Druckschrift 
De eruditione christifidelium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

multę mulieres ſimiliter ⁊ virgines: q̨̄ad hͦ ſe lauāt ⁊ ornāt vel caput diſcooꝑiunt vt amabiliores fiāt. q̨̄ nō ſolūin platęis ⁊ coreis: ſꝫ etiā ī eccl̓ia cordavirorum vulnerat: dū eis nūc colorealbo nūc rubeo: nnc familiari colloqͥonunc manuū ī iectione: nūc vultꝰ compoſitōe. Sicut illę faciūt q̨̄ cuꝫ cilitiofricāt facies ſuas ⁊ depingunt ſe ſicutpictor imagineꝫ. et ꝑ taliā laqueū etoccaſione ruinę p̨̄ſtat ꝓximis. Et taleſqͥ ſic nō cōcupiſcunt nec actū facere ītendūt. ſed cōcupiſci ab alijs volunt:ſunt occiſores animarū de qͥbus deusdiſtricta rōem requiret ab eis: de oībꝰaīmabus illis quas ſic ad pctm̄ traxerunt. Un̄ exodi d̓r. xxi. Qui aꝑueritciſterna aut foderit ⁊ ea non oꝑueritet incidit in eā bos vel aſinus dominꝰciſternę reddet p̨̄cium eius. Ubi dicitgloſa. Ciſterna aperit quādo mulierornat̉. Tunc bos vel aſinꝰ incidet ī eaqn̄ homo ꝑ ornatū illū illaqueat̉. tūcmulier illa reddet rationem de anīabꝰillis. Vnde Gregꝰ. ī moral̓. Tot mortibus quis dignꝰ eſt: qͦt exēpla prauitatꝭ īpoſteros reliqͥt. Ergo mulieres ⁊ꝟgines nō debent ſe pompoſe ornare.Un̄. Augꝰ. ī li. ad ſacras ꝟgines. Dominica ꝟgo nec ornatu capitꝭ nec habitu nec ocul̓ erectꝭ. ſꝫ cū vultū ad terrā depoſito ꝓcedat: ne in ſe viles īducat amores. Et ſi nō ꝑeat: alijs ꝑditionis cauſa exiſtat. Nono cōmittit̉qn̄ aliqͥ libent̓ vellent illū actū ꝑficere⁊ bn̄ poſſent: qꝛ hn̄t oportunitatē locitēporꝭ ⁊ ꝑſonę. ⁊ ſolū ꝓpt̓ea dimittuntqꝛ timēt mūdū ⁊ ſcādalū hoīm ⁊ ꝯfuſionē ꝓpriā. Sꝫ ſi ſcirēt ſe poſſe latere īhoc actu: nec deū nec ſctōs nec ſalutēanīę curarēt: qui hͦ oꝑe ꝑpetrarēt. Ettales qͥ ſic dimittūt nōꝓpt̓ deū: ſꝫ ꝓpt̓hoīes: grauiter deū offendūt qꝛ volun

tas eoꝝ deliberata eſt ad actū illū. Un̄Leo papa. Sūt nonnulli qͥ dū cordecōcipiūt pctm̄: faciēdū deliberāt illudtn̄ timore dimittur. aut qꝛ p̨̄ difficultate īplere nequeūt. hi ꝓfecto in dn̄omoriunt̉. Et hͦ idē intelligendū eſt deqͦlibet pctō mortali qḋ qͥs n̄ ꝓpter deūdimittit. ſꝫ ſolū ꝓpter timorē hoīm. ꝟbigr̄a. Sicut ꝗs nō choricans vel veſtespopoſas nō portas. ꝓpt̓ea ꝙ pr̄ vel mr̄vel aliquis ꝓpinquus eius nouiter defunctus eſt. Sed ſi hoc non eſſet: propter deum non dimitteret ſed omninō faceret. Similiter qui concupiſce̓treꝫ proximi ſui: ⁊ hanc libenter ſibi ſb̓traheret: ſi ſuſpendium nō timeret: tales ſemꝑ ſtant in pctō mortali. Si autem quis ad actum procedit tūc ſemꝑeſt peccatum mortale. vt pꝫ in ſexto p̨̄cepto. A. Decimo cōmittitur ꝑ dona ⁊ munuſcula. vt cum quis dat alicui aliquod donum vel clinodium eaintentione vt ea ad malā concupiſcētiam ⁊ ad malum actum alliciat. talisſic dans ſiue ſit ꝓ nouo āno ſiue aliotempore peccat mortaliter ꝓpter malaꝫintentionem. īmo męchanicus qͥ pręparat vel vendit tale clinodiū illi quēcertitudinaliter ſcit ſic velle abuti: reuſerit illiuſ peccati ⁊ peccat grauiter. Inſuper nuncius qnī eſt mediator illarūperſonarum ſcienter. ⁊ portat tali perſonę tale donum ſcienter ad talem malum finem ꝯſequendum: reuſ erit illiꝰpeccati ⁊ grauiter peccat. De filiabus luxurię.Equit̉ d̓ filiabꝰ luxurię Qua Irū prīa ē cęcitas mētꝭ .i. blintheit deſgemu̓teſ. De qͣ ſb̓ ebitudine metꝭ dictum eſt. Quando autem eſt mortale vel veniale? Reſpondit Hermannus de ſchilditꝫ ꝙ et ſi ſecundū genus ſuum non ſit peccatum