te dimittā. Remedium per quod elationem ꝓprię cōplacentię euitare poteris ẜm Augꝭ. ē. vt cuꝫ homo laudat̉ deſuis bonis actibꝰ: d̓ illa laude nō gaudeat ꝓpter ſe. puta rōne ꝓprię cōplacētię: ſꝫ ſolū gaudeat de hoc ꝓpter vtilitatem ex eiꝰ bonis ꝓximo ꝓueniētē. Etꝙ homo de ſeipſo ingemiſcat et doleat. et ſibijpſi de hoc diſpliceat ꝙ alijsplacet ⁊ ab alijs laudatur. ⁊ ſtudeat ꝙab illa laude expers ꝑmaneat. et ꝙ tālaudē qͣꝫ opus qd̓ laudat̉ totaliter indeuꝫ referat. Bern̄. Quid mihi de victoria laudē aſcribo? cum mea virtutenō triumpho. Item diligēter debet inquirere ī ſe qn̄ ꝓximus bona facta ſuavituperat: an ipſe de hoc doleat ꝓpterpeccatū ꝓximi et non ꝓpter ſeipſum.Item an plus doleret ſi aliquis magisiuſtus de factis ſuis melioribꝰ ampliꝰvituperaretur. Et ſi hoc inuenerit: vereſimiliter eſtimare poterit ꝙ elationēꝓprię complacētię perfecte edomauerit. ¶ Tertio ſuperbia ſe occultat ſubſpecie humilitatis ⁊ ſingularis ſanctitatis. Quod ẜm Augꝭ. maxime apparet in his quę de mūdi cōtemptū ⁊ deſordidis veſtibus in ſeipſis gloriātur.Et iſta exaltatio ſuꝑbię tanto eſt ꝑiculoſior qͣnto ſub ſpecie religionis ⁊ ſanctitatis decipit. vt dicit Augꝰ. Et tl̓esin ſeipſis qn̄qꝫ de ſuis bonis actibus ſibi intm̄ cōplacēt: ꝙ ex ꝓpria eorū cōplacentia totaliter abſorbētur. Undeſic ſibi placentes deo multū diſplicētvt dicit ſanctus Augꝰ. Cuius exēploquodāmodo ſil̓e videt̉ accidiſſe ſancto Anthonio. Dū ſibi quadā vice incidit ꝙ nullus monachorū tāto tꝑe inheremo ſicut ipſe deo ſeruiuiſſet. Ex qͦetiam ſe exiſtimabat cęteris ſuꝑiorem.ꝓpter queꝫ lapſū diuinitꝰ ſtatim ſibidictū ē. aliū eſſe ī heremo ſe meliorem.
Inſinuans ſibi de Paulo pͥmo heremita. quē accedere iuſſus ē. Cuiꝰ vitācū contemplatus fuiſſet. ꝓ nihilo ampliꝰ ſuā vitā eſtimabat. Remediū adexpellendū ſuꝑbiaꝫ q̨̄ ſe ſub ſpecie humilitatis ⁊ ſanctitatis occultat in hocꝯſiſtit. ꝙ homo cogitet ꝙ nihil pōt exſeipſo ſine gr̄a dei. et ꝙ nihil eſtimetomne bonū ꝑ eū factū reſpectu eiꝰ qd̓facere debuiſſet. dicens ſe iuxta doctrinam chriſti ſeruū inutilem ⁊ indignūRecogitet etiā ꝙ ex ſe nihil habet niſipeccatū. ⁊ ꝙ ſemꝑ timeat ſibi aliqͥd deeſſe de his ꝗ ꝑtinet ad neceſſitatē ⁊ adaugmētū ſalutis ſuę. ⁊ quicūqꝫ iſta diligēter recordari voluerit: ꝓculdubiooēm ſuꝑbia a corde ſuo eliminabit.¶ Sex remedia cōtra oēm ſuꝑbiam.Emedia gnͣaliter contra oēꝫſuꝑbiā ſūt ſex. ¶ Primū eſtꝯſideratio vitę ſctōꝝ p̨̄teritorū. quoꝝ cōꝑatiōe oīs ꝑfectio nr̄a imꝑfecta videt̉. Cū enī cōſideramus humilitatē beatę virginis. auſteritatē beati Ioh̓is baptiſtę. puritatē ioh̓is euāgeliſtę. largitatē beati Martini. ⁊ ſic d̓alijs. Tūc videmꝰ māifeſte ꝙ vita nr̄aſit quaſi nihil reſpectu ſanctoꝝ p̨̄cedētium. Vnde Gregꝰ. Qui vitā p̨̄cedētium conſpicit: quid in ſe gemere debeat ſubtilius cognoſcit. ¶ Scd̓ꝫ remedium eſt videre defectuoſos hominesſcꝫ homines pauꝑes cęcos claudos leproſos. ⁊ ſic de alijs. Quia qͥlibet noſtrum qͥntūcunqꝫ ſanus ⁊ fortꝭ adhucpōt fieri talis ſi deꝰ ꝑmitteret hͦ ſemꝑcogitandū eſt nobis: vt ſic ꝑ talē conſiderationē hūiliemur. ¶ Tertiū remediū ē cōſideratio vilis ſeruitutis in qͣhō eſt ſi ipſe ē ſuꝑbꝰ. qꝛ ē ſeruꝰ diaboliUnde Iob qͣdrageſimoprimo. Ipſeenī ē rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbię. Et ſic̄qͥlibet rex hꝫ regnare ſuꝑ ſuos ſb̓ditoſ