De ſuperbiaXIII
loquebat̉ niſi interrogaret̉. In quo ſilentio ꝓfecit ab intra in mente ꝙ deꝰſibi reuelatiōes ſanctas manifeſtauitFuit auteꝫ heremita ī ſilua nō lōge amonaſterio. Ad quē iuit abbas ad ꝓcurandū ſibi cuꝫ ſacramento euchariſtię. qꝛ infirmꝰ erat hęremita ille. ⁊ ſūpſit abbas ſecū illū fratrē qui ſic ſilentiū ſeruahat. Et cum irēt in via qͥdaꝫlatro audiens nolam cuꝫ ſacramentoaſſociauit ſe eis. ⁊ iuit cū eis ad domūheremitę. ⁊ māſit in ianua ſtans forisqꝛ reputauit ſe indignuꝫ eſſe ꝙ ītraretad tam ſanctū virū. ⁊ qn̄ heremita iādebebat ſumere ſacramentū. tūc dixitlatro: O deus ſi talis eſſem qͣlis tu es.Et heremita hęc audiens in elationementis dixit: hoc libēter deberes velle.Tūc ille frater cępit amare flere. ⁊ tūdebat pectus ſuū. Sed poſtqͣꝫ abbas⁊ frater ille redierūt ad domū. tunc latro ſecutus ē eos a lōge. ⁊ dixit: O deꝰꝓpitius eſto mihi peccatori. et ſic ī taliferuēti cōtritione cucurrit poſt abbatem. ⁊ in tali veloci curſu cecidit tā grauiter ꝙ īmediate mortuus ē. tūc fraterille riſit in iubilatiōe cordis ſui. Tūcabbas amirabat̉ d̓ illo fratre. Et poſtqͣꝫ ad clauſtrū venerūt quęſiuit ab eocur fleuiſſet qn̄ illū ſanctū hoīeꝫ vidiſſet cōmunicare: et iā riſiſſet cū illuꝫ latronem in peccatis ſuis mori cōſpexiſſet? Tūc frater ille dixit abbati. Audiuiſti ne pater verba latronis? qͥ dixit:vtinam eſſem talis qualis tu es. ⁊ heremita in illa elatiōe mētis reſpondit:hoc libenter deberes velle. ⁊ ꝓpter talēelationeꝫ dānabitur ſi ſic moritur. ergo fleui. Sed ille latro qui ſecutus eſtnos voluit cōfiteri peccata ſua. ⁊ ex tali feruēti cōtritione mortuus ē. ⁊ deusindulſit ſibi omnia peccata ſua. ⁊ ē filius ⁊ hęres factus regni cęleſtis. quia
contritio ſua tāta fuit ꝙ deleuit pęnaꝫ⁊ culpam. ergo riſi iam ⁊ gauiſus ſumde magna miſericordia dei. Un̄ Caſſiodorus ſuper illud psͣ. Ad dominūcū tribularer. Dn̄s neſcit differre quēcompucto corde ſibi ſenſerit ſupplicare. Item Gregꝰ in regiſtro. Illuꝫ quēconſpicis delicta fletū delere: in cōſpectu deitatis nō dubites miſericordiaconſequi. Quia nullum peccatorē reuerſum ſpernit: qui peccatoreſ redimere venit. Ergo ſūme cauendum eſt abelatione mētis in bonis oꝑibus. Un̄Bern̄. ī tractatu de ſeptē donis. Multo melius ē eſſe peccatorem humilemqͣꝫ iuſtum arrogatē. Quod a dominoaperte oſtēditur vbi publicanꝰ ⁊ phariſęus in exempluꝫ ducūtur.¶ De inobedientia.Nobedientia ē ſecunda filia Rſuperbię ⁊ naſcitur ⁊ venit deſuperbia. quod patꝫ: quia ſuperbus non vult ſe inclinare ad obedidiendum ⁊ ad exequēdum ſuperiorisp̨̄ceptum ne ī eo inferior videatur. Ꝙautem inobedientia ē malum vitiū etdeteſtandū. hoc patet ẜm Guil. lugd̓.in ſūma vitiorum. ¶ Primo quia illud vitium multipliciter ⁊ grauiter legitur punitum eſſe in ſacra ſcriptura.Quod patet in pͥmis parentibus quiꝓpter illud peccatum eiecti ſunt de paradiſo. Si illi qui iam erāt in paradiſo eiecti ſunt de ꝑadiſo terreſtri ꝓpterinobediētiam: quō credūt ſe ingreſſuros paradiſū cęleſtē qui inobediētesſūt? Itē punitū ē illud peccatū in vxore Loth. q̨̄ ꝓpter inobediētiam verſa ēin ſtatuā ſalis. Gen̄. xix. Itē punituꝫ ēillud peccatuꝫ in Saul in hoc ꝙ ꝓpterillud peccatū eiectꝰ ē de regno. Undej. Regꝭ. xv. Dixit Samuel ꝓpheta adSaul ꝓ eo ꝙ abieciſti ſermonem dn̄i