cum dyabolus et amici ciꝰ cōfulūtdicētes Aſſume honores huiꝰ mundi. Tunc deuotus dēt indere ſic̄ oliua Nolo deſerere ⁊cͣ. Quia ſapīe ditit̉ Sic̄ oliua fructificaui in domodnū ⁊ in ecca xp̄i Itē debet rn̄dere ſicut ficuſ Nolo deſerere dulcē fructūnicū opeꝝ bonoꝝ mēorū ꝓpt̓ honorem huiꝰ mūdi vt nodicat̉ de me illud in pͣs. Ficus nō florebit. Itē debet rn̄dere ſicut vitis Nolo deſererenobilem fructū incū bonoꝝ opeꝝmeoꝝ. ꝓpt̓ honorē huiꝰ mūdi Naꝫfructus meꝰ ietificat deum ⁊ hoīes.Ego vitis abundas in mīa dei meiVn grego. ſuꝑ ezechielem. Contēplatiua et boͣ vita ē ab exterioribꝰſe rtinere. ⁊ ſoli deo inherere vt fructuꝫ bonorū opeꝝ valeat ꝓducere:vt arbor bona ⁊ fructuoſa Ergo adthema Arbor bona hꝫ folia bonaꝝcogitationū hēt ramos bonoruꝫ deſiderioꝝ hꝫ flores honeſtatis et morum. habet fructū bonorū opeꝝ adregnū eternū. Seb̓ ramnꝰ ſeu taxꝰarbor mala laceras arbores ſūt fupbi qͦ r̄gnant in eccleſia dei. VndeIoh̓es. Arbor mala fructꝰ malosfacit. ideo mittit̉ i igne Rogemꝰ.Dnn̄ca. ix¶ Ser. l.Edde racioneLucxvi. Nos videmꝰ qn̄ aliqͥs ſeruꝰ ſeu aduocatuſ accuſaturapd̓ dn̄m ſuuꝫ. Si dn̄s ē crudel̓ tūccapit ſine p̄meditacōne ⁊ ponit eūin vniculū ſic̄ pharao fecit ioſephiuſto ꝙͣuiſ fuit innoces tn̄ ip̄m incarcerauit. qn̄ mulier ip̄m accuſauit. Sed ſi dn̄s ē bonꝰ ⁊ māſuetusqn̄ aduocatus ſuꝰ accuſat̉ tria facPrimo dicit ꝙ rōem reddat. ſcd̓odilationēdat vt ſe excuſet. tercō ſireꝰ eſt punit. ſi nō eſt reꝰ dimittitHec tria vult facere xp̄s dn̄s nr̄ cuius aduocati ſumꝰ in hoc mūdo: qꝛnob̓ multa Soͣ cōmiſit. Et pctōr accuſat̉ ad dn̄m a dyabolo qͣ vadittota die ꝑ vniuerſam terra vt inueſtiget oꝑa nrā. Vn̄ de iob dn̄s addiabolū dixit. vbi fuiſti ſathā Rn̄dit dyabolus Circuiui terraꝫ vt videre oꝑa hoīm ⁊ ꝯſiderarēſdixit dominꝰ. Nūqͥd ꝯſideraſti ſeruū incūiob. Rn̄dit Ita Tu bn̄dixiſti. ergooīa ſunt ei ꝓſpera Et ido talit̓ accuſat pctōrem apud deū Vn̄ cū accuſat̓ Tūc dn̄s vt bonꝰ ⁊ miſericorstria facit vt dictum ē. Primū ē ꝙ citat qn̄ ſibi infirmitatē vel aduerſitateꝫ vel inſpirationem mittit vt ſeemēdet Scd̓omittit dilationē ad x.annos vl̓ ad. xij. vel. xiij. qꝛ nō vultmortē pctōris fed vt diſponat ſe ꝑpnaꝫ ad reddendā rōem vt viuat.Tercō vt bonus ⁊ māſuetꝰ citauitet poſuit dilatione. tunc vocat crudeliter et hoc tꝑe mortis vt rōemreddat. et ſi iuſtus fuerit inuentꝰſic citatus accuſatus etvocatus ſuper multa conſtituet eum bona. ſireus tunc ſuper eum iratus tradeteum tortoribus Iam p̄monet noꝫdominus in multis dulcibus verb̓et doctrinis vt bene viuamus vt n̄inueniamur rei vtꝫ in hoc euange.