De precepto VI
hibet niſi pctm̄ mortale Secūdo patꝫeuident̓ quia nihil a participatiōe cęleſtꝭ regni excludit niſi pctm̄ mortale.Sꝫ ꝓpter ſimplicē fornicationē aliqͥsexcludit̉ a participatione regni cęleſtꝭvt patet ꝑ apl̓m Eph̓. v. Hoc autē ſcitote qm̄ fornicator aūt īmundꝰ nō habet partē in regno dei. qͣre ⁊cͣ. Ex qͦ patet ꝙ luxuria eſt malū pctm̄. qͥa nunqͣꝫpoteſt ſcienter ⁊ volūtarie fieri ſine peccato mortali. Homicidium poteſt fieri ſine peccato iuſticia exigente: vt cuꝫiudex amore iuſticię aliquem occidit.Uel etiaꝫ qn̄ vim vi repellere decet. vtpatet in quīto p̨̄cepto. Item aliqͥs poteſt furari ſine peccato in extrema neceſſitate. quia tunc omnia ſunt cōmunia. Item in feſtꝭ poteſt qͥs laborare ſine peccato. Iteꝫ quis qn̄qꝫ poteſt iurare ſine peccato. Et etiam qnqꝫ iuramētū reciꝑe ſine pctō. Similit̓ ⁊ iraſci poteſt qͥs qn̄qꝫ ſine pctō. Sꝫ nullꝰ poteſtfornicari ſine pctō ſcient̓ quin moraliter peccet. Ponamꝰ ꝙ aliqͥs nullummalū cogitauerit. neqꝫ dixerit neqꝫ fecerit ⁊ omnia bona egerit q̨̄ excogitaripoſſunt. ⁊ ſemel fornicet̉: et ſic deceditſine pęnitētiā: tunc de neceſſitate damnabitur. Etiā ſi om̄es miſſe q̨̄ vſqꝫ adfinem mundi celebrabunt̉ ab eccl̓ia: ꝓeo celebrarentur nō liberarēt eū a morte ęterna. Et ꝓpter illā breuem delectatione omni gaudio cęli ⁊ ſocietate beatoꝝ pͥuabit̉. Un̄ Hiero. Qui luxuriaBtur viuēs mortuꝰ ē. ¶ Sciendū ꝙ addeteſtatōeꝫ hꝰ fornicatiōis q̨̄ fit cū meretricibꝰ valēt tria. Primū eſt hͦ ꝙ qͥnqꝫ ſūt ꝯiugatę. Et ſic qn̄ aliqͥſ credit ſepeccare cū talibꝰ ſimplici fornicationepſe qn̄qꝫ cōmittit adulteriū. Secūdūqꝛ qn̄qꝫ tal̓ cōmittit īceſtū: qꝛ qn̄qꝫ tales meretrices cognitę ſunt a ꝯſanguineis illiꝰ qui peccat cū eiſ. Ergo ſi duo
ꝯſanguinei peccarēt cū vna ſoluta meretrice: tunc pͥmus abſoluit̉ a ſimpliciſacerdote. ſecūdus autē mittit̉ ad autoritatē ep̄i. Tertio qꝛ qui cum talibꝰpeccat magno ſe cōmittit diſcrimini. licet non ſint ꝯiugatę ⁊ affines eiꝰ. ipſetamen ẜm ⁊ilhelmum lugdunen̄. inſumma vitiorum capitulo de luxuria.ęque peccant ac ſi forent: exquo equal̓¶ Defloratio virgieſt contēptus.num qͣꝫ magnum peccatum ſit.Ecundi ſunt qui cōmittunt. Cſtuprum quod eſt illicita defloratio virginum. Ad deteſtationem huius peccati .ſ. ſtupri valent quattuor. Primum eſt magnitudo huius peccati. quę oſtenditur in hͦꝙ ſichen filiuſ emor qui filiaꝫ iacob dinam corrupit interfectuſ eſt de hac cacū patre ſuo ⁊ toto ppl̓o vrbis ſuę. vtlegit̉ Gen. xxxiiij. vbi inuenies hiſtoriam rei geſtę. Secūdo qꝛ hoc peccatumaufert ꝟginitatē q̨̄ eſt theſaurꝰ incōparabilis. Un̄ Eccl. xxvj. Non eſt condigna ponderatio cōtinentꝭ animę. omnia eniꝫ viſibilia in terrꝭ p̨̄cellit dignitas ꝟginitatꝭ. Un̄. Amb̓. in li. de officijs. Suꝑgredit̉ virginitas conditione hūanę naturę: ꝑ quā hoīes agel̓ aſſimilāt̉. Itē idē. Qui nō nubūt ⁊ vxores nō ducūt ſic ageli in terrꝭ ſūt. Inſignū hꝰ dignitatꝭ debet̉ eis fructꝰ cēteſimꝰ. cū ꝯiugatꝭ ſolū debet̉ triceſimꝰ. ⁊viduis ſolū ſexageſimꝰ. Inſuꝑ ꝑditoiſto theſauro nunqͣꝫ recuꝑari p̄t. Un̄Iſido. d̓ ſū. bo. Oē pctm̄ ꝑ pnīam recipit vulnerū ſanitatē. ꝟgītas aūt ſi labit̉ nulla pnīa reꝑat̉ ad ītegritate. vn̄etiā Hiero. Audēt̓ loqͦr cū etiā deꝰ oīapoſſit ſuſcitare. tn̄ n̄ p̄t ꝟgine pꝰ ruinavalet quidem liberare de pęna: ſed nōvalet coronare corruptam. Tertioquia virgo caſta eſt vxor ⁊ ſpōſa chriſti