Exempla

animo ⁊ cogitatiōe vagaris. Statim adſupͣdictū monaſteriuꝫ venit. ⁊ magiſtrosibidē rogauit vt introducerēt eū ad habitaculū fęminaꝝ. Quē mox illi vita glorioſum ⁊ etiā ꝑfectioris ętatis vidētes. cū fiducia grandi introduci fecerūt. Ingreſſus aūt deſiderauit oēs ſorores inſpicere.Inter qͣs ſolū illā ꝓpt̓ quā venerat nō videbat. Ait aūt ad poſtremū: oēs inqͥt mihi adducite. deeſſe enī mͥ videt̉ aliqͣ. Dicut ad eū. vnā inquiūt ſtultā habemꝰ interiꝰ ī cōquina. ſic enī eas q̨̄ a dęmone vexant̉ appellāt. Et ille exhibite inqͥt ad meipſam vt videā. qͦ audito. ſupra memoratam vocare ceperūt. q̨̄ cū nollet audire ſentiēs vt credo aliqͥd. aut fortaſſis hͦ ipſa diuinā iā reuelatione cognoſcens dicunt ei:ſanctꝰ Picarius te videre deſiderat. eratvir famę ⁊ noīs grandis. Cū aūt ei fuiſſetexhibita. vidiſſetqꝫ panno frontem ipſiusinuolutā. ꝓiecit ſe ad pedes ipſius dicensBn̄dic me inqͥt. q̨̄ ad illiꝰ pedes ⁊ ipſa ſimiliter ꝓiecit ſe dicēs: Tu me bn̄dic dn̄e.Oēs ſorores obſtupuerūt ſimul dicentes:Noli abba talē īiuriā ſuſtinere. fatua enīē iſta quā cernis. Tūc ſanctus Picariusipſis oībus: vos inqͥt eſtis fatuę. nam hęcvr̄a ⁊ mea ē corona. ſic enī vocāt illę fęminas ſpūales. ſic dep̄cor deū vt ipſam ī dieiudicij merear videre. Quo audito. omēsad pedes ipſius ꝓciderunt. ſingulę variapctā ꝓpria ei ꝯfitētes. Alia enī abluēs ſordes aquę ſuꝑ eam effudiſſe dicebat. Aliaꝟo colaphis eā a ſe verberatā ſępe memorabat. alia ꝟo ſinapi ipſius repletas eſſe aſe deflebat. Cęterę quoqꝫ diuerſas referebāt ſe ei iniurias irrogaſſe. ꝓ qͥbus oībusille ſāctis fuſis deo p̄cibꝰ egreſſus ē Poſtpaucos aūt dies n̄ ferēs illa tātā ſui gloriam. tantoqꝫ ſe nolēs ſororū honore cumulari. gͣuariqꝫ ſe credēs excuſationibꝰ ſingularū. ē egreſſa d̓ monaſterio illo occulte q̨̄qͦ ierit. in quē ſe miſerit locū. vel qͦ fine defecerit. ad nullius noticiaꝫ potuit ꝑuenire.Hoc in vitaſpatrum.¶ Uirgo quedā abſcidit ſibi naſum ne nuptui traderetur.¶ Exemplum. XIIII.

Egit̉ ꝙ q̄dā nobilis virgo nomīe Eufemia. d̓ qͣ dicit̉. ꝙvouerat caſtitatē ī annis puerilibus dn̄o. ⁊ votū ſuū qd̓ vouerat adimplebat ſe corā deo ⁊ hoībꝰ cōſeruās irrep̄hēſibilē. Pater huiꝰ ſęcularis vidēs eamformoſaꝫ. licet inuitā ⁊ ī oībus viribꝰ renitētē. cuidā comiti nobili deſpōſauit. Acvirgo illa plena ſpūſancto intrabat capellam. ⁊ ꝓijciēs ſe ī terrā. rogabat reginā miſericordię vt eā in voto caſtitatis cōſeruaret. ⁊ aduertens ꝙ rōne ſuę pulcritudinisiacturā caſtitatis patiebat̉. accepto cultello. ampliꝰ inquit: vana pulcritudo occaſio peccati nō eris. Et hͦ dicto naſum ſibip̨̄ſcidit ⁊ labia. ⁊ pater tyrannꝰ hͦ audiēs.vocato quodā crudeli ſuo ruſtico. filiā illitradidit ī ancillā. mandās vt ſub obtentugr̄ę illā ẜuitijs ruſticanis māciparet. Et ruſticus cōpati neſciēs nobili ſanguini. vltra modū eā laboribus ⁊ plagis affligebatEt hͨ illa oīa patient̓ deuincebat deo regͣtiās ꝙ ī illū ſtatū eā deduxiſſet in qͦ aliqͥdꝓ deo ſuſtineret. Cū ꝟo ī dei ẜuitio ſeptēannis ꝑmanſiſſet. ī vigilia natalis chriſti īnocte. vt mos ē chriſtianis comedere. familia ad menſaꝫ ſedēte ipſa cucurrit ī ſtabulū. vt laudes redderet ſuo creatori. Sꝫruſticus non viſa virgine. arrepto baculoeā q̄ſiuit. ⁊ directis oculis ī ſtabulū ī qͦ eaꝫſępius orantē īuenit: Ecce lux totū ſtabulū cooperuit. ⁊ putās ignē eſſe ꝓpiꝰ acceſſit. ⁊ ecce virgo Maria cū multitudine ꝟginū ⁊ angeloꝝ eā ꝯfortabat dicēs: Conſtans eſto filia. qꝛ ꝓ hͦ ẜuitio dabit̉ tibi corona regni cęleſtis. Qd̓ ruſticus vidēs totā familiā clamore magno ꝯuocauit. ⁊ viderūt Enfemiā naſuꝫ ⁊ labia pulcerrimahabentē. ⁊ facie rutilātē. vt oīs qͥ eā videret. d̓ immēſo dono pulcritudinis deū laudaret. Cūqꝫ pater eiꝰ hͦ audiſſet. veniā petens ī loco ſtabuli clauſtrū ꝟginū cōſtruxit. in qͦ ſancta Eufemia deo ẜuiens. poſtpaucos annos quieuit in dn̄o.¶ Uirgo q̨̄da potiꝰ ſubmergi voluit qͣꝫ caſtitate p̄dere. Ex. XV.¶ deu aſtaret̉ a brabantinis multꝫUm leodienſis ciuitas