Ezechiel Vidi ⁊ ecce aque egrediebantur ſub limine domus dei: vbierat claritas immenſa. ⁊ aque deſcendebāt in templum ⁊ faciēs domus verſa fuit in orientem ⁊ aqueſplendebant vt criſtallus Cuiꝰ impetus fluminis letificat ciuitatē deiIta moraliter ꝑhanc aquaꝫ egredientem de domo dei. vbi tanta fuitlux claritatiſ. nota gaudium electorum. Nam fluminis eius impetusletificat ciuitatem dei .i. vitam eternam vbi omnes gaudent Vnde aitſap. lib̓. iiij dedi iuſtis ⁊ electis claritatem eternā vt luceant cora deoin lumine viuentium.Feria tertiaSermo. x.xxi.G O ſum hoſtium. ꝑ me ſi quis introierit ſaluabitur Io. iiij. Vnde nondum ꝙ deus pater ab imnicio duosordines tanꝙͣ ī duobus clauſtrisordī auit vnum ꝑadiſum terreſtreꝫalium in celo. Sed de clauſtro innocentie apoſtatauit homo quando expulſus propter peccatuꝫ fuitde ꝑadiſo de clauſtro ſupei̓ori apoſtatauit angelꝰ lucifercū ſuis Seddeus pater miſit ꝓprium filiuꝫ vt reuocaret hoīem tanꝙͣ ouē erranteꝫſine paſtore. Vnde dauid. Errauiſicut ouis que pijt Sed quare nōreuocauit apoſtatā qͥ cecidit de ſupremo ordine .ſ. luciferum cuꝫ fuisRatio eſt qꝛ homo erat fragiliſ nature. qꝛ de terra formatus. Ideo magis ei cōpaciebat̉. Ergo hō petiuithumilit̓ deū patrē ꝓ reuocatione ⁊liberatione vt patet de ſcis patriarchis ⁊ꝓphetis. Sꝫ de humilitate demonis nullibi legitur. qꝛ induratꝰeſt in ſua ſuꝑbia ꝙ noluit ſe humiliare erga ſuū creatorem. Sic̄ legit̉de ſācto machario ep̄o. qui orauitꝓ demonibus vt eos deus reciꝑetad gram ⁊ ꝯpaciebat̉ eorū miſel̓eReſpondit ei deus. Si vellēt ſe huīliare ⁊ veniā petere: recipem eos adgratiam Tūc poſtea apparuit ei dyabolꝰ interrogas eū quid rn̄derꝫ eidn̄s. dixit. Si velles te humiliare ⁊veniā petere. Rn̄t dyabolꝰ Hoc nullo mō faciā ſꝫ deꝰ debet ſe coraꝫ nob̓humiliare. qꝛ īiuria nobis fecit Etergo xp̄s ſolū miſſus eſt ad illosreuocandos qui ſe humiliant ⁊ peintentiam agunt. et iſti pertinentad congregationem diuine hereditatiſ ad quam ſumus vocati. ⁊ hocpatet in euangelio hodierno.IIxit iheſus diſcipulis. d̓. ſ. Amēamē dico vob̓ a. vere. q̄ non intratꝑ hoſtium humilitatis in ouile cōgregationis fidelitatis: ſed aliūdeviꝫ ꝑ viā ſuperbie ⁊ incredulitatiſaſcendit: ille fur eſt ⁊ latro. Qui autem intrat ꝑ hoſtiū vere fidei: huichoſtiariꝰ aperit qui eſt chriſtꝰ. Etoues ⁊ fideles quos reuocauit iudiet voceꝫ eius .ſ. ſue prebicacōnisEt ꝓprias oues quas p̄mitus vocauit videlicet duodeciꝫ apoſtolos vocat nominatim. ⁊ ipſas educit. Eta