De precepto VII
vſqꝫ ad camiſiaꝫ ſi cōmode poſſet. Etergo ſicut ẜm dictum chriſti in euāgelio miſeri cordes ſūt dicti beati: ſic ecōuerſo īmiſericordes infęlices ſūt. Un̄Iac̄. ij. Iudicium fit ei ſine miſericordia qui hic non fecit iudicium. Decimū eſt vſura maxima. quę attenditurnon ſoluꝫ in anno vel in menſe ſed ineadeꝫ die vel hora. Extra de exceſſibꝰp̨̄latorum. inter dilectos. Vndecimūeſt ꝯtemptus ꝓhibitionis ſanctę matris eccleſię. Nam gloſa dicit ꝙ huiuſmodi ludi ſunt ꝓhibiti: ⁊ non tantumdiſuaſi. Duodecimum eſt ſcandalumꝓximi. Corrumpunt̉ enim multi quiad ludum cōſpiciendum de conſuetudine mala cōueniūt. Vnde Matth̓.xviij. Uę homini per quē ſcādala fiūtTredecimum eſt amiſſio temporis etomniū bonorum quę iſto tēpore quisfacere potuiſſet: et ē magna ſtulticia ꝙluſor quando potuit facere opus adꝓpriam vtilitatem et ꝓximi ędificationem et dei honorē. ipſe facit qd̓ ſibieſt danoſum: ⁊ ꝓximo ſcandaloſum.Decimūquartū ē periuriū. Sępe enīiurat luſor ſe lucratū fuiſſe cum in veritate ꝑdiderit. Quindecimū ē frausſępe enī vnus defraudat alium iurando iactando cōputando. et ſic de alijsSedecimū eſt ira et odium. quia ſępeluſor cuꝫ perdiderit ꝓuocatur ad irāet ſic maledicit quandoqꝫ ipſi ſibi etquādoqꝫ ꝓximis. Inſuꝑ ⁊ quādoqꝫacquirit odium cōtra alium qui ab eolucratus eſt. Decimūſeptimū ſūt verba mendacia. quia ſępe vnus mentit̉in damnū alterius. Decimūoctauū ēpeccatū cōminationis. qꝛ qn̄qꝫ minat̉ꝓximo verbis. ⁊ ſuꝑ hoc qn̄qꝫ īuaditeū verberibꝰ. Et ꝯſequēter quādo addomū ꝓpriā aduenerit. cōturbat vxorem ⁊ pueros ⁊ totā familiā. Sciēdū
aūt ꝙ ipſe luſor ꝓprijs manibꝰ ſeipſūcōſumit ⁊ perdit: quem filius dei crucifixis manibus ⁊ pedibꝰ redemit. Un̄Bern̄. Loquens ī ꝑſona dn̄i ad talēdicēs: Ego acquiſiui te manibꝰ crucifixis. Et tu cōſumis te manibꝰ dęmonibus dedicatis. Et ē magna ingratitudo ꝙ homo impugnat eū in eadeꝫparte corporis ſui in qua dn̄s ꝓ amore ipſiꝰ tantū dolorē ſuſtinuit ¶ Item inluſor quocunqꝫ vertat oculos cordis mipſe pōt inuenire. qd̓ ſibi peccatū ſuūdiſuadeat. Si lucratus ē. ⁊ vertit oculos mētis deorſū: tūc occurrere ſibi debet ꝙ lucratus ē cum illa pecunia ęternam dānationē. Si aūt ꝑdidit ⁊ vertit oculos ſurſū: tunc occurrere ſibi debet ꝙ ꝑdidit ęternā hęreditatē ⁊ beatam vitā. Si aūt vertit oculos mētiscirca ſe: tūc aduertere debet dęmonesqͥ eū tāqͣꝫ leones regiētes circūdant eteuꝫ deuorare affectant: ſi deꝰ omni potens eis poteſtatē ſuꝑ luſorem daret.Unde exempluꝫ. Legitur in dialogoCeſarij ꝙ luſor q̄dam totus dedituserat ludo teſſerū. vt nec die nec noctequieſceret. Et inſuꝑ ſemꝑ ſacculuꝫ cūnumis ſecum ferebat: vt ſecum volentibꝰ ludere obuiaret. ī ludis aūt ita expeditꝰ ac fortunatꝰ erat vt vix aliqͥs fine dāno ab eo recederet. vt aūt poſteris ⁊ p̨̄ſentibꝰ oſtēderet̉ inqͣꝫtū tl̓es ludi (ī qͥbꝰ irę inuidierixę ⁊ blaſphemięexercent̓) ꝯͣ deū forēt: ꝑmiſſū ē diabolo. vt cū eo luderet: qͥ multos eluſerat⁊ euiſcerauerat. ⁊ multoruꝫ marſupiaeuacuauerat. Nocte ꝟo qͣdā ī ſpeciecuiuſdā ludere volētꝭ ītrās ſacculūqꝫnumis refertum ſub aſcella portās adtabulam ſedit denarios liberaliter appoſuit. teſſeres iactauit et multum inbreui de pecunijs illiꝰ militis acqͥſiuitCui cum ꝓſpere ſuccederet ⁊ luſori pe