Druckschrift 
De eruditione christifidelium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De iraXV

Equitur de remedijs contraOiram ꝓpriam quoꝝ pͥmum eſtꝯſideratio dn̄ice paſſiōis chriſti. Und̓ Gregꝰ. Si paſſio dn̄i ad memoriā reuocet̉: nihil adeo duꝝ quodnō ęquo animo tolleretur. Qd̓ remediu in li. Qui. c. xxj. nob̓ inſinuatū eſt:vbi legit̉ ꝙ filij iſrael reſpicientes ẜpētem eneū a morſu ſerpentū ignitorū ſanabant̉. vnus de ẜpentibꝰ ignitꝭ ē ira.a qua quis ſanat̉ ſi diligent̓ attenditquid chriſtus in cruce pro eo ſuſtinuit.Tūc enim patient̓ ſuſtinebit qͥcquidoꝑtebit eū ꝓ amore chriſti pati. Quiacum chriſtus malediceret̉ nō maledicebat: ⁊ cum male tractaret̉ nō aperuitos ſuū. Un̄ ad illud exemplū noſtrꝭcordibꝰ impͥmendū hortat̉ ſponſus incanticꝭ. Pone me ſicut ſignaculū ſuꝑcor tuū. quia reuera qͥcunqꝫ illd̓ ſignaculū ⁊ exēplar patientię cordi ſuo ꝑfecte impreſſerit: omnē irę impetū facilit̓edomabit. Secūdum remediū cōtra iram ꝓpriam eſt ſilentiū. Unde ſuper illud ꝓuer. xij. Fatuus ſtatim vīdicatirā ſuā. Dicit glo. Natura irę ē vtꝓlata magꝭ ferueat: occultata langueſcat. Et ꝓuerb̓. xvj. Qui imponit ſtulto ſilentiū iras mitigat. Stultꝰ eſt homo ſuꝑbus p̨̄cipue ſi iracundꝰ ſit hō ille. Ad iſtud ſecūdū remediū videt̉ ꝑtinere illud. Psͣ. Poſui cuſtodiaꝫ orimeo cū ꝯſiſteret pctōr aduerſum me. Tertiū remediū eſt conſiderare vtilitatē quā habet tribulatio q̨̄ tolleratur patienter tam in pn̄ti qͣꝫ in futuroHac vtilitatē inſinuat nob̓ dauid cudicit d̓ ꝑſecutoribꝰ. Circudederūt meſicut apes. Apes aculeo pūgunt ſed exalia parte mel tribuūt. ſic perſecutoreſvtiqꝫ pungūt cū tribulationē inferūt.tn̄ amādi ſūt qꝛ mel cęleſtꝭ dulcedinisquodāmō ꝯferūt. materia enim coro-

ne ęternę homini miniſtrāt. Un̄ Psͣ.Supra dorſum meū fabricauerūt peccatores .ſ. coronā vitę ęt̓nę. Quartum remedium eſt proprioruꝫ defectuum ꝯſideratio. Facilius enim ſupportat aliquis defectus aliorum: quādoipſe defectus ſuos cognoſcit qͦs oportet ab alijs ſupportari. Unde Salomon prouerbioꝝ. xix. Non indigensmiſericors eſt. Quintum remediūirę eſt ꝙ iracundus conſideret ꝙ nonpoteſt nocere alij niſi ipſe ſibi ātea maximum nocumentum inferat .ſ. animāpropriam occidendo. Quia quandoiracundus vult lędere proximū in rebus vel in fama vel in corpore hoc nonpoteſt perficere niſi oporteat euꝫ anteaanimam ſuam propriam mortificare.Equitur de tribus remedijscontra iram alienaꝫ. Primūeſt mollis reſponſio. Un̄ Salomon ꝓuerbioꝝ. xv. Mollis reſponſio frangit iram. ſermo durus ſuſcitatfurorem. homo iratus eſt olla bulliēs.Prouerbioꝝ. xv. Os fatuorum ebullit ſtulticiam. Ideo aqua frigida mollis reſponſionis fundenda eſt. Ecc̄i. xviij. Nōne ardorem refrigerabit ros:Dulce ꝟbū ē velut ros refrigerās ardorē irę. Scd̓m remediū ꝯͣ alienamira ē ſilētiū. Un̄ Salo. ꝓu̓. xxvj. Cū defecerint ligna extinguet̉ ignis. velut ligna ſe hn̄t ꝟba q̨̄ rn̄dēt̉ hoī iracundovn̄ ignis irę nutrit̉. Un̄ Ecc̄i. viij. Nelitiges cuꝫ hoīe linguato: ⁊ ne ſtrues ligna in ignē ip̄iꝰ. Securiꝰ .n. eēt etiā oīno recede ab irato: ſic̄ aliqͥs recedit abigne qͥ nō vult cōburi nec calefieri abeo. Vnde ad Ro. xij. Nō poſmetip̄osdefēdētes chariſſimi. ſꝫ date locū irę. Tertiū remediū ē ꝯͣ irā alienā bn̄facere hoī irato Un̄ ꝓu̓. xxv. Si eſuri eitumicꝰ tuꝰ ciba illū ſi ſitierit potū da ei ⁊