Beate virginis

rugiret ⁊ p̨̄ plāctu eccl̓iaꝫ clamoribꝰ repleret. Eadē hora ſubuenit miles ſupradictꝰqͥ bona ſua ī vadio habebat. ⁊ vidēs hoſtium eccl̓ię aꝑtum. putās ibi diuina celebrari. ſolꝰ ītrauit. Inueniēſqꝫ iuuenē corāaltari ſibi bn̄ notū lachrymātē. ⁊ putās ꝙdefleret ſuā pauꝑtatē. retro quandaꝫ columnā latenter ſeceſſit rei exitū expectansCūqꝫ inſtāter īuocaret beatā ꝟginē iuuēnis. ⁊ nō audebat īuocare deū altiſſimumquē negauerat. vtroqꝫ audiēte beatę virginis imago locuta ē filio ſuo quem tenebat ī vlnis ī hͨ verba: Dulciſſime fili miſerere homini huic. Puer vero matri nihilrn̄dit. ſꝫ faciē ab ea auertit. Cūqꝫ iteꝝ rōgaret filiū ꝓ hoīe. puer mr̄i dorſum vertitdicēs. Homo iſte negauit me: qͥd ei faciaꝫPoſt hͨ ꝟba imago beatę marię ꝟginisſurrexit. pueꝝ ieſū ſuꝑ altare poſuit. eiuſqꝫpedibꝰ ꝓna ſe ꝓſtrauit. ⁊ ait: Rogo fili vtꝓpt̓ me dimittas peccatū. Vox infās matrem eleuās. rn̄dit illi: Mater nūqͣꝫ aliqͥdnegare tibi potui: ecce ꝓpter te totū dimitto. Surgenſqꝫ iuuenis exiuit d̓ eccl̓ia. triſtis qͥdeꝫ d̓ culpa ſua. ſꝫ hilaris d̓ indulgētia. Exiuit qͦꝫ poſt eū ſupradictꝰ miles latenter. ⁊ qͣſi rem ignoraret. q̄ſiuit qͣre tamhumidos oculos haberet. Rn̄dit: d̓ vētoeſt. Et ille: Dn̄e nō me latet cauſa triſticięhabeo vnicā filiā. ſi vultis illaꝫ ducere invxorē. oīa veſtra vob̓ cū illa reſtituaꝫ. Inſuꝑ ⁊ diuitiaꝝ meaꝝ hęredē vos ꝯſtituaꝫAd hͦ iuuenis lętus effectus reſpondit: Sihoc facere dignaremini. plurimū mihi placeret. Reuerſus itaqꝫ miles ad vxorē ſuaꝫrem ei ꝑ ordiuē retulit. Conſenſit illa. celebrant̉ nuptię. iuueni ſub noīe dotis om̄iabona ſua reſtituūtur. Et iuuenis iſte poſtmodū oībꝰ diebꝰ vitę ſuę. regratiabit̉ beatę virgini marię. ⁊ ei fideliter vſqꝫ ad mortem ſeruiuit. quia ꝑ eaꝫ meruit remiſſionēpeccatorum ſuorum. Inſuꝑ etiaꝫ ꝯſolationem tꝑalium bonoꝝ.¶ Maria ſubuenit homini ī morte. et quare merito ſabbatis diebus virgo gl̓ioſa a quolibet homine e honoranda. Exe. XCVI I.

Egit̉ in dialo. Ceſarii ꝙ īvicinio ciuitatꝭ tridentine ſilua ē īqͣ latro nominatiſſimꝰ verſabat̉Ia quo multi dep̨̄dabant̉. ⁊ qui ſe defēderevoluerūt nec potuerūt occidebāt̉. Hic tn̄cū quodā die monachū quendaꝫ ordinisp̨̄dicatoꝝ obuiā haberet. ſperans ꝙ pecuniam haberet ⁊ portaret. Ait latro: niſi volūtarie ſequaris me. occidā te. Quem cuꝫmonachus ſequeret̉. ⁊ quęreret ī via quiseſſet vl̓ qͥd oꝑis haberet. Rn̄dit ille: Egoſum latro ille famoſus nomē ſuū exponēsCui cuꝫ monachus diceret: Iā incepiſtiscaneſcere ⁊ nō timetis periculū aīę veſtrę.Rn̄dit: nō plꝰ qͣꝫ pecus. Et tacuit monachus. Veniēs autē ī ſpeluncā illiꝰ ait ītraſe. poſſem hūc hoīem conuertere. magnūp̨̄ſtarē deo obſequium. Dixitqꝫ ad latronem. ſi licet mihi aliquid īterrogare vos.Rn̄dente illo. licet. monachus ſubiunxit:qualis extitit vita veſtra a principio? Reſpondit ille. peſſima: qn̄ puer eram cū omnibus ſocijs meis cōtendebā. factus adoleſcens furto operā dedi. deinde in virum.proficiens latrocinia exercui. in qͥbꝰ adeoꝓfeci vt hodie caput ⁊ magiſter ſum oīuꝫlatronum huius ꝓuincię. Ad queꝫ monachus: Nunqͥd timetis pęnas ęternas huiuſmodi oꝑbus p̨̄paratas? Dicente illo:de aīa mihi nulla quęſtio eſt. qꝛ perdita ē.Monachus rn̄dit: qͥd ſi poſſem vob̓ oſtēdere viam ſalutꝭ. velletis mihi adquieſcere vel non. ait latro. etiā ꝯſentirem. Et illeIeiunāte vnaꝫ diē ī hebdomada ī honore ſanctę genitricis dei marię. ⁊ nullū eodēdie lędatis. ⁊ ſciatis pro certo. quia gratiāapud eius filiū obtinebitis. Rn̄dit latro:hoc reuera faciam. Etiam voueo ꝙ nihileadē die comedā. nullū dep̨̄dabo. nulluꝫlędā. Elegitqꝫ diē ſabbati nihil ī illo mali oꝑans. imo plurimos de ſociorū manibus dep̨̄dādos ſiue occidēdos ad honorēbeatę virginis marię eripuit. Eodem dietridētini ꝑ circūitū ab hoſtibꝰ infeſtabant̉Et exeūtes ſatellites ciuitatꝭ cū hoſtes dieſabbati inſeq̄rent̉. iā dictū latronē inermēpropter ſabbatum cum cęteris ceperūt. etcuꝫ eſſet fortiſſimus non ſe defendebat cū