DeU

ſatiſfactionem pctm̄ dimittat̉. Hęc Iacobus de vitri.¶ In diſcipulo de tꝑe.¶ Quidā miles flagicioſus quō ſit compūctus ⁊ pęnitētiā egit. ſer. lxx. Q.¶ Comes lubricus q̇ audiuit p̨̄dicare illud dictū Ezech̓. In quacūqꝫ hora peccator īgemuerit ſaluus erit. ⁊ ſic cōpunctꝰ ē.Hoc quęre de tꝑe. ſer. lxviij. G.¶ Uetula.¶ Uetula quedā decepit fraudulenter iuuencula. Ex. XII.Ir quidā vadēs rhomav reliquit vxori caſtiſſimę ⁊ pulcer¶rimę domū ſuā. quā cū prudēterregeret. videns eā iuuenis quidā egrediētem exarſit amore eius. ⁊ ꝑ ſe ⁊ ꝑ alios eāſollicitans cōtemnit̉. ⁊ dona eius ſpernuntur ab ea. Cū aūt videret quędaꝫ vetulaeundē iuuenē languentē ⁊ flentē. extorſitcauſam ab eo. ⁊ ꝓmiſit ꝙ faceret ꝙ eā haberet. caniculā enī quā habebat fecit ieiunare pluribus diebꝰ. ⁊ finaliter dans eī panem cōfectū cū ſinapi. Et accedēs ad domū iuuenculę honorifice eſt ab ea ſuſcepta. ꝓpter ſpeciem religionis quā habebat.Cū aūt videret flentē caniculā quā vetula adduxerat ⁊ quęreret cauſam. cepit vetula flere dicens: ꝙ canicula illa fuit filiaſua caſtiſſima ⁊ pulcerrima. quā deꝰ ī canem mutauerat. Et ſic ad fietū deputauerat. eo ꝙ amore ſuo dimiſit mori quendāiuueneꝫ qͥ amore eius languebat. Ad hęcverba illa iuuencula pādit vetulę d̓ amore iuuenis qui eā īpetebat. Et vetula ait:videte qͣꝫ miſericorditer deꝰ agit vobiſcūꝙ fecit vos videre plagā filię meę. ne vob̓ſimile cōtingat. Et de ꝯſilio vetulę iuuencula ꝯſenſit in amorem eius. ⁊ peccatū cōmiſit cum eo.¶ Uetula q̨̄ voluit facere diſcordiā int̓virū ⁊ vxorē quō incarcerata eſt ꝑpetuistemꝑibus. Hoc quęre ante. xvij. M.¶ Itē vetula quędā docuit iuuenculam.Audi vide tace. quęre ante. M. xviij.¶ Itē vetula cui diabolus ꝓmiſit duoscalceos vt diſcordiam ſeminaret int̓ virū⁊ mulierē. Hoc quęre de tꝑe ſer. xcvi. R.

¶ Uidua.¶ Itē vidua quędā dixit: vir meꝰ adhucviuit qͣꝫdiu ego vixero. ſer. cxvi. U¶ Itē iuuenis vidua cui apparuit beatꝰPetrꝰ apl̓s in agone. ibidē. cxvi. X.¶ Uirginitas.¶ Uirgo quēdā quaſi fatua reputabatur. ¶ Exemplum. XIII.Arrat ſanctꝰ baſiliꝰ ep̄sndicēs: Fuit ī quodā monaſteriofęminarū q̨̄dam virgo q̨̄ ſtultaꝫſe eſſe ⁊ dęmonē ſe habere ſimulabat. quęvſqꝫ adeo ab oībus alijs ꝓ errante habebatur. ita vt nec cibū quidē cū ea caꝑent.Talē ſiquidē elegerat vitā. vt a coquinanunqͣꝫ recederet donec totius illuc monaſterij impleret officiū. Et erat ẜm vulgareꝓuerbiū vniuerſę domus ſpongia: impletū a ſe. ⁊ hͦ rebus ꝓbans qḋ ī ſanctis librisſcriptū legimꝰ: Si qͥs ex vob̓ putat ſe ſapiente eſſe in hͦ mundo. ſit ſtultꝰ vt ſapiensfiat. Hęc igit̉ inuolutū pānis habebat caput. ita quoqꝫ oībus ẜuiebat. Cęterę aūtvirgines tonſę cucullis cooꝑiebant̉. Nulla aliqn̄ poterat hanc de xl. virginibꝰ videre manducantē. nunqͣꝫ ꝑ omne tempusſuū ſedit ad menſam. Nullā vel modicāꝑtem panis accepit. ꝑ micas tm̄ detergēsmenſas ⁊ abluens ollas. his ſolis alimonijs cōtenta viuebat. Nulli vnqͣꝫ fecit iniuriā. nullus ipſius murmur audiuit. nulli aūt parū aut ſatis locuta ē vnqͣꝫ. Et certe cū ab oībus cederet̉. cū omniuꝫ viueretodio. maledicta omniū ſuſtineret. Sāctopicario cuius hͦ vocabuluꝫ erat. ꝓbatiſſimo viro ſemperqꝫ in deſerto viuenti. aſtitit angelus dn̄i quadā die ſedenti in locoqͥ dicit̉ ꝓphirice. affatuſqꝫ eſt eū his verbis: Curinquit grande de te aliquid credis. vt ſanctus hmōi degens loco. vis videre mulierē ſanctiorem te. vade ad tabinenſiotharū monaſteriū fęminarū. ⁊ vnāex eis illic inueniēs in capite habentē coronam ipſamqꝫ cognoſce te eſſe melioreꝫ. q̨̄dum contra populū tantūmodo ſola diebus ac noctibus pugnat. cor ipſiꝰ nūqͣꝫa deo receſſit: Tu aūt in vno loco reſides.neqꝫ quoqͣꝫ aliqn̄ ꝓgrediens. ꝑ oēs vrbes

10 4