paſſionē ⁊ mīam ei exhibere. Ecc̄i. viij.Ne deſpitias hoīem auertente ſe a peccato: ⁊ non īpro peres ei. Memēto qm̄ſumꝰ oēs in corruptione. Si aūt nō esei ſimil̓: neqꝫ aliqn̄ fuiſti: tūc debes tertio cogitare ꝙ potes ei fieri ſimil̓ in futuro. Et ideo ratiōe talis dubij nō debes ſuperbire: ſꝫ delinquētibꝰ ꝯdeſcēdere. jͣ. Coꝝ. x. Qui ſe exiſtimat ſtare. videat ne cadat. Auguſtinuſ. Nemo eſtqui ſecurꝰ eſſe poſſit in hac vita q̨̄ totatemptatio nominat̉. Si autē non es ſimilis eī nec ei vn̄qͣꝫ fuiſti ſimil̓: ⁊ de deibonitate ꝯfidis ꝙ nunqͣꝫ eris ei ſimilistunc debes quarto videre ſi ille qͥ ſic eſtrep̄henſibilis ſit ne in aliqͦ cōmendabilis. Si ille qui hꝫ tot defectuſ aliquoſetiā habeat ꝓfectus. Et tūc ratiōe bonorum illoruꝫ quę habet debet ſupportare euꝫ in his q̨̄ minꝰ habet. Un̄ Apocal̓. ij. volens apl̓s reprehendere epūꝫepheſio. Primo ponit quoddā vitiuꝫqd̓ habuit dicēs: Habeo ꝯtra te pauca quia charitatē tuam primā reliquiſti. Sed ſtatim ponebat quoddam bonum qd̓ habebat dicens. Sed hoc habes bonū ꝙ odiſti facta nicolaitarū: q̨̄⁊ ego odi. Similit̓ volens reprehendere ep̄m ſardis. Primo ponit quendaꝫſuum defectū dicēs. Nō inueni operatua plena corā deo meo. Deinde ſtatīponit quendā ſuū ꝓfectū dicenſ: Sedhabes pauca noīa in ſardis: q̨̄ non coīquinauerunt veſtimenta ſua. Ecce pꝰqͣꝫ apl̓s poſuit illa in quibꝰ illi ep̄i eratrep̄henſibiles. ſtatī ſubiūxit illa in qͥbꝰerat cōmēdabiles. ad innuēdū ꝙ ſi aliquis propter aliquod vitiuꝫ eſt rep̄hēdendus: ſi tamen habet aliquod bonūeſt nihilominus ſupportandus. Dato autem ꝙ aliquiſ videatur omninoeſſe malus. nec habere aliquod bonuꝫpropter quod ſit tolerandus: tunc de
bet cogitare quinto ꝙ iſte qui ſic videtur eſſe malus forte in conſpectu dei ēſibi in merito pręferendus. Et ponitexemplum ſanctus Gregorius de ſancto Stephano ⁊ ſancto Paulo. Nācum beatuſ Stephanus conſentiēte ⁊adiuuāte paulo lapidaret̉. tunc Stephanus oīno erat bonꝰ. ⁊ Paulꝰ oīnovidebat̉ eſſe malus. ⁊ tn̄ in conſpectudei Paulus qui ſic erat malus Stephano in merito ⁊ in p̨̄mio fuit p̨̄ponēdus. ¶ Querit̉ vtrum correptio fr̄na Bſit in p̨̄cepto? Rn̄deo ẜm beatū Tho.ſe. ſe. q. xxxiij. ꝙ ſic. ſꝫ quia p̨̄ceptū affirmatiuū n̄obligat ad ſꝑ. ſꝫ ꝓ loco ⁊ tꝑeUn̄ ⁊ omiſſio eius fit t̓pl̓r. Uno mōfit meritorie: vt qn̄ qͣs oꝑtunū tēpꝰ inquirit. vel d̓ ipſis metuit ne det̓iores fiant: vel ad bonā vitaꝫ alios impediant⁊ hmōi. Scd̓o mō omittit̉ cum pctōmortali .ſ. cuꝫ formidat̉ iudiciū vulgivel carnis cruciatio ſiue ꝑemptio. dumō tn̄ hͨ ita dn̄ent̉ in aīo ꝙ fr̄nę charitati p̨̄ponant̉. Tertio eſt pctm̄ venialeqn ſcꝫ timor ⁊ cupiditas tardiorem facit ad corrigendū delictum fratris nōtn̄ ita ꝙ ſi conſtaret ei ꝙ fratrem poſſeta peccato retrahere: dimitteret propt̓timore vel cupiditatē quinimo in aīop̨̄ponit charitatē. Vt dic̄ btūs. Augꝰ.Utrū ſb̓diti teneant̉ p̨̄latoſ corrigereRn̄deo ẜm beatū Tho. vbi ſupͣ. Subditi nō tenētur nec debent corrigere p̨̄latos correptione illa q̨̄ eſt iuſticię .i. ꝑcorreptionē pęne. Tenent̉ autē correptiōe illa q̨̄ eſt charitatꝭ ſi in eis eſt aliqͥd corrigibile. ita tn̄ ꝙ nō cum ꝓt̓uia:ſꝫ cū māſuetudine ⁊ reuerentia. Utrūcorrectio frat̓na ſit ꝓpt̓ ſcādalū dimittenda? Rn̄deo ẜm beatum Thomamſe. ſe. q. xxxiij. Correctio frat̓na ordīat̉ad emēdationē fr̄is ⁊ ideo in tm̄ eſt cōputāda inter ſpūalia bona: in quantū