Druckschrift 
De eruditione christifidelium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

te dimittā. Remedium per quod elationem ꝓprię cōplacentię euitare poteris ẜm Augꝭ. ē. vt cuꝫ homo laudat̉ deſuis bonis actibꝰ: d̓ illa laude nō gaudeat ꝓpter ſe. puta rōne ꝓprię cōplacētię: ſꝫ ſolū gaudeat de hoc ꝓpter vtilitatem ex eiꝰ bonis ꝓximo ꝓueniētē. Etꝙ homo de ſeipſo ingemiſcat et doleat. et ſibijpſi de hoc diſpliceat ꝙ alijsplacet ⁊ ab alijs laudatur. ⁊ ſtudeat ꝙab illa laude expers ꝑmaneat. et ꝙ tālaudē qͣꝫ opus qd̓ laudat̉ totaliter indeuꝫ referat. Bern̄. Quid mihi de victoria laudē aſcribo? cum mea virtutenō triumpho. Item diligēter debet inquirere ī ſe qn̄ ꝓximus bona facta ſuavituperat: an ipſe de hoc doleat ꝓpterpeccatū ꝓximi et non ꝓpter ſeipſum.Item an plus doleret ſi aliquis magisiuſtus de factis ſuis melioribꝰ ampliꝰvituperaretur. Et ſi hoc inuenerit: vereſimiliter eſtimare poterit ꝙ elationēꝓprię complacētię perfecte edomauerit. Tertio ſuperbia ſe occultat ſubſpecie humilitatis ⁊ ſingularis ſanctitatis. Quod ẜm Augꝭ. maxime apparet in his quę de mūdi cōtemptū ⁊ deſordidis veſtibus in ſeipſis gloriātur.Et iſta exaltatio ſuꝑbię tanto eſt ꝑiculoſior qͣnto ſub ſpecie religionis ⁊ ſanctitatis decipit. vt dicit Augꝰ. Et tl̓esin ſeipſis qn̄qꝫ de ſuis bonis actibus ſibi intm̄ cōplacēt: ꝙ ex ꝓpria eorū cōplacentia totaliter abſorbētur. Undeſic ſibi placentes deo multū diſplicētvt dicit ſanctus Augꝰ. Cuius exēploquodāmodo ſil̓e videt̉ accidiſſe ſancto Anthonio. Dū ſibi quadā vice incidit ꝙ nullus monachorū tāto tꝑe inheremo ſicut ipſe deo ſeruiuiſſet. Ex qͦetiam ſe exiſtimabat cęteris ſuꝑiorem.ꝓpter queꝫ lapſū diuinitꝰ ſtatim ſibidictū ē. aliū eſſe ī heremo ſe meliorem.

Inſinuans ſibi de Paulo pͥmo heremita. quē accedere iuſſus ē. Cuiꝰ vitācū contemplatus fuiſſet. ꝓ nihilo ampliꝰ ſuā vitā eſtimabat. Remediū adexpellendū ſuꝑbiaꝫ q̨̄ ſe ſub ſpecie humilitatis ⁊ ſanctitatis occultat in hocꝯſiſtit. ꝙ homo cogitet ꝙ nihil pōt exſeipſo ſine gr̄a dei. et ꝙ nihil eſtimetomne bonū ꝑ eū factū reſpectu eiꝰ qd̓facere debuiſſet. dicens ſe iuxta doctrinam chriſti ſeruū inutilem ⁊ indignūRecogitet etiā ꝙ ex ſe nihil habet niſipeccatū. ⁊ ꝙ ſemꝑ timeat ſibi aliqͥd deeſſe de his ꝗ ꝑtinet ad neceſſitatē ⁊ adaugmētū ſalutis ſuę. ⁊ quicūqꝫ iſta diligēter recordari voluerit: ꝓculdubiooēm ſuꝑbia a corde ſuo eliminabit. Sex remedia cōtra oēm ſuꝑbiam.Emedia gnͣaliter contra oēꝫſuꝑbiā ſūt ſex. Primū eſtꝯſideratio vitę ſctōꝝ p̨̄teritorū. quoꝝ cōꝑatiōe oīs ꝑfectio nr̄a imꝑfecta videt̉. Cū enī cōſideramus humilitatē beatę virginis. auſteritatē beati Ioh̓is baptiſtę. puritatē ioh̓is euāgeliſtę. largitatē beati Martini. ⁊ ſic d̓alijs. Tūc videmꝰ māifeſte ꝙ vita nr̄aſit quaſi nihil reſpectu ſanctoꝝ p̨̄cedētium. Vnde Gregꝰ. Qui vitā p̨̄cedētium conſpicit: quid in ſe gemere debeat ſubtilius cognoſcit. Scd̓ꝫ remedium eſt videre defectuoſos hominesſcꝫ homines pauꝑes cęcos claudos leproſos. ⁊ ſic de alijs. Quia qͥlibet noſtrum qͥntūcunqꝫ ſanus ⁊ fortꝭ adhucpōt fieri talis ſi deꝰ ꝑmitteret hͦ ſemꝑcogitandū eſt nobis: vt ſic ꝑ talē conſiderationē hūiliemur. Tertiū remediū ē cōſideratio vilis ſeruitutis in qͣhō eſt ſi ipſe ē ſuꝑbꝰ. qꝛ ē ſeruꝰ diaboliUnde Iob qͣdrageſimoprimo. Ipſeenī ē rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbię. Et ſic̄qͥlibet rex hꝫ regnare ſuꝑ ſuos ſb̓ditoſ