Exempla

¶ Duo fratres erāt ⁊ vnꝰ orauit ꝓ pluuia ſępiꝰ ⁊ pluebat. ſꝫ aliꝰ totū ꝯmiſit deo⁊ vberes fructus illo anno habuit. quęreſer. cviij. T.¶ Itē ſalue regina valet ꝯtra tēpeſtatē.vt patet infra in ꝓmptuario de beata virgine. xc. ¶ Temporalia.¶ Quidam cōgregauit multaꝫpecuniaꝫ et ſtatim obijt. Ex. V.Iues quidaꝫ tota ſpemd Habuit ī diuitijs. ⁊ congregauitmagnā ſummā pecunię ⁊ nulluꝫhęredē habuit. Uno die ſedebat ⁊ cogitabat ſe moriturū ⁊ nō poſſet tunc diuitijsſuis vti ⁊ dixit: nīa mea multa habes bona quicqͥd deſideras bn̄ potes hr̄e. horreamea plena ſūt frugibꝰ. ⁊ ciſtę meę ſūt plenęauro ⁊ argento. cellaria mea plena ſūt vino. gͦ aīa mea ſꝑ lęta ſis. ⁊ n̄ recedas. Statim audiuit vocē dicentē ſibi. Stulte hacnocte morte morieris ſubitanea. et qͥ congregaſti cuiꝰ erūt. diaboli repetēt aīaꝫ tuād̓ te ⁊ ī infernū deducēt. qd̓ ⁊ ſic factū eſt.Eadē enī nocte moriebat̉ ſine cōtritione.ſine cōfeſſione ⁊ ſatiſfactione.¶ Quida ī extremis petiuit auxiliū a diuitijs ſuis. Exēplū. VId re auxiliuꝫ imploraſſet a diuitijsIues quidam cū in morſuis. ⁊ nō potuiſſet ab eis hr̄e reſponſum ait: O fallaces diuitię. toto corde vos honoraui ⁊ amaui. ⁊ ī tanta neceſſitate poſitus nō aliqd̓ ꝯſiliū vel auxiliuꝫa vobis poſſū habere. paratę eſtis me deſerere nec vultis me ſequi ego p̨̄termittā etrelinquā vos. Et his dictis diſtribuit oīabona ſua pauꝑibus.¶ Homo nudus egredit̉ d̓ hocmundo. Exemplū. VII.Rat quidā princeps ſarracenoꝝ. cū mortē ſibi īminere cōſpiceret. pānū lineū d̓ qͦ ſudariūcōſuendū erat erexit ī ſignū. ⁊ fecit circumferri ꝑ p̨̄conē ſuū dicentē: Hęc dicit dn̄snoſter pͥnceps. Cū enī dn̄s eſſet. xi. regionum. hoc ſolum de gloria mea ⁊ diuitijsmeis mecū auferam.¶ Pauper mechanicus ſemperfuit letus. Exemplū. VIII.

Auper quidaꝫ laborauitmanibꝰ. ⁊ vix ſufficientē victumacqͥrebat. Nocte qn̄qꝫ ei poſt cęnam nihil remanebat. tn̄ qͣſi omni noctecantabat ⁊ lętabat̉ cū vxore. ⁊ poſtea ſecurus dormiebat. Vicinis aūt de hͦ miranbus dixit vnꝰ: Ego reddā eū talē. ꝙ amplius cantare nō curabit. Tūc p̨̄ſentibusaliqͥbus ꝓiecit ſaccū pecunię ante oſtiumpauꝑis. De mane dū pauꝑ exiret ad quęrendū victū. pecuniā inuenit. ⁊ reuerſus ēdomū ⁊ abſcōdit eā. veniēte aūt nocte cepit anxius eſſe ⁊ cogitare ne argueretur defurto. vel ne latrones poſſent ſibi pecuniam furari. vel ſi de ea emeret poſſeſſiones:vel d̓ ea negociaret̉. poſſent hoīes habereſuſpitionē. Sic gͦ cogitationibꝰ occupatꝰnec cantabat nec gaudebat. ſꝫ triſtis erat⁊ cogitatiuꝰ. Tūc vicini ceperūt ab eo q̨̄rere cur ita triſtis eſſet. ⁊ cū nollet veritatēfateri. dixit dn̄s pecunię. ego veritatē ſcioTali die ⁊ loco meā pecuniā in domū tuam detuliſti. pluribꝰ nobis videntibꝰ. Atille timēs ⁊ erubeſcēs fatebat̉ ſe pecuniaminueniſſe ante domū ſuā ⁊ ait: Maledictaſit illa pecunia q̨̄ me tm̄ afflixit. ⁊ ꝙ poſtqͣꝫeā inueni gaudiū nō habui ⁊ longe plusſū triſtatus ⁊ fatigatus animo. qͣꝫ fuerimcorꝑe qͦtidie manibꝰ ꝓprijs laborādo. tolle pecuniā tuā bone vicine vt cantare ⁊ lętari valeā vt prius.¶ Heremita quidā plus dilexitcatam qͣꝫ ſanctus Gregoriꝰ papatum. Exemplū. IX.Eremita quida vir magh nę virtutis qͥ omnia ꝓpter deuꝫreliquerat ⁊ nihil p̨̄ter vnaꝫ cat-tam poſſidebat. orauit ad dominū vt ſibioſtenderet cum quo futurę remunerationis manſionem ſperare deberet. Reſponſum eſt ei a domino. ꝙ cum beato Eregorio papa. At ille ingemiſcens. parum ſibivoluntariam pauꝑtatem profuiſſe putabat. ſi cū eo manſionem reciperet. qui totdiuitijs abūdaret. Alia nocte audiuit dominū dicentē ſibi: Cur audes pauꝑtateꝫtuā Gregorij diuitijs cōꝑare. cū magis īlā cattā quā quotidie palpando diligere