De precepto II
Item quęritur vtrum in votis conficiendis vel dimittendis vir ⁊ vxor adparia iudicētur? Reſpōdeo ẜm Raymundū. Ꝙͣtum ad votum cōtinentięẜm oēs doctores vir ⁊ mulier ad pariaiudicantur. In voto autem abſtinentię dicunt quidam ꝙ cuꝫ vir ſit caputmulieris poteſt tale votum facere inuita vxore. Ꝙ tamen intelligendū ē ẜmHugonem niſi per tale votum fieretp̨̄iudicium vxori de debito reddendoquod per iura videtur ſatis ꝓbabile.In voto autem peregrinationis dicēdum ꝙ neuter ꝯiugum poteſt alio inuito facere. fallit tam en hͦ in voto hieroſolymitano. quia in fauorem terręſanctę ⁊ fidei chriſtianę poteſt vir ſinecōſenſu vxoris facere hoc votum ⁊ implere. Uxor tamen vt cōſentiat ē attētius monenda. Innoce. dicit: ꝙ p̨̄tervotum vltra marinū neuter coniugūperigrinari poteſt ſine conſenſu alterius: īmo ſi aliquādo conſenſerit poteſtreuocare licꝫ peccet. Hęc Innocē. Etnota exemplum terribile d̓ illis qͥ nonperſoluūt vota ſua ſed ſuſcipiūt diſpēſationem falſe ⁊ ſine cauſa. Legitur ꝙin dioceſi trāiectenſi. erat quidam ruſticus vſurariꝰ qui tempore p̨̄dicationis ſanctę crucis cruce accepit ⁊ poſteacrucem ⁊ votuꝫ redemit quinqꝫ libris⁊ circūuenit dolo diſpenſatorem cumpoſſet dediſſe. xl. libras Iſte ſedebat qͣdam die in taberna dicens alijs qͥ vota ſua ꝑſoluerūt. Uos ſtolidi trāſibitis mare ſuper periculo vitę veſtrę: etexpenditis ſubſtantia veſtram: ego autem redemi quinqꝫ libris votū meuꝫEt cum domī maneā ſimileꝫ mercedēvobis habeo. Et ſic iactabat ſe de dolo ⁊ fraude ſua. Nocte autem quadācum iaceret cum vxore ſua audiuit inmolēdino ſuo. quod erat domui conti
guum motuꝫ quaſi molentis rotę. Etdixit puero ſuo. Uade ⁊ vide quid ſitin molendino. puer iuit ⁊ redijt horrore percuſſus. Cui dicens: Quid eſt tibi? Et ille. tatus horror inuaſit me inhoſtio molendinę vt cōpelleret me redire. Et ille. Etiam ſi diabolus ibi ſitego ibo ⁊ videbo. Iniecta toga ſcapulis venit ad molendinuꝫ. Erat enī nudus. hoſtiū aperuit ⁊ ītroſpexit. ⁊ viditduos eqͦs nigerrimos. ⁊ virū nigrumſtantem iuxta equos nigros: qui dicebat ad ruſticum feſtina. aſcende equūiſtū qui ꝓpter te adductꝰ ē. Ille expauit. At ille. Quid tardas: ꝓijce veſteꝫtuam et veni. Erat enim veſti eiꝰ cruxaffixa. Ille deſperatus ex virtute vocꝭdiabolicę reiecta. veſte equū aſcēdit. etvir aſcendit alterū equū. Et ſtatim deductus eſt ad diuerſa loca pęnaꝝ vbiille miſer vidit patrem ⁊ matrem torqueri ꝓpter res iniuſtas quas poſſiderūt ⁊ ſibi hęreditario iure reliquerūt.Inſuꝑ et alios qͣꝫplurimos ibi viditquos cognouit et vidit ibi quendammilitem inſidentē vaccę furenti auerſo corpore ita vt dorſū haberet ad cornua vaccę q̨̄ huc illucqꝫ diſcurrebat.ac crebris īctibus dorſum militis cruciabat. Et cuꝫ quęreret ruſticus quare illam pęnam ſuſtineret? Reſponditvaccam iſtam rapui ſine miſericordiacuidam viduę. ⁊ ideo oportet me hacpęnaꝫ ſine miſericordia ab ea tollerare. Oſtenſa eſt ei ibi ſedes ignea. et dictum eſt ei. modo reuertere ad domuꝫtuam: ⁊ poſt tres dies reuerteris ad locum iſtū et mercedē accipies ī iſta ſedeMox a dęmōe reductus ſemiuiuꝰ. etīuētꝰ ē in molēdino ab vxore ⁊ familiaEt ꝯuocatis cognatꝭ ⁊ amicis ſuis dixit omnia quę ei acciderant. et quę viderat quaſi ſub deſperatiōe. Vocatꝰ