De operibus miſericordie XX

re. ⁊ ſic de alijs. Primuꝫ eſt inſtruereſimplices ignorantes ⁊ errantes. hortando eos vt a via erroris reſipiſcanttum propter dei offenſam cauendamtum propter pęnam declinandam. tūpropter cęleſtem gloriam conſequendam. reuocando eis ad memoriam qͦmodo momentaneuꝫ eſt qd̓ delectat⁊ ęternum quod cruciat. ⁊ his ſimiliaEt notandum ꝙ talis informatio debet fieri cum lenitatē. Gall̓. vj. Si pręoccupatus fuerit quis in aliquo delicto vos qui ſpūales eſtis huiuſmōi inſtruite in ſpū lenitatis. Et ſciendū ꝙ īſtructio fraterna in duobus conſiſtit.videlicet in verbi exhortatione. ⁊ ſic litterati inſtruunt exhortando. ⁊ boni exempli oſtenſione vt boni ⁊ ſimplices vitam ſuam oſtendendo vt errantes vndiqꝫ habeant inſtructores ne ſe valeātex ignorantia excuſare. Sciendū ꝙ bonum exemplum ⁊ bona doctrina ē multum vtile in eccleſia dei. hoc patꝫ quiaad exemplum bonorum hominuꝫ multi mali homines qui ſunt inimici dei īquadrageſima ieiunant: qui alias nūqꝫ ieiunarēt (qꝛ deū nō ml̓tū diligūt)ſi exemplū ieiunandi in alijs bonis hominibus non viderent. Item ad opera miſericordię prouocantur .ſ. qn̄ vident alios elemoſynam dare. Iteꝫ adaudiendum verbum dei miſſas et ſicde alijs bonis operibus. Iteꝫ propterexemplum bonorum multi peccatoreſconuertuntur a peccatis ⁊ pęnitent:⁊ ſic ſaluantur qui alias damnarent̉.ſi exempla bona in alijs non vidiſſent.Unde Gregorius. Nunqͣꝫ peccatoreſad lamentum pęnitentię redirent: ſinulla eſſent exempla bonorum quę eorum mentem traherent. Iteꝫ ſciendūꝙ eſt homini valde meritorium darebonum exemplum ⁊ bonam doctrinaꝫ

alijs. Quia ex hoc gaudium ⁊ meritūeorum augmentatur quotidie in cęloUnde Ceſarius. Quātis exempla verę humilitatꝭ et perfectę charitatꝭ oſtēderis: cum tantis ⁊ pro tantis ęternapremia poſſidebis. ¶ Secundum eſt Icorripere delinquentē in fraterna charitate dicēdo. Tu quis es? qui audesdeum ad iracundiam prouocare. proximum ſcandalizare: et teipſum ī corpore ⁊ in anima damnare. Time deuꝫ⁊ noli hāc rē peſſimā facere. Un̄. Apl̓sNō vocauit nos deꝰ in īmūdiciā ſꝫ inſanctitatem. Et talis correctio debetfieri cū lenitate nō clamoroſe. al̓s eſſetplꝰ ꝯfuſio qͣꝫ correctio. Matth̓. xviij.Si peccauerit in te fr̄ tuꝰ corripe eū int̓te ⁊ ip̄m. Itē dꝫ fieri ex charitate nō exindignatione vel ex ꝯtēptu. ⁊ cū vtilitate illiꝰ quē corripis: ſic ꝙ n̄ q̨̄ras oſtētationē ſeu ptāteꝫ: ſꝫ illiꝰ vtilitatē. Vtaūt correctio fr̄na fiat cuꝫ lenitate ⁊ excharitate tūc ille qͥ vult corrigere aliūdꝫ quinqꝫ ꝯſideratiōes ẜuare. Quarū tres ponit. Augꝰ. ſuper Matth̓. vij.Hypocrita eijce tͣbē de ocl̓o tuo. Reliqͣs duas pōit Gregꝰ. ī moral̓. Primūē ꝙ dꝫ ꝯſiderare ſi ē ei ſil̓is .i. ſi ē ī eodēpctō vel ęqͣli vel maiori: tūc maxime ſipctm̄ ē notoriū nō debet oīno corrige̓.ſꝫ ſeip̄m dꝫ pͥus emendare ⁊ tūc ad pęnitentiā cōmouere. Al̓s poſſꝫ ſibi diciillud. ad Roman̄. ij. Quid alium doces teipſum non doces? Augꝰ. Iudexin nullo eorum ſit iudicandꝰ q̨̄ in alioiudicare eſt paratꝰ. Qui .n. ex officio tenet̉ corrigere delinq̄ntes n̄ dꝫ hͦ facereī pctō mortali: ſꝫ ad minꝰ dꝫ priꝰ ꝯteride pctīs ſuis. Si aūt n̄ ē ei ſil̓is. tūc dꝫſcd̓o ꝯſiderare ſi aliqn̄ fuit ei ſil̓iſ ⁊ tūcſic̄ nolebat deſpici ſꝫ cōpaſſionē ei īpēdi. ſic nec ipſe debet fratrem ſuum peccantē ⁊ pęnitentem deſpicere: ſed com