inobedientiaꝫ. vnde in obedientiacordis tui extollit te in ſuperbiamSecūdo oritur ex ſuꝑbia excecatiomentis Tercio oritur ex ſuꝑbiainuidia q̄ coram deo ⁊ hoībꝰ odibilis eſt. vt ecc̄ī. Ita econuerſo dehumilitate tria oriuntur boͣ pͥmiscōtraria. Nam primo de humilitate oritur obedientia et ſubiectōisreuerētia Vnde gen̄. xi. Veīt agarancilla ⁊ humiliauit ſe corā dominō Scd̓o oritur de humilitate ītellectus cognicōnis. Vnde ꝓuer. xvVbi humilitas ibi ſapiētia. Tertio de humilitate oritur caritas q̄expellit inuidiā. Vnde iacobꝰ. deus reſiſtit ſuꝑbis et humilibꝰ datgloriā gratiam ⁊ caritateꝫ. Et hecſex oſtenduntur in hoc euangelioTres ſpecies ſuꝑbie de phaiſeo qͣſuꝑbe intrauit templum gloriādomaniter de bonis. ⁊ tres ſpecies bonitatis ſcꝫ humilitatis de publicano qui ꝑcuſſit pectus ſuum ⁊ nolūit oculos leuare qd̓ patet in euangelio hodi erno.¶ Dixit Iheſus ad quoſdam quiin ſe confidebant tanꝙͣ iuſti ⁊ aſꝫnabant̉ ceteros ꝑabolam hancDuo homines aſcenderunt in templum vt orarent: vnus phariſeuſ⁊ alter publicanꝰ. Phariſeꝰ ſtāsapud ſe orabat. deus gratias tibiago. quia non ſum ſicut ceteri homines raptores iniuſti adulteri velut etiā hic publicanꝰ Ieuuino bisī ſabbato. decimas do de omnibꝰq̄ poſſideo. Et publicanus alōgeſtans ⁊ noluit oculos leuare in celū quia reputabat ſe īdignū coradeo ⁊ angelis: ſꝫ ꝑcutiens pectꝰ fuūdixit. deus ꝓpiciuſ eſto mihi peccatori. hoc de intima cordis contricōedixit. Ecce iſte primꝰ māſit ſicut fuit. gloriando eniꝫ de bonis ſuis orauit. ſed iſte .ſ. publicanꝰ obtinuitremiſſionem oīm peccatorū. Vndeait dn̄s. Amen dico vobis. qͥa hicdeſcendit iuſtificatus ⁊ mūdus abonni peccato in domū ſuam. Et iōait cōcludendo iſtam ꝑabolā nob̓in exemplū. Ita dico vobis qui ſeexaltat humiliabitur ꝑ deiectiōeꝫin futurā vita. Et qui ſe humiliatexaltabitur in eterna vita. ⁊ ſic pꝫeuangeliuꝫ quo ad thema Qui ſehumiliat exaltabitur Nota ꝙ vea̓humilitas in quatuor recommendatur. pͥmo in naturis. ſcd̓o in lapidibꝰ. tertio in figuris. quarto inpicturis Primo dico ꝙ vera humilitas ꝯmendatur in naturis. ⁊ primo in quodaꝫ flore .ſ. viola qͥ ē ꝑuꝰflos ⁊ primꝰ int̓ floe̓s nūcias eſtatem. Ita humilitas int̓ ceteras virtutes ē pͥma. qꝛ ſic̄ ſuꝑbia ē radixvitiorū: ita huīlitas radix virtutūItē viola ē ſicut ꝑua auis roſtruꝫhn̄s ⁊ duas alas ⁊ caudā. Ita humilitas hꝫ os ſꝑ ad laudandū deūVnde dixit in psͣ. Lauda aīa incadn̄m Hꝫ d̓uas alas ad celeſtia ꝯtēplādū ⁊ de t̓renis volandū. hꝫ caudā ꝑuulam ad mortis memoriaꝫItē ꝯꝑat̉ in naturis rerū ſtelle. Nāſtella apparet ꝑua. tn̄ dicunt natuo. iiij