Suꝑ hūc ramū ſedet qͣrta auiculaq̄ d̓r philomena q̄ talis e naturequāto de mane dies magis appropinquat: tanto dulciꝰ cantat Itatalis am̄a iuſti hoīs ꝙͣto gr̄tia deiin agis appropiquat. tanto dulciꝰlaudat. Quītꝰ ramꝰ huiꝰ arborisVtutū ē deſideriū eterne vite Namaīa cognoſcēs maluꝫ ſtatū huiusmūd̓i deſiderat magis eternā virāꝙ ⁊cͣ. Vn̄ augꝰ Rn̄qꝫ traxit me honeſtas mūdi huiꝰ. ſed mō ſtatuſmūdi mihi apparet eſſe falſitas ⁊vanitas. Vt dicit eccle. Qd̓ cōſideras aīa anhelat ⁊ ſperat ad vitameternā oīa terrena ꝯculcando Suꝑhūc ramū ſedet yrūdo q̄ ſꝑ accipitin aere cibuꝫ voīando. ita talis aīamagis delectat̉ in celeſtibꝰ ꝙ ī terrenis Vn̄ apl̓s. Cōuerſatio nr̄a ēin celis Et ideo dic̄ dauid̓ de illa iuſta aīa Sic̄ pullꝰ hyrūdinis ſic clamabo Sextꝰ ramꝰ huius arboris ēvinculū d̓inū vbi aīa colligata eſtdeo ꝑ mortē vt manel in do ⁊ deꝰ ineo Vn̄ ioh̓es deus caritas ē ⁊ quimanet in caritate ī deo manet ⁊ deus in eo. Suꝑ huc ramū d̓ini amoris ſedet ſexta auicula q̄ dr̄ colūbavel turt̉ q̄ talis eſt natue̓. qn̄ ꝑditſociū tūc aliū nō eligit ⁊ aquaꝫ pura nō bibit ⁊ ſuꝑ ramū viridē nonſedet Ita aīa deuota exiſtens in diuino amore cuꝫ ꝑdit xjpmꝙꝙ gracōtemplacōis ſibi interduꝫ ſubtrahit̓ tn̄ nō bibit aquam huiꝰ mūdiviꝫ aquā pctī in delectacōibus pͥntis vite Nec ſuꝑ ramū virideꝫ ſedētqꝛ gaudijs mūdi nō delectat̉ ſꝫ ſꝑꝓ cantu gemituꝫ inittit ⁊ ſic arborbona cū folijs ⁊ ramis v̓tutū bonorū opeꝝ fructus bonos facit Tertiodico ꝙ arbor bona hēt flores ⁊ bonꝰhomo floret in boͣ fama. Et iō talishō aſſimilat̉ v̓ge aaron q̄ floruit. d̓q d̓r̄ Qu̓i. vbi legimꝰ Ꝙ. xij. gn̓aiſrahel ponebāt v̓gas de amigdalis aridis in templū ⁊ clauſerūt denocte ⁊ de mane floruit v̓ga aaron⁊ vnuſquiſqꝫ ſcripſit nomē ſuū ſuꝑvirgā ſuā ⁊ nulla virga niſi v̓gaaaron floruit. Ita ſpūalit̓. xij. ſuntgn̓a in eccīa ſācta q̄ d̓n̄t ſcribere ſuꝑ vgas ſue cōſcientie eoꝝ nomina⁊ qn̄ mane venit ..xjps tꝑe mortiſſi nō floruit in vita in igneꝫ mittet̉ſic̄ virge filioꝝ iſrahel. q̄ nō floruerūt. Primꝰ ſtatus in loco xp̄i ē papa ⁊ pr̄ totiꝰ ecc̄īe. cuiꝰ pt̄as ē claudere celū ⁊ aperire. Scribat ipſe nōmen ſuū qꝛ pr̄ dicit̉ ſuꝑ v̓gam ſueꝯſcīe vtꝝ ſic ſe hēat ſicut eccā quēeſt ſibi cōmiſſa vt inde valeat rodere rationē ſupremo pape in cuiꝰ loco ſedet Et ſi tēpore mortis non floret in ignem mittet̉ eternum ſicutvirga arida. et arbor que nō eratflorida. Secundus ſtatus eccleſieeſt cardinalium. qui ſunt conſiliarij pape ⁊ iurat eccleſie ꝙ velint cōſiliare quod ſit dignum ⁊ iuſtumet pro pace. Et ideo vocantur cardinales. quia ſic̄ ianua v̓titur in cardine: ita eccleſia xp̄i vertit̉ in eoꝝiuuamine. et in loco apl̓oꝝ ſedentvt ſcribant ⁊ audiant vt floreant