iſti multum laudantur. Sed tamēmulti ſunt qͥ ſunt theologi ⁊ om̄eꝫbibliam ⁊ libros ſciunt: ⁊ ſeipſoſneſciunt. ideo docet ſpūſſanctuſ homineꝫ vt ſeip̄m cognoſcat. Et multi ſunt qͥ ſoluꝫ ſciūt vnuꝫ pater nōſter ⁊ aue maria: ⁊ magis laudantur ꝙͣ magni theologi. Vn̄ Augꝰ.In die iudicij ſurgent indocti: ⁊ cōdemnabunt nos doctos. Ruinta ſcientia eſt muſica doces ꝑfecte ⁊ ſb̓tiliter cantare. Et ille multū laudatur a mundo qui eſt bonus muſicꝰSed ille magiſ laudatur a deo ⁊ angelis qui ſcit deuote orare: elemoſinaꝫ dare: ⁊ ieiunare. qꝛ nō clamorſꝫ amor ſonat in aure dei. non voxſꝫ votuꝫ. non cordula: ſꝫ cor deuotūSexta ſcientia eſt rhetoica que docet hominem bene ſcribere: ꝑfecte ⁊ornate loqui et dictare. Et ille benelaudatur. ſꝫ ille plus laudat̉ queꝫſpūſſanctꝰ omnia docet verba deiſcribere in corde ſuo: et facere illudquod placet ſuo creatori: ſicut ditl̓ mnancit̓ de beata virgine. Qm̄ia verbajuiu litchriſti conferenſ in corde ſuo tanꝙͣluliain libro. Septima ſciētia eſt aſtronomia: que docet ſtellas dinunierare: curſum ſolis ⁊ lune ⁊ ſtellaꝝinueſtigare Et ille laudatur a mundo. ſꝫ ille plus laudatur queꝫ docetſpūſſanctꝰ ſtellas inſpicere: ſolē⁊ lunam. ⁊ creatoreꝫ laudat ſi placeret deo ſemꝑ laudare optaret. Etponit omneꝫ voluntatem ſuam advolūtatem dei. ſi pluit: pluat. ſi ſollucet: luceat. Et cogitat. Ecce quātapulcritudo ē ī celo ſuperiori: exquotanta pulcritudo eſt in celo inferiori. Et ſic illas ſeptē artes vel ſcientias docet vti ſpūſſanctus ad laudē⁊ honorē dei. Tunc in vno calamoſtant ſeptē ſpicē plene virtutibꝰ.Ideo patet ꝙ ſpūſſanctus docet etinformat.Feria ſecunda.Sermo. xxxviij.Ux venit inin mundū. Io. iiij. Triaſunt ſigna veri amoriˢvniꝰ ad altētū. Primū ē inſtructioin agedis quid agere ⁊ uitare de beat. Vnde Eccī. Filij tibi ſunt: erudiillos. Secūduꝫ eſt ſubuentio in rebus neceſſarijs Ecc. xxix. Perde pecuniā ꝓpter amicū tuū. ⁊ in neceſſitate illiꝰ nō abſcōdas ea Terciū vtſi neceſſe fuei̓t ꝙ etiā ꝓpt̓ amicū ſuum expoat ſe ī ꝑiculū mortis. Vn̄Heſter. ix. Tradā me mori ꝓvob̓Iſta tria ſigͣ veri amoris on̄dit prcirca genꝰ hūanū q̄ nos ꝑ ſpm̄ſcm̄docuit que miſit ī antiqͣ lege ꝓph̓isvt̓ ppl̓m erudirent. et in noua legeapl̓is vt mūdū doceret tanꝙͣ filioꝫdei Itē oīa poſuit ī creatōe ꝓpt̓ nosNaꝫ creauit ſolē ⁊ lunā ꝓpt̓ nos. etcreauit aīalia ꝓpt̓ nos. Vn ip̄e ait īpsͣ. Nūqͥd̓ māducabo carnes thauroꝝ: a̓ ſanguinē hircoꝝ potabo. ? Erꝓpt̓ me ſꝫ ꝓpt̓ te creaui illa.go non ꝓItē filiū ſuū ꝓpt̓ nos tanꝙͣ ſeipſumnō ſolū expoſuit ꝑiculo mortis: ſꝫ īmortē amariſſimaꝫ ⁊ turpiſſimaꝫ.