cunqꝫ fuerit metꝰ nihilominꝰ obligat̉dūmodo ſit de re licita: ſecus eſt de reillicita. ſed talis ſoluens quod coactepromiſit poteſt illud repetere. et aliuscorā deo ſemꝑ tenetur reſtituere qͥcqͥdextorſerat contra deuꝫ: ſi ſaltem indulgentiam peccatorum conſequi voluerit. Item quid ſi aliquis ex impetu iuraſſet illud qd̓ deliberate non iuraſſet?Reſpondeo ẜm Guil. ſeruare tenet̉ ſiF eſt licituꝫ. ¶ Decimi qͥ maledicta verba ꝓferunt: ſicut luſores faciūt maledicēdo deo cum non ꝓſperantur ī ludo taxillorū: qui culpam diabolicā retorquent in diuina innocentiam. Etideo deo maledicunt et ſanctis quodetiam horribile eſt audire. Horuꝫ enīcōuitiorū particeps ſunt qui talibuscōuitiantibus hoſpitia cōcedunt: velqui veſtimenta ipſorū deluſa diuidūtvel qui cum ipſis familiariter bibuntvel ab eis ſortē luminis recipiūt. Oēsenim tales ſic maledicētes deo vel matri eius vel ſanctis nō poſſunt abſoluiniſi ab ep̄o vel ab eius pęnitentiario.Et maxima debet eis imponi pęnitētiaꝓut dicit̉ extra de maledicꝭ ſtatuimusvbi plura inuenies de hoc in textu et īgloſa. Exemplū legitur ī mariali magno. Ꝙ puer qͥdā edoctꝰ a matre ſuabeatā virginē ſemper deuote ſalutareet ſalutauit p̨̄cipue in neceſſitatibus.quod faciendo raptus a flumine cuꝫcęteris pueris ludentibꝰ ⁊ maledicentibus. tandeꝫ ſubmerſis omnibꝰ alijspueris ꝓpter maledictiones ſuas ipſūſolum beata virgo ei apparendo moxſaluauit: in ſinu ſuo eum ſuſcipiēdo ⁊confortando. Item aliqui etiam maledicunt creaturis irrationalibus cuꝫab alijs offenduntur. Et in hoc oſtendit̉ magna ſtulticia hominū qui brutis animalibus maledicunt cū tamen
non ītelligāt. Item ſanctus Thomasſecūda ſcd̓e. q. lxxvj. dic̄. Ꝙ maledicere irrationalibus rebus inqͣꝫtuꝫ ſuntcreaturę dei eſt peccatum blaſphemię.ſed maledicere eis ẜm ſe conſideratishoc eſt ocioſum ⁊ vanum et per conſequens illicitum. Item aliqui maledicunt ꝓximis ſuis. ⁊ vt frequēter talismaledictio quam quis facit ſeu dicitꝓximo ſuper caput ipſius maledicētꝭreuertitur. Un̄ Gen̄. xxvij. dicit yſaacad iacob filium ſuum. Qui maledixerit tibi ſit ille maledictus. ſic deꝰ iamloquitur d̓ quolibet bono homine cuiiniuſte maledicit̉. Quia quicqͥd maledicendo ꝓximo tuo optaueris de hͦtu reus eris ẜm dei iuſticiam. Et deusiuſto homini conuertit maledictionēin benedictionem. Vnde psͣ. Maledicent illi ⁊ tu benedices. Matth̓. v. Beati eſtis cū maledixerint vobis homines. Vnde Augꝰ. Qui iuſtus ē ⁊ maledicitur p̨̄mium ei pro maledictioneredditur. Item maledicere adeo eſt illicitum ꝙ etiam non eſt licitum maledicere diabolo. Vnde Ecc̄i. xxj. Cummaledicit impius diabolum: maledicit ipſe animam ſuam. Cum enim diabolus ſit creatura dei: ⁊ ẜm ſuum eē bonus lꝫ in voluntate ſit malus peccatūeſt ei malum optare. Unde legitur cūMichael archangelus cum diabolodiſputās altercaretur de corꝑe Moyſi: non eſt auſus vitiū inferre blaſphemīę. Sed dixit imperet tibi dominusꝙ ſi Michael archangelꝰ diabolo aduerſanti blaſphemiam dicere noluit:ſꝫ modeſto ẜmone eū coercuit: quātomagꝭ hominibus omnis blaſphemiaeſt cauenda. Item aliqui maledicuntvxoribus ſuis. Unde refert Ceſariusin dialogo Ꝙ quidaꝫ dixit vxori ſuęvade in nomine diaboli: et diabolus