De peccato venialiXII
mortale nō dimittit̉ ſine alio. Ergo ſideꝰ remittit tibi vnū peccatū mortaletūc remittit tibi oīa peccata tua mortalia: etiaꝫ ſi mille haberes peccata mortalia. Nō enī pōt deꝰ dimidiare gr̄aꝫſnā: vt dimittat ꝑtē ⁊ ꝑtēnō dimittatUt d̓r Deut̓. xxxij. Dei ꝑfecta ſūt oꝑaEt hoc qd̓ legitur in euāgelio: ꝙ totūhominē ſaluū fecit in ſabbato. ꝟ. Larga dei pietas veniā non dimidiabit.Aut totū aut nihil te lachrymāte dabit. Sed vnum veniale bene dimittit̉ſine alio. ⁊ ratio ē: qꝛ non habēt cōnexionem ad inuicem ex ꝑte auerſionisſicut mortalia. qꝛ ī eis nulla ē auerſioa deo. ſꝫ charitas manet ⁊ gr̄a dei ſtatcū veniali peccato. ſꝫ nō cum mortali.Peccata venialia octomodis dimittuntur.Enialia peccata ꝑ q̨̄ dimittūDtur ⁊ qͦt modis? Rn̄deo octomodis. Primo ꝑ ꝯfeſſioneꝫgeneralē q̨̄ fit publicę cū multis. vt fitcōiter poſt p̨̄dicationē. ⁊ etiaꝫ alias. etiſta cōfeſſio habet efficaciā ad remiſſionē venialiū ex tribꝰ .ſ. ex cōtritiōe cōfitentis. ex humilitate cōfeſſiōis. Ergocū hūilitate genua flectere debes ⁊ caput hūiliter inclinare qn̄ dicis talē cōfeſſionē generalem. Tertio ex oratiōeſacerdotis qͥ dicit ſuꝑ ppl̓m. Miſereatur veſtri oīpotēs deꝰ. Ergo interim ꝙſacerdos dic̄ hāc or̄oneꝫ qͥlibet recollecto corde ⁊ deuote petere debet et deſiderare hoc a deo īpleri qd̓ ſacerdosdicit ⁊ petit. Sic ſil̓iter ītelligendū ē deillis qͥ dicūt ꝯfiteor cū ſacerdote antemiſſam. ¶ Scd̓o per deuotā pectoristūſionē exēplo publicani qͥ ꝑcutienspectus ſuū dixit. Deꝰ ꝓpitiꝰ eſto mihipeccatori. de pe. di. i. Tres ſūt actiōes.¶ Tertio ꝑ aq̨̄ benedictę aſperſionē.de cō. di. iij. Aquaꝫ ſale. Aliqui habēt
aquaꝫ benedictā in domo ſua: vt quēadmodū ſępiꝰ peccāt: ita etiaꝫ ecōuerſo in delectationē venialiū aquā bn̄dictā recipiūt ⁊ laudabilis ⁊ bona eſttaliū deuotio. Sciendū tn̄ ꝙ aqͣ benedicta deuote recipiēda ē non irriſorieſiue recipiat̉ a ſacerdote ſiue a ſeipſo.Et vbicūqꝫ ⁊ in qͣlicūqꝫ ꝑte corꝑis tetigit hoīeꝫ ſiue in manibꝰ ſiue in faciehoīs bonū ē. Attamē in facie hoīs cōiter recipit̉. Et hͦ ꝓpter dignitatē. qꝛ ēnobilior ꝑs corꝑis. tn̄ etiā ꝓpt̓ qͥnqꝫſenſus qͥbꝰ ſępiꝰ peccauimus qͥ magisvigēt in capite. Itē bonum eſt habereaquā bn̄dictā circa lectū ⁊ aſpergere ſede ſero cū ea. Et maxīe circa infirmosqꝛ ſępiꝰ aſpergēdi ſūt ad defugiendafantaſmata dęmonū. psͣ. Cōtribulaſti capita draconis ī aqͥs. Un̄ in cōſecratione aq̨̄ legunt̉ valde nobilia verba. diſcedat oēs fan. in lo. in qͦ aſper.fu. aqua. Exēplū huiꝰ legit̉ ꝙ ī monaſterio qͥdaꝫ laicꝰ de nouo cōuerſus cūeēt ī articulo mortis vidit totā domūrepleri deformibus perſonis roſtratꝭ.Qui cū ſignificaret cuſtodi ſuo. ille ītelligēs ꝙ īmūdi ſpūs eēt fecit porrigi vas aq̨̄ ⁊ ex ea aſperſit totū locū. etcū hͦ faceret taliter clamare cępit. Eyaeya fac̄ qd̓ facis. qꝛ diaboli fugiūt: ſūma celeritate ꝯtēdūt exire: alter ī alteꝝimpingētes. Ille fortiꝰ cępit aſpergere⁊ ſic liberatꝰ ē eger a dęmonū infeſtation. Quęrit̉ vtꝝ aqͣ bn̄dicta ſit ſacramētū? Rn̄deo ẜm Tho. Nō. Sꝫ ē ſacramētale. qͣſi q̨̄dā diſpoſitio ad ſacramētū. Un̄ datur contra dęmonū nequicias: ⁊ venialia ⁊ omne quod effectum ſacramentoruꝫ impedire poſſit.Quid cuꝫ aqua benedicta apponituraquę non benedictę? Reſpondeo ẜmTho. in. iiij. di. xij. Totum eſt benedictum. virtus enī q̨̄ acquiſita ē aquę ex