XIIIDe ſuperbia
idolatrię nolle acqͥeſcere. Si tn̄ illa repugnatia non eēt in his in qͥbꝰ ſubiectus neceſſario hꝫ obtēperare. vl̓ etiāſi eēt animo indeliberato. vl̓ ꝓcederetex ꝓbabili ignorātia: poſſet eſſe qͥnqꝫveniale. qn̄qꝫ ſine peccato. Verbi gr̄aSubditꝰ qn̄ repugnaret p̨̄cepto p̨̄lati male p̨̄cipiētis. vel ſe opponeret malę vitę ſuę eo modo qͦ deberet corā ſuoſuꝑiori. Et ſic etiā dicenduꝫ videt̉ detraſgreſſione ſtatuti vel canonū vl̓ alicuiꝰ regulę. vel ſtatuti p̨̄lati: ſi tale ſtatutū vel mādatū teneat ẜm ſimplicemiuſſionē: pōt eſſe veniale pctm̄: niſi talis trāſgreſſio eēt q̨̄ ꝑ ſe mala eſſet. veletiam indifferenter fieret ex ꝯtemptu.¶ De contentione.Ontētionē vitare debemus.Primo qꝛ ē pctm̄ diabolicūUn̄. Augꝰ. Nihil ſimilius ēactibꝰ dęmonū qͣꝫ litigare. vn̄ ſeruꝰ diaboli nō dei ſe oſtēdit qͥ libēter litigatij. ad Timo. ij. Seruū auteꝫ dn̄i nonoportet litigare ſꝫ māſuētū eē. Diſcordia faciēs ⁊ cū ꝓximo litigas nō ſolūē ſeruꝰ diaboli. ſꝫ etiam filius diaboli.Un̄ Gregꝰ in paſtoral̓. Si dei vocāt̉filij qͥ pacē faciūt. ꝓculdubio ſūt filijſathanę qͥ cōfundūt. Sciēdū tn̄ ꝙ qͣꝫuis cū oībꝰ hoībusⁱ debeamꝰ hr̄e pacētn̄ ſpecialius cū qͣttuor generibꝰ hoīuꝫnō eſt litigandū. Primo cū potētibusUn̄ Ecc̄i. viij. Nō litiges cū hoīe potente: ne forte incidas in manibꝰ eius.⁊ cū hoīe locuplete: ne forte ꝯͣ te conſtituat litē tibi. Multos enī ꝑdidit aurū⁊ argentū. Scd̓o cū hoīe linguato ſcꝫqͥ ē multoꝝ verboꝝ. Unde Ecc̄i. viij.Non litiges cum hoīe linguato. neqꝫſtruas in ignē ipſiꝰ ligna. Et cuꝫ hoīeiracūdo non faciēs rixam. Tertio cuꝫvxorē ꝓpria. Ex quo enī aliqͥs liteꝫ inceperit habere cū ꝓpria vxore. nūqͣꝫ ha
bebit requiē neqꝫ in p̨̄ſenti neqꝫ ī futuro. Prouer. xix. Tecta ꝑſtillātia ⁊ mulier litigioſa comꝑant̉. Qui in domoꝑſtillāte ē: qn̄ vult declinare ſtillicidium in vno loco īuenit illud ī alio. itaꝙ nō inuenit ibi quiētē. ſic vir et vxorquietē nō inueniūt ex qͦ incipiūt eſſe litigioſi. Et valde male eſt eis. Primoqͣꝫtū ad corpꝰ. Ꝙͣuis enī magnas diuitias habeāt tn̄ ſūt triſtes ⁊ cuꝫ gaudionō poſſunt vti. qꝛ ſibi mutuo inuidēt.Un̄ Prouer. xvij. Melior ē buccellapanis ſicca cū gaudio: qͣꝫ plena domꝰvictimis cū iurgio. Scd̓o qͣꝫtū ad anima̓. qꝛ tales in matrimonio diſcordātes multa peccata mortalia inter ſe cōmittūr in periculū aīaꝝ ſuaꝝ. ſcꝫ maledicēdo. blaſphemādo. ſeinuicē ꝑcutiendo. ⁊ ſibijpſis malū optando. Et hͦtotū fit ex inſtinctu diaboli ꝗͥ cū talibꝰmorat̉. Quia ſicut illi qͥ ſūt ſimul pacifici ⁊ cōcordes habēt deū ſecū moratem (Unde Mat. xviij. Ubi duo veltres fuerint cōgregati in noīe meo inmedio eoꝝ ego ſū) Sic diſcordes habent diabolū ſecū morante: qͥ ad talesdiſcordias eos inſtigat. Quarto nōē litigādū de re q̨̄ hoīęꝫ non moleſtat.Un̄ Ecc̄i. xj. De illa re q̨̄ te non moleſtat ne certauerꝭ. Cōtra hoc faciunt qͥoīa expedire volūt. Et tales ſeipſis faciunt inquietudine mentis ⁊ impedimentū ꝓfectus ſui. ¶ Contentio ẜmHermanū de ſchilditꝫ ē impugnatoveritatis cū cōfidentia clamoris. ⁊ vtſic ſemꝑ ē peccatū mortale. quia repugnat veritati ⁊ paci q̨̄ eſt effectꝰ charitatꝭ. imo ſine qua charitas haberi nōpōt. Quia ẜm Augꝭ. in libro paſtora.Suꝑbia parit diſſenſionē. charitasvnitatē. Ex hͦ ē ꝙ cōtētioſus ꝑ ſacroscanones ꝓhibet̉ ordinari. vt. xlvj. di.Qd̓ nō fieret niſi cōtentio eſſet pctm̄l 4