DeT
noſter. Res mira. mox vt p̄ſbyter illa verba clamauit. auditꝰ ē ab oībꝰ rugitꝰ. ſtrepitus ⁊ vlulatꝰ demonū fugientiū ⁊ ī aere vociferantiū: e vę nobis. adeſt nuncfilius virginis. pereat q̄ eū adduxit. qꝛ viānobis nocendi abſtulit. His dictis ꝓtinꝰilla malignantiū turba omnino diſparuit⁊ tanta ſerenitas in momento ſeq̄bat̉. ꝙetiā nec veſtigiū nubeculę ī aere appareret.¶ Tempeſtas maris exorta eſtpropter pcta mali hoīs. Ex. II.Eregrini quidaꝫ cū quodam tꝑe trāſfretarent in occurſūſanctę terrę. orta ē eis in mari tēpeſtas tā valida vt nauis ipſa oꝑiret̉ fluctibus. ⁊ ſpes oīs nautaꝝ deficeret. videntes ante oculos mortem. ceperunt ſingulivnuſqͥſqꝫ ſibi vicino d̓ peccatis ſuis cōfiteri ⁊ ꝯfeſſionē facere: Et merito. Nā ꝓpt̓vniꝰ hoīs pct̄ā dn̄s eandē excitauerat tēpeſtatē. Erat enī in naui illa miſerrimus ⁊fetidiſſimꝰ hō. cuiꝰ pctā fuerūt tā grauia.tā turpia. tā horrēda. tā in qͣntitate qͣꝫ inqͣlitate. vt nec ipſū mare pondus illorumpoſſet portare. cū natura eiꝰ cōſueuit abluere immundicias quaſlibet corꝑales. quōęquanimit̉ ſuſtineret tātas immundiciasſpūales creatori ſuo ꝯtrarias? Timēs igitur hō ille peccator vitę ſuę ſimul ⁊ aīę. etꝓpt̓ ſe oēs alios ꝑiclitari ꝯſiderās. ſurrexitAudite fratres audite. ſi ꝓpt̓ pctā tempeſtas hęc orta ē. ego occalio ſum tanti ꝑiculi. rogo vt audiatis ꝯfeſſionem meam.Tacentibꝰ oībꝰ cepit voce valida tm̄ venenuꝫ pctōꝝ euomere. vt aures humanęetiā horrerēt audire. Mira clementia dei.Mox vt maſſaꝫ iniqͥtatis ꝑ ꝯfeſſionē eiecit mare furens ſiluit. Et facta ē trāquillitas magna vt oēs mirarent̉. Mira mirāda ſuccedūt. ſtatim vt nauis ad littꝰ ꝑuenit. audita pctā deꝰ de ſinguloꝝ memoriadeleuit. Un̄ ꝑmiſit vt qͣꝫdiu erāt in nauiꝯfeſſum cōfundi ī aſpectu illoꝝ. ſꝫ ne exeūtes forte eiꝰ peccata ꝓpalarēt. vel ei īproperarēt. induxit. obliuionē. Bene retinuerūt ſe ī mari fuiſſe ꝑiclitantes. ⁊ homineꝫaliqͥd eſſe cōfeſſum. ſꝫ qͥd dixerit ꝓrſus ignorauerūt. Hęc Ceſarius.
Miles ꝓuincie tolen̄. qui maledixit nubibꝰ celi. Ex. III.Iles quidaꝫ ꝓuincie ton Nlen. cū videret ī occidētali ꝑte aerem obſcurari qͣſi tonitruū futurū ait: Ecce diabolꝰ iterū vult venire. Erātenī tūc frequētia tonitrua. Vix ẜmonemfinierat. ⁊ ecce orta tonitrua filiū ſuū in ſinū matris ſeu nutricis ꝑcuſſerūt ipſa incōlumi ꝑmanēte. Sꝫ ⁊ alijs ędificijs ⁊ iumētis blaſphemus ille eſt flagellatꝰ vt diſceret d̓ cętero nō blaſphemare. Un̄ ſtultuꝫē vt homo mortalis cinis ⁊ vermis ponatin cęlū os ſuū. Hęc Ceſarius.¶ De magnitudine grandinū.Exemplu. IIII.N ꝑtibus ꝓuincie apudlemonicas tꝑe ęſtatis. priore fratrū p̨̄dicatoꝝ eiuſdē ciuitatꝭ narrante. ꝑcepimꝰ tantę magnitudinis grandines cecidiſſe vt in vrbibꝰ villis ⁊ caſtristecta frangerent̉. ⁊ demolirent̉ vineę. fruges redigerent̉ in paleas. hoīes extra tectūvolucres ī agris ⁊ pecora necarent̉. Qualiter aūt ſe īmiſcuerit ſathanas breuit̓ audiamꝰ. Vinearū cuſtos ſub tugurio īminētibꝰ tēpeſtatibꝰ latitabat. ⁊ audiuit voces clamātiū ī aere: Caue caue. Et alius.quid cauebo? Et pͥmus vineā petri richardi ne lęſeris. Sopita gͦ poſtmodū tempeſtate. vinea petri richardi immunis reperta eſt a lęſura. Erat autē petrus richardivſurariꝰ peſſimꝰ. ⁊ obnoxiꝰ multis malis.Ex qͦ ꝯſiderandū ē ꝙ ī comitatu ſpirituūnephādoꝝ. amicos. īmo potiꝰ īimicos vtſaniꝰ loquar. dęmones habuiſſet. qͥ ei bona ſua. ⁊ ſi non ad vitę ſolatiū. tn̄ ad ꝑpetuę damnatiōis cumulū reẜuaſſēt. HęcGuil̓. ¶ In diſcipulo d̓ tꝑe.¶ Quidā erexerūt ariētē ī chorea. ⁊ ī illoanno tēpeſtas deuaſtauit oēs ſegetes circumquaqꝫ. ſer. xxxvij. X. ¶ In angliaerāt qͦdaꝫ tꝑe ſegētes pulcerrimę ⁊. quoddaꝫ genꝰ muſcarū deuaſtauit oēs ſegētesEt ī alis erat ſcpͥtū Ira dei. ſer. cviij. T.¶ Item tempeſtas occidit duos iuuenesin lecto. ⁊ iuuenis qui in medio illoꝝ manſit illęſus. ſer. cviij. S.