De miraculis

Mane ſine impedimēto ſacerdos intransad ep̄m. ⁊ beatę dei. genitricis deferēs nūciū. Cū ille diceret. vn̄ credaꝫ te ab ea miſſum. p̨̄dictū ſignū de cilicio ſubiūxit Quoaudito. beatꝰ pōtifex ſtupens ſimul ac pauens. Rn̄dit: Ecce reddo tibi vt tm̄ miſſāde dn̄a nr̄a beata virgine maria celebresac frequētes. ⁊ ores ꝓ me ſemꝑ.¶ De die dominico. Exe. XCV.n Ominica dedicata ē reſurrectiōi. ⁊Otandū ꝙ ſicut dies doſexta feria paſſioni dn̄i. ſic diesſabbati dedicata ē glorioſę ꝟgini marię.Et hͦ multiplici rōne. Prīa ē qꝛ paſſio ſāctoꝝ ꝯſueuit ī aliqͦ die celebrari. beata ātvirgo etſi non eſt paſſa martyrio carnis.paſſa tn̄ fuit martyrio mētis. Iuxta illudLucꝭ. ij. Tuā ipſiꝰ aīam ꝑtrāſibit gladiusdoloris. ⁊ iſtud martyriū fuit ī ea ꝯtinuatum ꝑ totā ſextā feriā ⁊ ī ſabbato ſequēti.Sexta aūt feria dedicata ē martyrio filij.⁊ ideo ſequēs ſabbatum dedicari debuitmartyrio mr̄is. Scd̓a ratio. qꝛ ſicut ī dieſabbati deꝰ reqͥeuit ab omni opere ſuo. ſicchriſtꝰ ītrans marię vteꝝ reqͥeuit ī eiꝰ vētre⁊ mēte. In nullo enī alio ſācto ſpūſſanct̉ꝰrequiē plene habuit. niſi ī chriſto ⁊ ꝟginemaria. Quia ī alijs ſanctis habuit aliqͥdrepugnās. ſaltē peccatū veniale. in chriſtoaūt ⁊ ī virginē maria nihil repugnās īuenit. ⁊ ideo ꝑfecte ibi requieuit. Tertia ratio ē. qꝛ deꝰ diē ſabbati benedixit. ſic beata ꝟgo fuit ab oībꝰ benedicta. Nā paterelegit eā ī filiā. filius ī matrē. ſpūſſanctus īſponſam. Et ab angelo benedicta eſt quieaꝫ ſalutauit. ⁊ a toto mūdo qͥ eā venerat̉⁊ laudat. Quarta ratio. qꝛ ſabbatū ē mediū inter diē gaudioſam. ſcꝫ diē dn̄icam.⁊ pęnoſam. ſcꝫ ſextā feriaꝫ. Sic ipſa ē mediatrix inter deū ⁊ hoīem. Quinta ratio.qꝛ in die ſabbati tota fides perijt. ⁊ in ſolavirgine remāſit. Et ideo merito hęc diesſibi dedicata fuit.¶ Quō beata virgo maria iuuathoīem ī vita. Exem. XCVI.Egit in dialo. Ceſarij. ꝙinuenis q̄daꝫ cuiꝰ pater moriens

multas diuitias dimiſerat. Qui tantumſtudebat torneamētis ⁊ vanitatibꝰ huiusmūdi. ī veſtibꝰ. ⁊ ī equis. ut oīa bona ſuaeffūderet. Et cuidā militi iuxta ſe manētiml̓ta vēdidiſſet. ⁊ loco pignoris expoſuiſſet. ille voluit recedere d̓ terra ſua. ⁊ villicꝰſuꝰ vidēs eū triſtē ait: Dn̄e qͣre eſtis triſtisvultis diues fieri. Rn̄dit libēter vellem. ſicū deo poſſem hr̄e diuitias. Rn̄dit villicꝰSequimini me ⁊ bene erit vob̓. Et ſtatimdn̄s ſecutꝰ ē ſuū villicū. ⁊ duxit eū ꝑ qͦddānemus ī locū paluſtrē. vbi cepit loqui cuꝫdiabolo villicꝰ. Territꝰ dn̄s q̨̄ſiuit ab eocū qͦ loqueret̉. Rn̄dit. cū diabolo. ⁊ iuuenis plꝰ timuit. Et ait villicꝰ diabolo. Adduxi vob̓ hoīem nobilē. ſupplicās vt eumantiquis diuitijs reſtituatꝭ. Cui diabolꝰ:Si voluerit mihi eſſe deuotꝰ ego dabo eidiuitias et honores ſuꝑ oēs cognatos etvicinos ſuos. Cui villicꝰ. libēter erit vob̓obſequioſus ⁊ fidel̓. ſi habuerit iſta. Cuidiabolꝰ. oportet eū abrenūciare altiſſimo.Qd̓ cū iuuenis renueret. dixit villicꝰ: qͥdtimetis ꝓferre vnicū verbuꝫ dicēdo. abrenūcio Tandē iuuenis inductꝰ ſuaſu villici abnegauit altiſſimū. Cui diabolꝰ: Adhuc opꝰ imꝑfectū ē. etiam abrenūciare dꝫmatri altiſſimi. Illa enī eſt q̨̄ nob̓ maximedānū infert. Quos enī filiꝰ ꝑ iuſticiā ꝑditmater ꝑ mīaꝫ ⁊ indulgentiā adducit. Adqd̓ iuuenis multuꝫ expauit. ⁊ turbatꝰ ſupͣmodū. reſpōdit. hoc nunqͣꝫ faciā. qͣre inqͣtvillicꝰ. feciſtis qd̓ maiꝰ fuit. facite ergo qd̓minus ē. abnegaſtis creatorē. abnegate ⁊nūc creaturā. At ille: nunqͣꝫ ego eā negabo. ⁊ ſi deberē ꝑpetuo mendicare. ⁊ ſic imperfecto oꝑe redierūt. ⁊ in itinere venerūtad quādam eccl̓iam ſemiclauſam in quaꝫiuuenis exiliēs de equo ītrauit. equū committens villico. ⁊ ante ortum aurorę antealtare beatę virginis tenētis filiū in vlniscepit eā īuocare intimo corde. Erat auteꝫſuꝑ idē altare imago ipſiꝰ. ipſum pueꝝ inſinu habēs. Et ecce meritis ipſiꝰ p̨̄clariſſimę ſtellę maris. verꝰ lucifer oriri cepit ī corde ſępedicti adoleſcētis. Tātā enī ei dn̄sꝓpter honorē matris quā non negaueratdonare dignatus eſt ꝯtritionē. vt ꝓ fletu