tranſitoriā que ſunt ſic̄ ſōma. qꝛ dicit eccle. de ſuperbo. Cor tuum fantaſias patit̉ Tertio huīlitas ꝯꝑatur ſaphiro. Nam ſicut ſaphirus reprimit tumores. ita humilitas iraꝫ. Vn̄ dic̄ paulꝰ ad chorin. Humilitas non inflat̉ Quartohuīlitas ſic̄ ē onichinꝰ. Nā ſic̄ iſtelapis facit hoīem fortē: ſic huīlitaˢreddit hoīem fortē contra ipſuꝫ diabolū. vtꝫ de dauid ꝑ ri. ℟. Vbi ſamuel veīt ad yeſſe q̄ habuit octofilios. de his nullū elegit niſi illuꝫqͥ fuit deſpectus ⁊ humilis .ſ. dauid̓⁊ ille vicit leonē vrſum ⁊ goliā. Itahumilitas vincit dyabolū. mūdū⁊ ꝓpriā carnem. ⁊ ideo fuit exaltatus ſuꝑ omnes frat̓res Ergo quiſe humiliat exaltabitur. Secundodico ꝙ vea̓ humilitas ꝯmendaturin picturis. Nam legit̉ ꝙ romamdepingebāt huīlitatē ad modumhominis habens caput inclmatiscum nigris veſtibus ad ambulādum cum baculo ⁊ ad ſeruienduꝫSic ad propoſituꝫ vera humilitasdebet habere quatuor conditionesbonas. Prima conditio ꝙͣ humil̓ſe vilem ſemꝑ velit reputare in perſona ꝙͣuis ſit pulcer. iuſtꝰ ⁊ nobilis vt patꝫ de dauid qui fuit pult̓tn̄ r̓putauit ſe velut canem mortuum mordere nolentem. vtꝫ. j. ℟. qn̄ipſuꝫ ſaul ꝑſequebat̉. id imagoinclinauit caput ſuum. Secūda cōditio eſt ꝙ verus huīlis debet ſēreputare exulem in cōſciētia ⁊ ꝑatūin omnibꝰ mandatis dei q̄ ad deūꝑtinent. Et dicat iſtud psͣ. Paratꝰſum ⁊ nō ⁊ ſum turbatus. eo cumbaculo ad ambulandum. Tertiaconditio debet eē ꝙ verus humilisſe ſꝑ on̄dat deſpectum vt pꝫ in hoceuāgelio. quia alonge ſtetit reputauit ſe indignuꝫ oculos leuare addominū: ido imago habuit nigraveſtimenta. Quarta ꝯdicō vere humilitatis ꝙhumiliſ ſe ſemꝑ reputet ad ſeruienduꝫ alijs quaſi de iure teneat̉: tn̄ non ꝑtinet ſibi ad ſeruiendū interdum. vtꝫ de xpō dominō nr̄o: qͥ fuit magiſter ⁊ dominꝰ⁊ tamen ſeruiuit ſuis diſcipulis.lauando pedes eorū Vnde ait. dſcite a me: quia mitis ſum ⁊ humiliscorde. ⁊ ſic patꝫ ſecundū ꝙ vea̓ humilitas ꝯmendat̉ ī picturis. Si em̄roͣm qͥ erat pagam ſic depīgebāthuīlitatē quāto magͣ nos criſtiaīTertio dico ꝙ humilitas cōmēdatur in ſcripturis. Nā ſacra ſcpͥtura